Dec 27
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ पहिला (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नमः । शà¥रीसरसà¥वतà¥यै नमः । शà¥रीकà¥लदेवतायै नमः । शà¥रीपादशà¥रीवलà¥लभाय नमः । शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यै नमः ।
ॠनमोजी विघà¥नहरा । गजानना गिरिजाकà¥मरा । जय जय लंबोदरा । à¤à¤•दंता शूरà¥पकरà¥णा ॥१॥
हालविशी करà¥णयà¥à¤—à¥ले । तेथूनि जो का वारा उसळे । तà¥याचेनि वाते विघà¥न पळे । विघà¥नांतक मà¥हणती तà¥à¤œ ॥२॥
तà¥à¤à¥‡ शोभे आनन । जैसे तपà¥त कांचन । किंवा उदित पà¥रभारमण । तैसे तेज फाकतसे ॥३॥
विघà¥नकाननचà¥à¤›à¥‡दनासी । हाती फरश धरिलासी । नागबंद कटीसी । उरग यजà¥à¤žà¥‹पवीत ॥४॥
चतà¥रà¥भà¥à¤œ दिससी निका । विशालाकà¥षा विनायका । पà¥रतिपाळिसी विशà¥वलोका । निरà¥विघà¥ने करूनिया ॥५॥
तà¥à¤à¥‡ चिंतन जे करिती । तया विघà¥ने न बाधती । सकळाभीषà¥à¤Ÿà¥‡ साधती । अविलंबेसी ॥६॥
सकळ मंगल कारà¥यासी । पà¥रथम वंदिजे तà¥मà¥हासी । चतà¥रà¥दश विदà¥यांसी । सà¥वामी तूचि लंबोदरा ॥७॥
वेद शासà¥तà¥रे पà¥राणे । तà¥à¤à¥‡à¤šि असेल बोलणे । बà¥रहà¥मादिकि या कारणे । सà¥तविला असे सà¥रवरी ॥८॥
तà¥रिपà¥र साधन करावयासी । ईशà¥वरे अरà¥à¤šिले तà¥मà¥हासी । संहारावया दैतà¥यांसी । पहिले तà¥मà¥हांसी सà¥तविले ॥९॥
हरिहर बà¥रहà¥मादिक गणपती । कारà¥यारंभी तà¥à¤œ वंदिती । सकळाभीषà¥à¤Ÿà¥‡ साधती । तà¥à¤à¥‡नि पà¥रसादे ॥१०॥
कृपानिधी गणनाथा । सà¥रवरादिका विघà¥नहरà¥ता । विनायका अभयदाता । मतिपà¥रकाश करी मज ॥११॥
समसà¥त गणांचा नायक । तूचि विघà¥नांचा अंतक । तूते वंदिती जे लोक । कारà¥य साधे तयांचे ॥१२॥
सकळ कारà¥या आधारू । तूचि कृपेचा सागरू । करà¥णानिधि गौरीकà¥मरू । मतिपà¥रकाश करी मज ॥१३॥
माà¤à¥‡ मनींची वासना । तà¥वा पà¥रवावी गजानना । साषà¥à¤Ÿांग करितो नमना । विदà¥या देई मज आता ॥१४॥
नेणता होतो मतिहीन । मà¥हणोनि धरिले तà¥à¤à¥‡ चरण । चौदा विदà¥यांचे निधान । शरणागतवरपà¥रदा ॥१५॥
माà¤िया अंतःकरणीचे वà¥हावे । गà¥रà¥à¤šरितà¥र कथन करावे । पूरà¥णदृषà¥à¤Ÿà¥€ने पहावे । गà¥रंथसिदà¥धि पाववी दातारा ॥१६॥
आता वंदू बà¥रहà¥मकà¥मारी । जिचे नाम वागीशà¥वरी । पà¥सà¥तक वीना जिचे करी । हंसवाहिनी असे देखा ॥१७॥
