Oct 10
सपà¥à¤¤à¤¶à¤¤à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ अडतीसावा
शà¥री वासà¥देवानंद सरसà¥वती (टेंबे सà¥वामी) रचित "शà¥री सपà¥तशती गà¥रूचरितà¥र"
गà¥रà¥à¤‚स भिकà¥षादà¥याया आला । भासà¥à¤•र विपà¥रसामगà¥रीला । तिघापà¥रति घेऊनी तà¥याला । भकà¥तीनेला पà¥रसादा ॥१॥
तो सरà¥व सामगà¥रीला । निजे घेऊनि उसेला । तीन मास असा तà¥याला । न मिळाला शूनà¥य वार ॥२॥
तà¥या हासà¥य करिती लोक । गà¥रॠकरविती पाक । मà¥हणती सांगे सरà¥व लोक । तो सांगे सरà¥वा भोजना ॥३॥
ते तà¥याचा बोला हंसती । कण वाटयान ये मà¥हणती । तें तो सांगे गà¥रà¥पà¥रती । बोलाविती तें तà¥यां सरà¥व ॥४॥
निरहंकार तो बà¥राहà¥मण । करी पाक सà¥निषà¥पनà¥न । गà¥रॠवसà¥तà¥रें à¤ांकवून । नेववून वाढविती ॥५॥
दà¥विज हृषà¥à¤Ÿà¤šितà¥त जेविती । थोर सान सरà¥व येती । चार हजार à¤ाली मिती । ते जेविती आकंठा ॥६॥
अनà¥न दिलà¥हें सरà¥व जातीला । आचंडालशà¥वकाकांला । तरी तोटा नाहीं आला । जेवविला गà¥रà¥नें विपà¥रा ॥७॥
अनà¥न संपेना तें जळीं । जलचरां दे तà¥या वेळीं । à¤ाली खà¥याती भूमंडळीं । वर तà¥यावेळीं देती विपà¥रा ॥८॥
हरà¥षà¥नियां वदती लोक । तिघांपà¥रतां होता पाक । जेविले हे अमित लोक । हें कौतà¥à¤• दà¥सरें à¤à¤• ॥९॥
इति शà¥रीमतà¥परमहंसपरिवà¥राजकाचारà¥यशà¥रीमदà¥वासà¥देवानंदसरसà¥वतिविरचिते सारे अनà¥नपूरà¥तिकरणं नाम अषà¥à¤Ÿतà¥रिंशंऽधà¥यायः
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
