Oct 03
सपà¥à¤¤à¤¶à¤¤à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ तेहेतिसावा
शà¥री वासà¥देवानंद सरसà¥वती (टेंबे सà¥वामी) रचित "शà¥री सपà¥तशती गà¥रूचरितà¥र"
ती आनंद भावे नमà¥नि । मà¥हणे काल भेटला मà¥नि । गà¥रॠबोले मग हांसोनी । पालटोनी रà¥प मी आलो ॥१॥
तà¥à¤à¥‡à¤‚ परपà¥रेम पाहिलें । रà¥दà¥राकà¥ष मींच दिलà¥हे । रà¥दà¥रतीरà¥थें वाचविलें । à¤à¤• बालें नवल हें ॥२॥
अवशà¥यं हे लà¥यावे सादर । पूरà¥वीं काशà¥मीरेशकà¥मार । पà¥रधानाचाही कà¥मार । अलंकार टाकून देती ॥३॥
तà¥या भà¥रांतà¥या पिसे मà¥हणती । भसà¥मरà¥दà¥राकà¥षातें धरिती । पराशरा पà¥से नृपति । हेतू वदति मà¥नी भूपा ॥४॥
सरà¥वातà¥म शिवा हे भजती । नंदिगà¥रामीं वेशà¥यासती । वैशà¥यरà¥पें गौरीपती । ये ती पà¥रती वळखावया ॥५॥
अननà¥य सà¥तà¥रीतà¥रà¥यह होऊन । रतिदानें घे लिंग कंकण । तो बोले लिंगनाशन । होतां पà¥राण तà¥यजीन मी ॥६॥
तà¥याचà¥या वचना मानून । मंडपीं ठेवी लिंगरतà¥न । रमे वेशà¥या गृहीं नेऊन । जळे लिंगासह मंडप ॥७॥
वैशà¥य सà¥थिरवून मन । लिंग जळाले पाहून । करी अगà¥निपà¥रवेशन । सरà¥व दान देई वेशà¥या ॥८॥
निघे तंव लोक मà¥हणती । वेशà¥ये घरीं किती येती । कोणाची तूं कशी सती । नायकतां ती आग रिघे ॥९॥
तैं होय शिव पà¥रसंनà¥न । तिला नेयी उदà¥धरà¥न । तिणे जे रà¥दà¥राकà¥ष लà¥येवून । कà¥à¤•à¥à¤•à¥à¤Ÿ मरà¥à¤•ट पाळिले ॥१०॥
इति शà¥रीमतà¥परमहंसपरिवà¥राजकाचारà¥यशà¥रीमदà¥वासà¥देवानंदसरसà¥वतिविरचिते रà¥दà¥राकà¥षमहिमावरà¥णनं नाम तà¥रयसà¥तà¥रिंशोऽधà¥यायः
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