मà¥हणोनि नमतो तà¥à¤à¥‡ चरणी । पà¥रसनà¥न वà¥हावे मज सà¥वामिणी । राहोनिया माà¤िये वाणी । गà¥रंथी रिघू करी आता ॥१८॥
विदà¥या वेद शासà¥तà¥रांसी । अधिकार जाणा शारदेशी । तिये वंदिता विशà¥वासी । जà¥à¤žान होय अवधारा ॥१९॥
à¤à¤• माà¤à¥€ विनंती । दà¥यावी आता अवलीला मती । विसà¥तार करावया गà¥रà¥à¤šरितà¥री । मतिपà¥रकाश करी मज ॥२०॥
जय जय जगनà¥माते । तूचि विशà¥वी वागà¥देवते । वेदशासà¥तà¥रे तà¥à¤à¥€ लिखिते । नांदविशी येणेपरी ॥२१॥
माते तà¥à¤िया वागà¥बाणी । उतà¥पतà¥ति वेदशासà¥तà¥रपà¥राणी । वदता साही दरà¥शनी । तà¥यांते अशकà¥य परियेसा ॥२२॥
गà¥रूचे नामी तà¥à¤à¥€ सà¥थित । मà¥हणती नृसिंहसरसà¥वती । याकारणे मजवरी पà¥रीति । नाम आपà¥ले मà¥हणूनी ॥२३॥
खांबसूतà¥रींची बाहà¥ली जैसी । खेळती तया सूतà¥रासरसी । सà¥वतंतà¥रबà¥धि नाही तà¥यांसी । वरà¥तती आणिकाचेनि मते ॥२४॥
तैसे तà¥à¤à¥‡नि अनà¥मते । माà¤à¥‡ जिवà¥हे पà¥रेरीमाते । कृपानिधि वागà¥देवते । मà¥हणोनि विनवी तà¥à¤ा बाळ ॥२५॥
मà¥हणोनि नमिले तà¥à¤à¥‡ चरण । वà¥हावे सà¥वामिणी पà¥रसनà¥न । दà¥यावे माते वरदान । गà¥रंथी रिघू करवी आता ॥२६॥
आता वंदू तà¥रिमूरà¥तीसी । बà¥रहà¥माविषà¥णà¥शिवांसी । विदà¥या मागे मी तयासी । अनà¥à¤•à¥रमे करोनी ॥२७॥
चतà¥रà¥मà¥à¤–े असती जà¥यासी । करà¥ता जो का सृषà¥à¤Ÿà¥€सी । वेद à¤ाले बोलते जà¥यासी । तà¥याचे चरणी नमन माà¤à¥‡ ॥२८॥
आता वंदू हà¥रषीकेशी । जो नायक तà¥या विशà¥वासी । लकà¥षà¥मीसहित अहरà¥निशी । कà¥षीरसागरी असे जाणा ॥२९॥
चतà¥रà¥बाहॠनरहरी । शंख चकà¥र गदा करी । पदà¥महसà¥त मà¥रारी । पदà¥मनाभ परियेसा ॥३०॥
पीतांबर असे कसियेला । वैजयंती माळा गळा । शरणागता अभीषà¥à¤Ÿ सकळा । देता होय कृपाळू ॥३१॥
आता नमू शिवासी । धरिली गंगा मसà¥तकेसी । पंचवकà¥तà¥र दहा भà¥à¤œà¥‡सी । अरà¥धांगी असे जगनà¥माता ॥३२॥
पंचवदने असती जà¥यासी । संहारी जो या सृषà¥à¤Ÿà¥€सी । मà¥हणोनि बोलती सà¥मशानवासी । तà¥याचे चरणी नमन माà¤à¥‡ ॥३३॥
वà¥याघà¥रांबर पांघरून । सरà¥वांगी असे सरà¥पवेषà¥à¤Ÿण । à¤सा शंभॠउमारमण । तà¥याचे चरणी नमन माà¤à¥‡ ॥३४॥
नमन समसà¥त सà¥रवरा । सिदà¥धसाधà¥यां अवधारा । गंधरà¥वयकà¥षकिनà¥नरा । ऋषीशà¥वरा नमन माà¤à¥‡ ॥३५॥
वंदू आता कविकà¥ळासी । पराशरादि वà¥यासांसी । वालà¥मीकादि सकळिकांसी । नमन माà¤à¥‡ परियेसा ॥३६॥
