Feb 14
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ आठवा (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशायनमः ॥
नामधारक मà¥हणे सिदà¥धासी । गोकरà¥णमहिमा निरोपिलासी । शà¥रीगà¥रॠराहिले किती दिवसी । वरà¥तले पà¥ढे काय सांग ॥१॥
शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति कृपासिंधॠ। माà¤à¥‡ मनी लागला वेधॠ। चरितà¥र à¤à¤•तां महानंदॠ। अतिउलà¥हास होतसे ॥२॥
परिसोनि शिषà¥याचे वचन । संतोषे सिदà¥ध अतिगहन । सांगता à¤ाला विसà¥तारोन । शà¥रोते तà¥मà¥ही अवधारा ॥३॥
गोकरà¥णकà¥षेतà¥री शà¥रीपाद यति । राहिले वरà¥षे तीन गà¥पà¥ती । तेथोनि शà¥रीगिरिपरà¥वता येती । लोकानà¥à¤—à¥रहाकारणे ॥४॥
जयाचे करिता चरणदरà¥शन । समसà¥त तीरà¥थासमान जाण । 'चरणं पवितà¥रं विततं पà¥राणं । वेदशà¥रà¥ति à¤से बोलतसे ॥५॥
समसà¥त तीरà¥थे गà¥रà¥à¤šरणी । तो कां हिंडे तीरà¥थभवनी । लोकानà¥à¤—à¥रहालागà¥नी । जात असे परियेसा ॥६॥
मास चारी कà¥रमोनि तेथे । आले निवृतà¥तिसंगमाते । दरà¥शन देती साधà¥भकà¥तांते । पातले तया कà¥रवपà¥रा ॥७॥
कà¥रवपà¥र महाकà¥शेतà¥र । कृषà¥णा गंगा वाहे नीर । महिमा तेथील सांगता अपार । भूमंडाळात दà¥रà¥लभ ॥८॥
तेथील महिमा सांगता । विसà¥तार होईल बहà¥त कथा । पà¥ढे असे चरितà¥र अमृता । सांगेन à¤à¤•ा à¤à¤•चितà¥ते ॥९॥
शà¥रीपाद राहिले कà¥रवपà¥री । खà¥याति राहिली भूमीवरी । पà¥रगटे महिमा अपरंपारी । सांगतां विसà¥तार असे देखा ॥१०॥
जे जन भजती भकà¥तीसी । सौखà¥य पावती अपà¥रयासी । कनà¥या पà¥तà¥र लकà¥षà¥मीसी । चिंतिले फळ पावती ॥११॥
समसà¥त महिमा सांगावयासी । विसà¥तार होईल बहà¥वसी । नामधारका सà¥वसà¥थ परियेसी । सांगेन किंचितॠतà¥à¤œ आतां ॥१२॥
पà¥ढे अवतार वà¥हावया गति । सांगेन à¤à¤•ा à¤à¤•चितà¥ती । शà¥रीपाद कà¥रवपà¥रा असती । कारà¥यकारणमनà¥षà¥यदेही ॥१३॥
अवतार वà¥हावयाचे कारण । सांगेन तà¥याचे पूरà¥वकथन । वेदशासà¥तà¥रसंपनà¥न बà¥राहà¥मण । होता तया गà¥रामी ॥१४॥
तà¥याची भारà¥या होती देखा । नाम तियेचे अंबिका । सà¥शील आचार पतिसेवका । महापà¥णà¥य सती देखा ॥१५॥
तियेसी पà¥तà¥र होऊनि मरती । पूरà¥वकरà¥मफळ अरà¥à¤œिती । अनेक तीरà¥थे आचरती । तिणे केलि परियेसा ॥१६॥
à¤से असतां जे होणार गति । पà¥तà¥र जाहला मंदमति । माता सà¥नेह करी भकà¥ती । अपूरà¥व आपणासी मà¥हणोनि ॥१७॥
