Oct 11
सपà¥à¤¤à¤¶à¤¤à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ à¤à¤•ोणचाळीसावा
शà¥री वासà¥देवानंद सरसà¥वती (टेंबे सà¥वामी) रचित "शà¥री सपà¥तशती गà¥रूचरितà¥र"
à¤à¤•विपà¥र सोमनाथ । ततà¥सà¥तà¥री वृदà¥धा वंधà¥या खà¥यात । सेवी भावें गà¥रà¥नाथा । गà¥रॠपà¥सती वांछा काय ॥१॥
ती कषà¥à¤Ÿà¥‹ नी तयां मà¥हणे । अपà¥तà¥रा मी वà¥यरà¥थ शिणें । अशà¥वथाला भजतां जिणें । गेलें भेणें पà¥ढती वाटे ॥२॥
पà¥ढें मला होवो सà¥त । गà¥रॠमà¥हणे कोण जाणत । पà¥ढचें, आतां कनà¥यासà¥त । होवो मà¥हणे, ती गांठ बांधी ॥३॥
गà¥रà¥तà¥तम मà¥हणे हरीं । पिंपळाची निंदा न करीं । आमà¥ही सरà¥वदेव तà¥यावरी । बà¥रहà¥मा सांगे नारदातें ॥४॥
शà¥रà¥तिसà¥मृती जà¥याला गाती । तà¥याला करी मंदगति । पà¥रदकà¥षिणा लकà¥ष मिती । करीं अंतीं उदà¥यापन ॥५॥
दà¥यावे तिलसà¥वरà¥णाशà¥वतà¥थ । विपà¥रां भोजन दे निशà¥à¤šित । होती तà¥à¤œà¤ƒà¤•नà¥या सà¥त । नारी मà¥हणतसे देवा ॥६॥
मी दà¥रà¥à¤œà¥à¤žा ना वंचूं कशी । साठ वरà¥षे à¤ालीं वयासी । होत नाहीं विटाळशी । तरी तसीच मी सेवी ॥७॥
ती तà¥यां न मà¥नी सेवि तशी । शीघà¥र à¤ाली विटाळशी । गरà¥भधरी पांचवे दिवशीं । कनà¥या ती सी à¤ाली शà¥भा ॥८॥
परम हरà¥षें तà¥या कनà¥येसी । आणी नारी गà¥रà¥पाशीं । गà¥रॠमà¥हणे हो सती ईसी । दीकà¥षित पति लाधेल ॥९॥
तà¥à¤à¥‡ पोटीं मूरà¥à¤– शतायू । किंवा यावा बà¥ध अलà¥पायू । ती मà¥हणे हो कां अलà¥पायू । दीरà¥à¤˜ायू मूढ किमरà¥थ ॥१०॥
वà¥हावे हरà¥षद पंचसà¥त । तथा मà¥हणे गà¥रà¥नाथ । कनà¥ये घेऊन गृहापà¥रत । ये हंसत बà¥राहà¥मणी ती ॥११॥
à¤ाला नंदन शीघà¥र तिला । विदà¥वान सरà¥वगà¥णी भला । पांच पà¥तà¥र à¤ाले तà¥याला । सरà¥वां à¤ाला विसà¥मय ॥१२॥
तशीच कनà¥या दीकà¥षिताची । पतà¥नि à¤ाली सती साची । कीरà¥ति पसरली तà¥यांची । शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥€ असी दया ॥१३॥
इति शà¥रीमतà¥परमहंसपरिवà¥राजकाचारà¥यशà¥रीमदà¥वासà¥देवानंदसरसà¥वतिविरचिते सारे वृदà¥धवंधà¥यापà¥रसवो नामेकोनà¥à¤šतà¥वारिंशोऽधà¥यायः
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