नेणे कवितà¥व असे कैसे । मà¥हणोनि तà¥मà¥हा विनवितसे । जà¥à¤žान दà¥यावे जी भरवसे । आपà¥ला दास मà¥हणोनि ॥३७॥
न कळे गà¥रंथपà¥रकार । नेणे शासà¥तà¥रांचा विचार । भाषा नये महाराषà¥à¤Ÿà¥र । मà¥हणोनि विनवी तà¥मà¥हासी ॥३८॥
समसà¥त तà¥मà¥ही कृपा करणे । माà¤िया वचना साहà¥य होणे । शबà¥दबà¥यà¥तà¥पतà¥तीही नेणे । कविकà¥ळ तà¥मà¥ही पà¥रतिपाळा ॥३९॥
à¤से सकळिका विनवोनि । मग धà¥याइले पूरà¥वज मनी । उभयपकà¥ष जनकजननी । माहातà¥मà¥य पà¥णà¥यपà¥रà¥षांचे ॥४०॥
आपसà¥तंबशाखेसी । गोतà¥र कौंडिणà¥य महाऋषि । साखरे नाम खà¥यातिशी । सायंदेवापासाव ॥४१॥
तà¥यापासूनि नागनाथ । देवराव तयाचा सà¥त । सदा शà¥रीसदà¥à¤—à¥रà¥à¤šरण धà¥यात ॥ गंगाधर जनक माà¤ा ॥४२॥
नमन करिता जनकचरणी । मातापूरà¥वज धà¥यातो मनी । जो का पूरà¥वज नामधारणी । आशà¥वलायन शाखेचा ॥४३॥
काशà¥यपाचे गोतà¥री । चौंडेशà¥वरी नामधारी । वागे जैसा जनà¥हॠअवधारी । अथवा जनक गंगेचा ॥४४॥
तà¥याची कनà¥या माà¤à¥€ जननी । निशà¥à¤šये जैशी भवानी । चंपा नामे पà¥णà¥यखाणी । सà¥वामिणी माà¤à¥€ परियेसा ॥४५॥
नमिता जनकजननीसी । नंतर नमू शà¥रीगà¥रà¥सी । घाली मति पà¥रकाशी । गà¥रà¥à¤šरण सà¥मरावया ॥४६॥
गंगाधराचे कà¥शी । जनà¥म à¤ाला परियेसी । सदा धà¥याय शà¥रीगà¥रà¥सी । à¤à¤•ा भावे निरंतर ॥४७॥
मà¥हणोनि सरसà¥वतीगंगाधर । करी संतांसी नमसà¥à¤•ार । शà¥रोतया विनवी वारंवार । कà¥षमा करणे बाळकासी ॥४८॥
वेदाभà¥यासी संनà¥यासी । यती योगेशà¥वर तापसी । सदा धà¥याती शà¥रीगà¥रà¥सी । तयांसी माà¤ा नमसà¥à¤•ार ॥४९॥
विनवितसे समसà¥तांसी । अलà¥पमती आपणासी । माà¤à¥‡ बोबडे बोलांसी । सकळ तà¥मà¥ही अंगिकारा ॥५०॥
तावनà¥मातà¥र माà¤à¥€ मति । नेणे कावà¥यवà¥यà¥तपतà¥ति । जैसे शà¥रीगà¥रॠनिरोपिती । तेणे परी सांगत ॥५१॥
पूरà¥वापार आमà¥à¤šà¥‡ वंशी । गà¥रॠपà¥रसनà¥न अहरà¥निशी । निरोप देती माते परियेसी । चरितà¥र आपà¥ले विसà¥तारावया ॥५२॥
मà¥हणे गà¥रंथ कथन करी । अमृतघट सà¥वीकारी । तà¥à¤à¥‡ वंशी परंपरी । लाधती चारी पà¥रà¥षारà¥थ ॥५३॥
गà¥रà¥वाकà¥य मज कामधेनॠ। मनी नाही अनà¥मानॠ। सिदà¥धि पावविणार आपणॠ। शà¥रीनृसिंहसरसà¥वती ॥५४॥
तà¥रैमूरà¥तीचा अवतार । à¤ाला नृसिंहसरसà¥वती नर । कवण जाणे याचा पार । चरितà¥र कवणा न वरà¥णवे ॥५५॥