वरà¥धता मातापितà¥याघरी । विपà¥रातà¥मज वाढला पà¥रीतिकरी । वà¥रतबंध करिती कà¥ळाचारी । वेदाभà¥यास करावया ॥१८॥
विदà¥या नये तया कà¥मरा । मंदमति अजà¥à¤žान बहिरा । चिंता वरà¥ते तà¥या दà¥विजवरा । मà¥हणे पà¥तà¥र मंदमति ॥१९॥
अनेक देव आराधोनि । पà¥तà¥र लाधलो कषà¥à¤Ÿà¥‹नि । पà¥राचीन करà¥म न सà¥à¤Ÿà¥‡ मà¥हणोनि । चिंता करी अहोरातà¥र ॥२०॥
अनेक पà¥रकारे शिकवी तà¥यासी । ताडन करी बहà¥वसी । होतसे दà¥à¤ƒà¤– जननीसी । वरà¥à¤œà¥€ आपà¥ले पतीते ॥२१॥
पतीसी मà¥हणे ते नारी । पà¥तà¥र नाहीत आमà¥हा घरी । कषà¥à¤Ÿ करोनि नानापरी । पोसिले à¤à¤•ा बाळकासी ॥२२॥
विदà¥यान येचि वेद तà¥यासी । वाया मारून का कषà¥à¤Ÿसी । पà¥राचीन करà¥म न सà¥à¤Ÿà¥‡ तà¥यासी । की मूढ होऊनि उपजावे ॥२३॥
आतां जरी तà¥मà¥ही यासी । ताडन कराल अहरà¥निशी । पà¥राण तà¥यजीन मी भरवसी । मà¥हणोनि विनवी पतीते ॥२४॥
सà¥तà¥रियेचे वचन à¤à¤•ोनि । विपà¥र राहिला निचिंत मनी । à¤सा काही काळ कà¥रमोनि । होती तया गà¥रामांत ॥२५॥
वरà¥तता à¤से तया सà¥थानी । विपà¥र पडला असमाधानी । दैववशेकरूनि । पंचतà¥व पावला परियेसा ॥२६॥
मग पà¥तà¥रासहित ते नारी । होती तेथे कà¥रवपà¥री । याचूनि आपà¥ले उदर भरी । येणेपरी जीवितà¥व रकà¥षी ॥२७॥
विपà¥रसà¥तà¥रियेचा पà¥तà¥र देखा । विवाहाहायोगà¥य à¤ाला निका । निंदा करिती सकळीका । मतिहीन मà¥हणोनिया ॥२८॥
कनà¥या न देती तयासी कोणी। मà¥हणती काषà¥ठे वाहतो का पाणी । समसà¥त मà¥हणती असे दूषणी । उदर भरी येणे विदà¥ये ॥२९॥
समसà¥त लोक मà¥हणती तà¥यासी । तू दगडापरी वà¥यरà¥थ जनà¥मलासी । लांछन लाविले वंशासी । अरे मूरà¥à¤–ा कà¥ळनाशका ॥३०॥
तà¥à¤à¥या पितयाचा आचार । खà¥याति असे चारी राषà¥à¤Ÿà¥र । जाणे धरà¥म वेद शासà¥तà¥र । तà¥याचे पोटी अवतरलासी ॥३१॥
बोल आणिलासी तà¥वा पितरांसी । घातले तया अधोगतीसी । भिकà¥षा मागोनि उदर भरिसी । लाज कैसी तà¥à¤œ न वाटे ॥३२॥
जनà¥मोनिया संसारी । काय वà¥यरà¥थ पशूचिये परी । अथवा गंगेत पà¥रवेश करी । काय जनà¥मोनि सारà¥थक ॥३३॥
à¤से à¤à¤•ोनि बà¥रहà¥मचारी । दà¥à¤ƒà¤– करीत नाना पà¥रकारी । मातेसि मà¥हणे ते अवसरी । पà¥राण तà¥यागीन मी आता ॥३४॥
निंदा करिती सरà¥वही मज । असोनि देह कवण काज । पोसू न शके माते तà¥à¤œ । जाईन अरणà¥यवासासी ॥३५॥
à¤à¤•ोनि पà¥तà¥राचे वचन । माता करी चिंता गहन । शोकदà¥à¤ƒà¤–ेकरून । विलाप करी ते नारी ॥३६॥
