Sep 27
सपà¥à¤¤à¤¶à¤¤à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ à¤à¤•ोणतिसावा
शà¥री वासà¥देवानंद सरसà¥वती (टेंबे सà¥वामी) रचित "शà¥री सपà¥तशती गà¥रूचरितà¥र"
बरवा पà¥रशà¥न à¤à¤•ून । गà¥रॠमà¥हणे भसà¥में जà¥à¤žान । दिधलें तें धूतां जाण । जाऊन हो अजà¥à¤žानी ॥१॥
पूरà¥वयà¥à¤—ीं वामदेव । कà¥रौंचवनी घेयी ठाव । तà¥या पाहà¥नि घेयी धांव । दà¥रà¥भाव तो राकà¥षस ॥२॥
तो दà¥रà¥à¤—ंधांगीं तेवà¥हां । धरी भकà¥षूं वामदेवा । भसà¥म लागतां दà¥रà¥भावा । तà¥यजà¥नी भवा पूरà¥वा सà¥मरे ॥३॥
तृटकà¥षà¥धा शांत à¤ाली । मà¥हणे । पंचवीस आपà¥लीं । सà¥पषà¥à¤Ÿ जनà¥में मà¥यां सà¥मरलीं । भूपकà¥लीं मी दà¥रà¥à¤œय ॥४॥
धरà¥नि मी भोगीं सà¥तà¥रिया । राजà¥यमदें करà¥नियां । चारीं वरà¥णांचà¥याही भारà¥यां । भोगीं वेशà¥या असंखà¥यांत ॥५॥
अविवाहितांही भोगीं । रजसà¥वलाही न तà¥यागी । पà¥ढें दैवें à¤ालों रोगी । शतà¥रू वेगीं घेती राजà¥य ॥६॥
दà¥राशयें पाप केलें । सà¥तà¥रियांनीं बहॠशापिलें । कà¥षयरोगें गà¥रासियलें । अंतीं आले यमदूत ॥७॥
अपयातॠकà¥षय आयà¥षः । हें कळलें निरà¥दोष । मी मरतां यमपà¥रà¥ष । नà¥हेती दोष कà¥षाळांवया ॥८॥
भीदेशà¥रोतà¥रा यातना ती । पितà¥रांसह भोगà¥नी अंतीं । अंगीं शिशà¥नें हजार होती । पà¥रेतगती ये ती मला ॥९॥
तें गातà¥रही सोडून । मी चोवीस भोगीं योनी । बà¥रहà¥मराकà¥षस होउनी । राहें वनीं सदा भà¥à¤•ा ॥१०॥
हà¥या पञà¥à¤šविसावà¥या जनà¥मीं । गजा खातांही भà¥à¤•ा मी । सà¥परà¥शमातà¥रें शांतीं तà¥मà¥हीं । दिलà¥ही तà¥मà¥ही साकà¥षा देव ॥११॥
गेले कà¥षà¥तà¥पिपासादि । याचा हेतू सांगा आधीं । वामदेव मà¥हणे शà¥दà¥धी । à¤ाली आधी गेला भसà¥में ॥१२॥
भसà¥म सà¥परà¥शें à¤à¤• जाण । दà¥राविड जार बà¥राहà¥मण । तà¥यजिला शूदà¥रें मारà¥न । ये शà¥वान तà¥यावरि à¤à¤• ॥१३॥
शà¥वसà¥परà¥शनें तदंगसà¥थ । भसà¥म लागà¥नी à¤ाला मृत । तà¥यांतें नà¥हेती यमदूत । शिवदूत सोडविती ॥१४॥
तà¥या सानंदें कैलासातें । नà¥हेता यम आला तà¥यातें । धरà¥म सांगून विपà¥रातें । दूत नà¥हेतें à¤ाले तया ॥१५॥
शंभà¥à¤š जाणें तनà¥महातà¥मà¥या । भसà¥म लावीं मी सरà¥वकाया । लागलें किंचितॠतà¥à¤à¥याकाया । जà¥à¤žान तया योगें हो हें ॥१६॥
वदे रकà¥ष राजà¥य करितां । वापी केलà¥या निरà¥à¤œळपंथा । विपà¥रांवृतà¥ति दिधलà¥या आतां । आलें हातां तà¥याचें फळ ॥१७॥
सांगे सविसà¥तर मला । भसà¥मधारण विधीला । वामदेव मà¥हणे शिवाला । पà¥रशà¥न केला हा कà¥मारें ॥१८॥
मग नंदीगौरीयà¥à¤•à¥त । शिव बसे देवासहित । सनतà¥à¤•à¥मार वंदà¥नी तेथ । करीतसे हा पà¥रशà¥न ॥१९॥
भो वà¥याघà¥राजिनवास । चतà¥रà¥विध पà¥मरà¥थास । देई शीघà¥र असें आमà¥हांस । सांगा खास सà¥वलà¥प साधन ॥२०॥
तà¥यां मà¥हणतसे ईश । धारण करीं भसà¥मास । चतà¥रà¥विध पà¥मरà¥थांस । दे हें खास सà¥साधन ॥२१॥
नगमे à¤सें सà¥साधन । गोमयें अगà¥निहोतà¥रांतून । भसà¥म घेई करीं धारण । भृसमान तà¥रिपà¥à¤‚डà¥रेसी ॥२२॥
हो नव देवादिक । à¤à¤•ा à¤à¤•ा पà¥à¤‚डà¥री देख । मधà¥यांगà¥षà¥à¤Ÿानामिका । काढीं रेखा शीरà¥षादिकीं ॥२३॥
हो हेंच पापशमन । असें वामदेव सांगून । करवी भसà¥मधारण । उदà¥धरà¥न गेला राकà¥षस ॥२४॥
गà¥रॠअसें सांगती । सरà¥व आनंदीत होती । गेला तà¥रिविकà¥रमयती । कथा पà¥ढती सांगो à¤à¤• ॥२५॥
इति शà¥रीमतà¥परमहंसपरिवà¥राजकाचारà¥यशà¥रीमदà¥वासà¥देवानंदसरसà¥वतिविरचिते सारे भसà¥ममहिमावरà¥णनं नाम à¤à¤•ोनतà¥रिंशोऽधà¥यायः
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