चरितà¥र à¤से शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥‡ । वरà¥णू न शके मी वाचे । आजà¥à¤žापन असे शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥‡ । मà¥हणोनि वाचे बोलतसे ॥५६॥
जà¥यास पà¥तà¥रपौतà¥री असे चाड । तà¥यासी कथा हे असे गोड । लकà¥षà¥मी वसे अखंड । तया भà¥वनी परियेसा ॥५७॥
à¤शी कथा जयाचे घरी । वाचिती नितà¥य पà¥रेमभरी । शà¥रियायà¥à¤•à¥त निरंतरी । नांदती पà¥तà¥रकलतà¥रयà¥à¤•à¥त ॥५८॥
रोग नाही तया भà¥वनी । सदा संतà¥षà¥à¤Ÿ गà¥रà¥à¤•ृपेकरोनि । निःसंदेह साता दिनी । à¤à¤•ता बंधन तà¥à¤Ÿà¥‡ जाणा ॥५९॥
à¤सी पà¥णà¥यपावन कथा । सांगेन à¤à¤• विसà¥तारता । सायासाविण होय साधà¥यता । सदà¥यःफल पà¥रापà¥त होय ॥६०॥
निधान लाधे अपà¥रयासी । तरी कषà¥à¤Ÿ का सायासी । विशà¥वास माà¤िया बोलासी । à¤à¤•ा शà¥रोते à¤à¤•चितà¥ते ॥६१॥
आमà¥हा साकà¥षी à¤से घडले । मà¥हणोनि विनवितसे बळे । शà¥रीगà¥रà¥सà¥मरण असे भले । अनà¥भवा हो सकळिक ॥६२॥
तृपà¥ति à¤ालियावरी ढेकर । देती जैसे जेवणार । गà¥रà¥महिमेचा उदà¥à¤—ार । बोलतसे अनà¥भवोनि ॥६३॥
मी सामानà¥य मà¥हणोनि । उदास वà¥हाल माà¤à¥‡ वचनी । मकà¥षिकेचà¥या मà¥à¤–ांतà¥नी । मधॠकेवी गà¥राहà¥य होय ॥६४॥
जैसे शिंपलà¥यांत मà¥à¤•à¥ताफळ । अथवा करà¥पूर करà¥दळ । विचारी पा अशà¥वतà¥थमूळ । कवणापासावउतà¥पतà¥ति ॥६५॥
गà¥रंथ कराल उदास । वाकà¥ड कृषà¥ण दिसे ऊस । अमृतवत निघे तà¥याचा रस । दृषà¥à¤Ÿि दà¥यावी तयावरी ॥६६॥
तैसे माà¤à¥‡ बोलणे । जà¥याची चाड गà¥रà¥सà¥मरणे । अंगिकार करणार शहाणे । अनà¥भविती à¤à¤•चितà¥ते ॥६७॥
बà¥रहà¥मरसाची गोडी । अनà¥भवितां फळें रोकडी । या बोलाची आवडी । जà¥यासी संभवे अनà¥भव ॥६८॥
गà¥रà¥à¤šरितà¥र कामधेनॠ। à¤à¤•ता होय महाजà¥à¤žानॠ। शà¥रोती करोनिया सावध मनॠ। à¤à¤•चिते परियेसा ॥६९॥
शà¥रीगà¥रà¥नृसिंहसरसà¥वती । होते गाणगापà¥री खà¥याति । महिमा तà¥यांचा अतà¥यदà¥भà¥ती । सांगेन à¤à¤•ा à¤à¤•चितà¥ते ॥७०॥
तया गà¥रामी वसती गà¥रॠ। मà¥हणोनि महिमा असे थोरॠ। जाणती लोक चहू राषà¥à¤Ÿà¥रॠ। समसà¥त जाती यातà¥रेसी ॥७१॥
तेथे राहोनि आराधिती । तà¥वरित होय फलपà¥रापà¥ति । पà¥तà¥र दारा धन संपतà¥ति । जे जे इचà¥à¤›िले होय जना ॥७२॥
लाधोनिया संताने । नामे ठेविती नामकरणे । संतोषरूपे येऊन । पावती चारी पà¥रà¥षारà¥थ ॥७३॥
à¤से असता वरà¥तमानी । भकà¥त à¤à¤• ’नामकरणी’ । कषà¥à¤Ÿतसे अति गहनी । सदा धà¥याय शà¥रीगà¥रà¥सी ॥७४॥