माता सà¥त दà¥à¤ƒà¤– करीत । गेली गंगापà¥रवाहात । तेथे देखिले जगदà¥दà¥धरित । शà¥रीपाद योगी सà¥नान करिता ॥३७॥
जाऊनि दोघे लागती चरणी । विनविताती कर जोडà¥नी । वासना असे आमà¥à¤šà¥‡ मनी । पà¥राण तà¥यजावा गंगेत ॥३८॥
निरोप दà¥यावा जी आमà¥हांसी । सदà¥à¤—ति वà¥हावया कारणासी । आतà¥महतà¥या महादोषी । मà¥हणोनि विनवितो कृपासिंधॠ॥३९॥
à¤à¤•ोनि विपà¥रसतीचे वचन । पà¥सती शà¥रीपाद कृपायमान । कां संकटी तà¥मचे मन । तà¥यजिता पà¥राण काय निमितà¥त ॥४०॥
विपà¥रसà¥तà¥री तया वेळा । सांगतसे दà¥à¤ƒà¤–ा सकळा । मà¥हणे सà¥वामी भकà¥तवतà¥सला । तारावे आमà¥हा बाळकाते ॥४१॥
पà¥तà¥रावीण कषà¥à¤Ÿ भारी । अनेक तीरà¥थे पादचारी । केले वà¥रत पूजा जरी । सकळ देव आराधिले ॥४२॥
वà¥रते उपवास सांगू किती । करिते à¤ाले अपरिमिती । à¤ाला पà¥तà¥र हा दà¥रà¥मति । निंदा करिती सकळ जन ॥४३॥
वेदशासà¥तà¥रसंपनà¥न । पति माà¤ा होता बà¥राहà¥मण । तà¥याचिये पोटी à¤ाला हीन । मंदमति दà¥रातà¥मा हा ॥४४॥
कृपा करी गा शà¥रीपाद यति । जनà¥मोजनà¥मी दैवगति । पà¥तà¥र न वà¥हावा मंदमति । à¤सा पà¥रकार सांगावा ॥४५॥
कृपासागर दैनà¥यहरण । मà¥हणोनि धरिले तà¥à¤à¥‡ चरण । शरणागताचे करावया रकà¥षण । आलासि आजि कृपासिंधॠ॥४६॥
जनà¥मोनिया संसारी । कषà¥à¤Ÿ केले नानापरी । न देखेचि सौखà¥यकà¥सरी । परी जाहले पà¥तà¥र न राहती ॥४७॥
वाचोनिया हा à¤à¤• सà¥त । शेळीचे गळा सà¥तन लोंबत । वृथा जनà¥मला मà¥हणत । विनवीतसे शà¥रीगà¥रूसी ॥४८॥
देवा आता à¤से करणे । पà¥ढील जनà¥मी मनà¥षà¥यपणे । पूजà¥यमान पà¥तà¥र पावणे । जैसा पूजà¥य तू जगतà¥तà¥रयासी ॥४९॥
सकळ लोक जà¥यासि वंदिती । à¤सा पà¥तà¥र वà¥हावा मà¥हणे ती । उपाय सांगा शà¥रीगà¥रॠयती । मà¥हणोनि चरणां लागली ॥५०॥
तà¥याचेनि माते उदà¥धारगति । मागà¥ती न होय पà¥नरावृतà¥ति । पितरां सकळा सà¥वरà¥à¤—पà¥रापà¥ति । लाधे à¤से निरोपावे ॥५१॥
वासना असे माà¤à¥‡ मनी । पà¥तà¥र वà¥हावा बà¥रहà¥मजà¥à¤žानी । बाळपणिच पाहो नयनी । पूजà¥यमान समसà¥तांसी ॥५२॥
à¤à¤•ोनि तियेचे वचन । सांगती कृपा भकà¥ति पाहोन । करी वो ईशà¥वरआराधन । पà¥तà¥र होईल शà¥रीहरीà¤सा ॥५३॥
गौळियाचे घरी देखा । कृषà¥ण उपजला कारणिका । वà¥रत केले गौळी à¤à¤•ा । ईशà¥वराची आराधना ॥५४॥
