Sep 26
सपà¥à¤¤à¤¶à¤¤à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ अठà¥à¤ ाविसावा
शà¥री वासà¥देवानंद सरसà¥वती (टेंबे सà¥वामी) रचित "शà¥री सपà¥तशती गà¥रूचरितà¥र"
जो दूरी तà¥यजी धरà¥मास । मायाबापदेवगà¥रà¥स । निरà¥दोष सà¥तà¥रीपà¥तà¥रास । चोर असतà¥यवादी जो ॥१॥
जो निरंतर अशà¥दà¥ध । हरिहरां करी भेद । हो पाखंड दà¥रà¥वाद । पंकà¥तिभेद करी खळ ॥२॥
मारी यतà¥नें जीवा कà¥रूर । जाळी वनगà¥रामघर । विकी कनà¥या गोरस मंतà¥र । फिरवी विपà¥रअतिथीतें ॥३॥
जो निंदक शà¥रादà¥धातें । न करी फोडी कूपांतें । तोडी मारà¥à¤—ाशà¥रयवृकà¥षातें । जेवी वà¥रतातें सोडून ॥४॥
जो दिवापरà¥वणीं सà¥तà¥रीशीं । भोगी रमे परसà¥तà¥रीसी । करी विशà¥वासघातासी । दतà¥तदानासी घे पà¥नः ॥५॥
जो सà¥वपà¥नोपमसà¥à¤–ारà¥थ । मारणादि करी वà¥यरà¥थ । परतापी करी अनरà¥थ । नाडी नेणत दे औषध ॥६॥
तो पतित होयी मांग । जो करी वृषलीसंग । करी सà¥नानसंधà¥यांतà¥याग । पंचयाग टाकून जेवी ॥७॥
जो होय वृतà¥तिरतà¥नहरà¥ता । दà¥षà¥पà¥रतिगà¥रही दà¥रà¥भोकà¥ता । मदà¥य पीतां ये हीनता । अनà¥तपà¥ता दोष थोडा ॥८॥
जो लà¥à¤šà¥à¤šा जिती विपà¥रात । हूं तूं करी पितृगà¥रà¥à¤‚स । तो होयी बà¥रहà¥मराकà¥षस । हो वायस निरà¥मंतà¥राशी ॥९॥
तो कपà¥यà¥दरीं जनà¥म घे । चोरà¥नि जो फळपतà¥र घे । जो धन चोरà¥नि घे । जनà¥म घे तो उंटाचें ॥१०॥
हो उतà¥à¤•à¥रानà¥तीनंतर । नरकवास घोर । हà¥या योनी तà¥या नंतर । दंभकर बगळा हो ॥११॥
माशी मधà¥हर उंदीर । धानà¥यहर जळहर । चातक पशॠतृणहर । सà¥वरà¥णहर कृमिकीट ॥१२॥
दà¥रà¥à¤—ती आधीं भोगून । होतां पà¥णà¥यपाप समान । अंधपंगà¥वादà¥यघचिनà¥ह । ये घेऊन येथें पà¥नà¥हां ॥१३॥
कृमीशà¥व खर जारकरà¥मे । सà¥तà¥री नरां गती हे दà¥षà¥à¤•रà¥में । जे वागती सतà¥à¤•रà¥मे । सà¥वधरà¥में तरती ते ॥१४॥
हो परःसà¥पर दंपती । दोषी à¤सें गà¥रॠबोलती । पà¥से तà¥रिविकà¥रम निषà¥à¤•ृती । सांगती गà¥रॠतया ॥१५॥
तरी गृहीत बà¥रहà¥मदंड । शरण विपà¥रां पापखंड । हो होता पाप उदंड । कृचà¥à¤›à¥रमà¥à¤‚डपूरà¥वक कीजे ॥१६॥
शकà¥तिहीनें गोधन दà¥यांवे । जप यातà¥रा होम करावे । शकà¥तें चांदà¥रायण करावें । गवà¥य पà¥यावें अनà¥तापें ॥१७॥
सà¥वातà¥मतà¥वैशà¥वरà¥ययà¥à¤•à¥त । गà¥रॠवारी सरà¥व दà¥रित । पितृतà¥यागें हो पतित । होई पूत माससà¥नानें ॥१८॥
पतितानें ते à¤à¤•ून । मà¥हटलें मी à¤ालो पावन । घà¥या विपà¥रांत मेळवून । ते à¤à¤•ून गà¥रॠमà¥हणे ॥१९॥
होऊनि नृप विशà¥वामितà¥र । सायासें à¤ाला पवितà¥र । तूं हीन वेदापातà¥र । ये परतà¥र विपà¥रकà¥ळीं ॥२०॥
तो आसंन येतां सà¥तà¥रीला । सà¥परà¥शभयें मारà¥à¤‚ आला । गà¥रॠमà¥हणे तà¥यजीन सà¥तà¥रीला । तो मà¥हणाला हीन होउं कीं ॥२१॥
तेतया अंगींची विभूती । लà¥बà¥धा हातीं धà¥वविती । जà¥à¤žान जाउनी तà¥या ये भà¥रांति । घरा पà¥रति गेला ससà¥तà¥रीका ॥२२॥
पà¥रणति करी तà¥रिविकà¥रम । मà¥हणे वारा माà¤ा भà¥रम । अंग धूता जà¥à¤žान उतà¥तम । जाउनी भà¥रम तà¥या हो केंवी ॥२३॥
इति शà¥रीमतà¥परमहंसपरिवà¥राजकाचारà¥यशà¥रीमदà¥वासà¥देवानंदसरसà¥वतिविरचिते सारे करà¥मविपाककथनं नामअषà¥à¤Ÿाविंशोऽधà¥यायः
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