à¤सा मनी वà¥याकà¥ळित । चिंतेने वेषà¥à¤Ÿिला बहà¥त । गà¥रà¥दरà¥शना जाऊ मà¥हणत । निरà¥वाणमानसे निघाला ॥७५॥
अति निरà¥वाण अंतःकरणी । लय होवोनि गà¥रà¥à¤šरणी । जातो शिषà¥यशिरोमणी । विसरोनिया कà¥षà¥धातृषा ॥७६॥
निरà¥धार करोनि मानसी । मà¥हणे पाहीन शà¥रीगà¥रà¥सी । अथवा सांडीन देहासी । जडसà¥वरूपे काय काज ॥७७॥
जà¥याचे नामसà¥मरण करिता । दैनà¥यहानि होय तà¥वरिता । आपण तैसा नामांकिता । किंकर मà¥हणतसे ॥७८॥
दैव असे आपà¥ले उणे । तरी का भजावे शà¥रीगà¥रà¥à¤šरण । परिस लावता लोहा जाण । सà¥वरà¥ण केवी होतसे ॥७९॥
तैसे तà¥à¤à¥‡ नाम परिसे । माà¤à¥‡ हà¥रदयी सदा वसे । माते कषà¥à¤Ÿà¥€ सायासे । ठेविता लाज कवणासी ॥८०॥
या बोलाचिया हेवा । मनी धरोनि पहावा । गà¥रà¥मूरà¥ती सदाशिवा । कृपाळू बा सरà¥वभूती ॥८१॥
अतिवà¥याकà¥ळ अंतःकरणी । निंदासà¥तà¥ति आपà¥ली वाणी । कषà¥à¤Ÿला भकà¥त नामकरणी । करिता होय परियेसा ॥८२॥
राग सà¥वेचà¥à¤›ा ओवीबदà¥ध मà¥हणावे । आजि पाहà¥णे पंढरीचे रावे । वंदू विघà¥नहरा भावे । नमू ते सà¥à¤‚दरा शारदेसी ॥८३॥
गà¥रूची तà¥रैमूरà¥ति । मà¥हणती वेदशà¥रà¥ति । सांगती दृषà¥à¤Ÿानà¥ती । कलियà¥à¤—ात ॥८४॥
कलियà¥à¤—ात खà¥याति । शà¥रीनृसिहसरसà¥वती । भकà¥तांसी सारथी । कृपासिंधू ॥८५॥
कृपासिंधॠभकà¥ता । वेद वाखाणिता । तà¥रयमूरà¥ति गà¥रà¥नाथा । मà¥हणोनिया ॥८६॥
तà¥रयमूरà¥तीचे गà¥ण । तू à¤à¤• निधान । भकà¥तांसी रकà¥षण । दयानिधि ॥८७॥
दयानिधि यती । विनवितो मी शà¥रीपती । नेणे भावभकà¥ति । अंतःकरणी ॥८८॥
अंतःकरणी सà¥थिरॠ। नवà¥हे बा शà¥रीगà¥रॠ। तू कृपासागरॠ। पाव वेगी ॥८९॥
पाव वेगी आता । नरहरी अनंता । बाळालागी माता । केवी टाकी ॥९०॥
तू माता तू पिता । तूचि सखा भà¥राता । तूचि कà¥ळदेवता । परंपरी ॥९१॥
वंशपरंपरी । धरूनि निरà¥धारी । भजतो मी नरहरी । सरसà¥वतीसी ॥९२॥
सरसà¥वती नरहरी । दैनà¥य माà¤à¥‡ हरी । मà¥हणूनि मी निरंतरी । सदा कषà¥à¤Ÿà¥‡ व ॥९३॥
सदा कषà¥à¤Ÿ चितà¥ता । का हो देशी आता । कृपासिंधॠभकà¥ता । केवी होसी ॥९४॥
कृपासिंधॠभकà¥ता । कृपाळू अनंता । तà¥रयमूरà¥ति जगनà¥नाथा । दयानिधी ॥९५॥
तà¥रयमूरà¥ति तू होसी । पाळिसी विशà¥वासी । समसà¥त देवांसी । तूचि दाता ॥९६॥
समसà¥ता देवांसी । तूचि दाता होसी । मागो मी कवणासी । तà¥à¤œवांचोनी ॥९७॥
तà¥à¤œवाचोनी आता । असे कवण दाता । विशà¥वासी पोषिता । सरà¥वजà¥à¤ž तू ॥९८॥