तैसा तू आराधी ईशà¥वर । पà¥तà¥र पावशील हा निरà¥धार । तà¥à¤ा मनोरथ साचार । पावेल सिदà¥धि शà¥रीपाद मà¥हणती ॥५५॥
विपà¥रसà¥तà¥री मà¥हणे ते वेळी । कैसे वà¥रत आचरले गौळी । कैसा पूजिला चंदà¥रमौळी । विसà¥तारावे मजपà¥रती ॥५६॥
तैसेच वà¥रत करीन आपण । मà¥हणोनि धरी सदà¥à¤—à¥रà¥à¤šरण । कृपामूरà¥ति सदà¥à¤—à¥रॠजाण । सांगता à¤ाला ते वेळी ॥५७॥
मà¥हणती शà¥रीपाद यति तियेसी । ईशà¥वर पूजी हो पà¥रदोषी । मंदवारी तू विशेषी । पूजा करी भकà¥तीने ॥५८॥
पूजा करी जे गौळणी । विसà¥तार असे सà¥à¤•ंदपà¥राणी । कथा सांगेन à¤à¤• कानी । मà¥हणती शà¥रीगà¥रॠतियेसी ॥५९॥
à¤à¤•ोन शà¥रीगà¥रूचे वचना । संतोषली विपà¥रांगना । पà¥ढती घाली लोटांगणा । तया शà¥रीपाद शà¥रीगà¥रूपà¥रती ॥६०॥
विपà¥रसà¥तà¥री मà¥हणे सà¥वामीसी । अभिनव माते निरोपिलेसी । देखता पूजा पà¥रदोषी । पà¥तà¥र à¤ाला कृषà¥णा à¤स ॥६१॥
आपण केलिया पूजा जरी । फळ पावेन निरà¥धारी । पà¥रà¥वी कवणे परी । विसà¥तारावे दातारा ॥६२॥
शà¥रीगà¥रॠसांगती तियेसी । सांगेन à¤à¤• à¤à¤•चितà¥तेसी । उजà¥à¤œनी नाम नगरीसी । जाहले विचितà¥र परियेसा ॥६३॥
तया नगरी चंदà¥रसेन । राजा होता धरà¥मपरायण । तà¥याचा सखा असे पà¥राण । मणिभदà¥र नामे परियेसा ॥६४॥
सदा ईशà¥वरभकà¥ति करी । नाना पà¥रकारे अपरंपारी । भोळा देव पà¥रसनà¥न करी दिधला चिंतामणि à¤à¤• ॥६५॥
कोटिसूरà¥यांचा पà¥रकाश । माणिक शोभे महासरस । कंठी घालिता महाहरà¥ष । तया मणिभदà¥ररायासी ॥६६॥
तया मणà¥याचे लकà¥षण । सà¥वरà¥ण होय लोह पाषाण । तेज फाकले जà¥यावरी जाण । ते कनक होय परियेसा ॥६७॥
जे जे चिंतीत मानसी । ते ते पावत तà¥वरितेसी । à¤शी खà¥याति माणिकासी । समसà¥त राजे कांकà¥षा करिती ॥६८॥
इषà¥à¤Ÿतà¥वे मागती किती à¤à¤• । मागो पाठविती ते माणिक । बलातà¥à¤•ारे इचà¥à¤›िती à¤à¤• । राजे वांछिती परियेसा ६९॥
मà¥हणती विकà¥रय करूनि देखा । आपणा दà¥यावे ते माणिका । जरी न देशी सà¥वाभाविका । तरी यà¥दà¥धालागी येऊ मà¥हणती ॥७०॥
राजे समसà¥त मिळोनि । पातले नगराते उजà¥à¤œनी । अपार सैनà¥य मिळवूनि । वेढिले तया नगरासी ॥७१॥
ते दिवशी शनिवार तà¥रयोदशी । राजा बैसला पूजनासी । शंका न धरितां मानसी । à¤à¤•चितà¥ते पूजीतसे ॥७२॥
महाबळेशà¥वरलिंगासी । पूजा करी तो राजा हरà¥षी । गौळियाचा कà¥मर पहावयासी । आला तया शिवालया ॥७३॥
पूजा पाहोनि शिवाची । मà¥ले मà¥हणती गौळियांची । खेळू चला आमà¥ही असेची । लिंग करà¥नि पà¥à¤œà¥‚ आता ॥७४॥