सरà¥वजà¥à¤žाची खूण । असे हे लकà¥षण । समसà¥तांचे जाणे । कवण à¤सा ॥९९॥
सरà¥वजà¥à¤ž मà¥हणोनि । वानिती पà¥राणी । माà¤à¥‡ अंतःकरणी । न ये साकà¥षी ॥१००॥
कवण कैशापरी । असती भूमीवरी । जाणिजेचि तरी । सरà¥वजà¥à¤ž तो ॥१०१॥
बाळक तानà¥हये । नेणे बापमाये । कृपा केवी होय । मातापितà¥या ॥१०२॥
दिलियावांचोनि । न देववे मà¥हणोनि । असेल तà¥à¤à¥‡ मनी । सांग मज ॥१०३॥
समसà¥त महीतळी । तà¥मà¥हा दिलà¥हे बळी । तà¥याते हो पाताळी । बैसविले ॥१०४॥
सà¥वरà¥णाची लंका । तà¥वा दिलà¥ही à¤à¤•ा । तेणे पूरà¥वी लंका । कवणा दिलà¥ही ॥१०५॥
अढळ धà¥रà¥वासी । दिलà¥हे हà¥रषीकेशी । तà¥याने हो तà¥मà¥हासी । काय दिलà¥हे ॥१०६॥
निःकà¥षतà¥र करूनी । विपà¥राते मेदिनी । देता तà¥मà¥हा कोणी । काय दिलà¥हे ॥१०७॥
सृषà¥à¤Ÿà¥€à¤šा पोषक । तूचि देव à¤à¤• । तूते मी मशक । काय देऊ ॥१०८॥
नाही तà¥मà¥हा जरी । शà¥रीमंत नरहरी । लकà¥षà¥मी तà¥à¤à¥‡ घरी । नांदतसे ॥१०९॥
याहोनी आमà¥हासी । तू काय मागसी । सांग हà¥रषीकेशी । काय देऊ ॥११०॥
मातेचे वोसंगी । बैसोनिया बाळ वेगी । पसरी मà¥à¤–सà¥रंगी । सà¥तनकांकà¥षेसी ॥१११॥
बाळापासी माता । काय मागे ताता । à¤à¤• शà¥रीगà¥रà¥नाथा । काय देऊ ॥११२॥
घेऊनिया देता । नाम नाही दाता । दयानिधि मà¥हणता । बोल दिसे ॥११३॥
देऊ न शकसी । मà¥हणे मी मानसी । चौदाही भà¥वनासी । तूचि दाता ॥११४॥
तà¥à¤à¥‡ मनी पाही । वसे आणिक काही । सेवा केली नाही । मà¥हणोनिया ॥११५॥
सेवा घेवोनिया । देणे हे सामानà¥य । नाम नसे जाण । दातृतà¥वासी ॥११६॥
तळी बावी विहिरी । असती भूमीवरी । मेघ तो अंबरी । वरà¥षतसे ॥११७॥
मेघाची ही सेवा । न करिता सà¥वभावा । उदकपूरà¥ण सरà¥वा । केवी करी ॥११८॥
सेवा अपेकà¥षिता । बोल असे दाता । दयानिधि मà¥हणता । केवी साजे ॥११९॥
नेणे सेवा कैसी । सà¥थिर होय मानसी । माà¤à¥‡ वंशोवंशी । तà¥à¤à¥‡ दास ॥११२०॥
माà¤à¥‡ पूरà¥वजवंशी । सेविले तà¥मà¥हांसी । संगà¥रह बहà¥वसी । तà¥à¤à¥‡ चरणी ॥१२१॥
बापाचे सेवेसी । पाळिती पà¥तà¥रासी । तेवी तà¥वा आमà¥हासी । पà¥रतिपाळावे ॥१२२॥
माà¤à¥‡ पूरà¥वधन । तà¥मà¥ही दà¥यावे ऋण । का बा नये करà¥णा । कृपासिंधॠ॥१२३॥
आमà¥à¤šà¥‡ आमà¥ही घेता । का बा नये चितà¥ता । मागेन मी सतà¥ता । घेईन आता ॥१२४॥
आता मज जरी । न देसी नरहरी । जिंतोनि वेवà¥हारी । घेईन जाणा ॥१२५॥
दिसतसे आता । कठिणता गà¥रà¥नाथा । दास मी अंकिता । सनातन ॥१२६॥
आपà¥ले समान । असेल कवण । तयासवे मन । कठिण कीजे ॥१२७॥
कठीण कीजे हरी । तà¥वा दैतà¥यांवरी । पà¥रलà¥हाद कैवारी । सेवकांसी ॥१२८॥
सेवका बाळकासी । करू नये à¤सी । कठिणता परियेसी । बरवे न दिसे ॥१२९॥
माà¤िया अपराधी । धरोनिया बà¥दà¥धि । अंतःकरण कà¥रोधी । पहासी जरी ॥१३०॥
बाळक मातेसी । बोले निषà¥ठà¥रेसी । अजà¥à¤žाने मायेसी । मारी जरी ॥१३१॥
माता तà¥या कà¥मारासी । कोप न धरी कैशी । आलिंगोनि हरà¥षी । संबोखी पा ॥१३२॥
कवणà¥या अपराधेसी । न घालिसी आमà¥हासी । अहो हà¥रषीकेशी । सांगा मज ॥१३३॥
माता हो कोपासी । बोले बाळकासी । जावोनि पितयासी । सांगे बाळ ॥१३४॥
माता कोपे जरी । à¤à¤–ादे अवसरी । पिता कृपा करी । संबोखूनि ॥१३५॥
तू माता तू पिता । कोपसी गà¥रà¥नाथा । सांगो कवणा आता । कà¥षमा करी ॥१३६॥
तूचि सà¥वामी à¤सा । जगी à¤ाला ठसा । दास तà¥à¤ा भलतैसा । पà¥रतिपाळावा ॥१३७॥
अनाथरकà¥षक । मà¥हणती तà¥à¤œ लोक । मी तà¥à¤ा बाळक । पà¥रतिपाळावे ॥१३८॥
कृपाळॠमà¥हणोनि । वानिती पà¥राणी । माà¤à¥‡ बोल कानी । न घालिसीच ॥१३९॥
नायकसी गà¥रà¥राणा । माà¤à¥‡ करà¥नावचना । काय दà¥शà¥à¤šितपणा । तà¥à¤ा असे ॥१४०॥
माà¤à¥‡ करà¥णावचन । न à¤à¤•ती तà¥à¤à¥‡ कान । à¤à¤•ोनि पाषाण । विखà¥रतसे ॥१४१॥
करà¥णा करी à¤से । वानिती तà¥à¤œ पिसे । अजà¥नी तरी कैसे । कृपा न ये ॥१४२॥
à¤से नामांकित । विनविता तà¥वरित । कृपाळॠशà¥रीगà¥रà¥नाथ । आले वेगी ॥१४३॥
वतà¥सालागी धेनॠ। जैशी ये धावोनॠ। तैसे शà¥रीगà¥रॠआपणॠ। आले जवळी ॥१४४॥
येतांचि गà¥रà¥मà¥नि । वंदी नामकरणी । मसà¥तक ठेवोनि । चरणयà¥à¤—à¥मी ॥१४५॥
केश तो मोकळी । à¤ाडी चरणधà¥ळी । आनंदाशà¥रà¥à¤œळी । अंघà¥रि कà¥षाळी ॥१४६॥
हà¥रदयमंदिरात । बैसवोनि वà¥यकà¥त । पूजा उपचारित । षोडशविधि ॥१४७॥
आनंदभरित । à¤ाला नामांकित । हà¥रदयी शà¥रीगà¥रà¥नाथ । सà¥थिरावला ॥१४८॥
भकà¥तांचà¥या हà¥रदयांत । राहे शà¥रीगà¥रà¥नाथ । संतोष बहà¥त । सरसà¥वतीसी ॥१४९॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रपरमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिदà¥धनामधारकसंवादे मंगलाचरणं नाम पà¥रथमोऽधà¥यायः
ओवीसंखà¥या १४९
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