मà¥हणोनि विनोदेकरूनि । आपà¥ले गृहासनà¥निधानी । à¤à¤•वटोनि पाषाणी । कलà¥पिले तेथे शिवालय ॥७५॥
पाषाणाचे करूनि लिंग । पूजा करीत बाळके चांग । नानापरीची पतà¥री सांग । कलà¥पिली तेथे पूजेसी ॥७६॥
षोडशोपचारे पूजा करिती । उदक नैवेदà¥य समरà¥पिती । à¤से कौतà¥à¤•े खेळती । गोपकà¥मर तये वेळी ॥७७॥
गोपिका सà¥तà¥रिया येउनी । पà¥तà¥रांते नेती बोलावà¥नी । भोजनाकारणे मà¥हणोनि । गेले सकळही बाळक ॥७८॥
तà¥यातील à¤à¤• गोपीसà¥त । लिंगभà¥वन न सोडित । तà¥याची माता जवळी येत । मारी आपà¥ले पà¥तà¥रासी ॥७९॥
मà¥हणे कà¥मारा भोजनासी । चाल गृहासी à¤ाली निशी । काही केलà¥या न जाय परियेसी । तो गोपकà¥मारक ॥८०॥
कोपेकरूनि ते गौळिणी । मोडी पूजा खेळ अंगणी । पाषाण दूर टाकà¥नी । गेली आपà¥ले सदनासी ॥८१॥
पूजा मोडिता तो बाळक । पà¥रलाप करी अनेक । मूरà¥à¤šà¥à¤›ा येऊनि कà¥षणेक । पडिला भूमी अवधार ॥८२॥
लय लावूनी लिंगसà¥थानी । पà¥राण तà¥यजू पाहे निरà¥वाणी । पà¥रसनà¥न à¤ाला शूलपाणी । तया गोपसà¥ताकारणे ॥८३॥
शिवालय रतà¥नखचित । सूरà¥यासमान पà¥रभावंत । लिंग दिसे रतà¥नखचित । जागृत à¤ाला तो बाळ ॥८४॥
निजरूप धरी गौरीरमण । उठवी बाळ करी धरून । वर माग मà¥हणे मी à¤ालो पà¥रसनà¥न । देईन जे वांछिसी ते ॥८५॥
बाळके नमिले ईशà¥वरासी । कोप न करावा मातेसी । पूजा बिघडली तव पà¥रदोषी । कà¥षमा करणे मà¥हणतसे ॥८६॥
ईशà¥वर भोळा चकà¥रवरà¥ती । वर दिधला बहà¥पà¥रीती । पà¥रदोषसमयी पूजा देखती । गौळिणी होय देवजननी ॥८७॥
तिचे पोटी होईल सà¥त । तोचि विषà¥णॠअवतार खà¥यात । न करी पूजा पाहिली मà¥हणत । पोषील आपà¥ले पà¥तà¥रासी ॥८८॥
जे जे मानसी तू इचà¥à¤›िसी । पावेल ते ते धरी मानसी । अखिल सौखà¥य तà¥à¤िया वंशासी । पà¥तà¥रपौतà¥रेसी नांदसील ॥८९॥
पà¥रसनà¥न होवोनि गिरिजापती । गेले लिंगालयी गà¥पà¥ती । लिंग राहिले रतà¥नखचिती । गौळियाघरी याचिपरी ॥९०॥
कोटिसूरà¥यपà¥रकाश । शिवालय दिसे अति सà¥रस । लोक मà¥हणती काय पà¥रकाश । उदय à¤ाला दिनकरा ॥९१॥
आले होते परराषà¥à¤Ÿà¥रराजे । विसà¥मय करिती चोजे । सांडूनि दà¥वेष बोलती सहजे । भेटू मà¥हणती रायासी ॥९२॥
पाहे या पवितà¥र नगरांत । सूरà¥य à¤ाला असे उदित । राजा असे बहॠपà¥णà¥यवंत । à¤सियासी विरोध न करावा ॥९३॥
मà¥हणोनि पाठविती सेवकासी । भेटू मà¥हणती रायासी । राजा बोलवी तयांसी । आपà¥ले गृहासी नगरांत ॥९४॥
इतà¥à¤•े होता ते अवसरी । राजा पà¥सतसे पà¥रीतिकरी । रातà¥री असतां अंधकारी । उदय पावला केवी सूरà¥य ॥९५॥
राजा चंदà¥रसेनसहित । पाहावया येती कौतà¥à¤•ारà¥थ । दिसे विचितà¥र रतà¥नखचित । शिवालय अनà¥पम ॥९६॥
येणेचि परी गौळà¥याचे सदन । अतिरमà¥य विराजमान । पà¥सता à¤ाला आपण । तया गौळिकà¥मारकाते ॥९७॥
सांगितला सकळ वृतà¥तानà¥त । संतोष करिती राजे समसà¥त । गौळियांत राजा तू मà¥हणत । देती नानादेशसंपदा ॥९८॥
निघोनि गेले राजे सकळ । राहिला चंदà¥रसेन निरà¥मळ । शनिपà¥रदोष पूजा सफळ । भय कैचे तया राजा ॥९९॥
गौळीकà¥मर येऊनि घरा । सांगे माते सविसà¥तरा । पà¥ढे येईल तà¥à¤à¥या उदारा । नारायण अवतरोनि ॥१००॥
à¤सा ईशà¥वरे दिधला वर । संशय न करी तू निरà¥धार । संतोषला करà¥पूरगौर । देखिली पूजा पà¥रदोषाची ॥१०१॥
मोडिली पूजा मà¥हणोनि । मà¥यां विनविला शूलपाणी । कà¥षमा करूनि घेतले मà¥हणोनि । सांगे वृतà¥तानà¥त मातेसी ॥१०२॥
à¤सा ईशà¥वर पà¥रसनà¥न à¤ाला । पà¥रदोषपूजने तया फळला । शà¥रीपाद सांगती तया वेळा । विपà¥रसà¥तà¥रियेकारणे ॥१०३॥
तà¥à¤à¥‡ मनी असेल जरी । होईल पà¥तà¥र मजसरी । संशय सांडूनि निरà¥धारी । शनिपà¥रदोषी पूजी शंभू ॥१०४॥
à¤से मà¥हणोनि शà¥रीपाददेव । चकà¥रवरà¥ती भोळा शिव । विपà¥रसà¥तà¥रियेचा पाहोनि भाव । पà¥रसनà¥न होत तया वेळी ॥१०५॥
बोलावूनि तिचे कà¥मारासी । हसà¥त ठेविती मसà¥तकेसी । जà¥à¤žान जाहले ततà¥à¤•ाळेसी । तà¥रिवेदी à¤ाला तो बà¥राहà¥मण ॥१०६॥
वेदशासà¥तà¥रादि तरà¥à¤•भाषा । मà¥हणता à¤ाला अतिपà¥रकाशा । विसà¥मय à¤ाला असे सहसा । विपà¥र मà¥हणती आशà¥à¤šरà¥य ॥१०७॥
विसà¥मय करोनि विपà¥रवनिता । मà¥हणे ईशà¥वर हाचि निशà¥à¤šिता । कारà¥याकारणे अवतार होता । आला नरदेह धरोनि ॥१०८॥
पूरà¥वजनà¥मीचे पà¥णà¥यारà¥à¤œित । जोडला आमà¥हा हा निशà¥à¤šित । भेटला असे शà¥रीगà¥रà¥नाथ । मà¥हणोनि नमिती कà¥षणोकà¥षणा ॥१०९॥
मà¥हणे ईशर तूचि होसी । पूजा करीन तà¥à¤à¥€ मी पà¥रदोषी । मिथà¥या नोहे तà¥à¤à¥‡ वाकà¥यासी । पà¥तà¥र वà¥हावा तà¥à¤œ à¤सा ॥११०॥
à¤सा निशà¥à¤šय करोनि । पूजा करिती नितà¥य येऊनि । पà¥रदोषपूजा अति गहनी । करी शà¥रीपादरायासी ॥१११॥
पà¥तà¥र तिचा à¤ाला जà¥à¤žानी । वेदशासà¥तà¥रारà¥थसंपनà¥नी । पूजà¥या जाहला सरà¥वांहूनि । बà¥रहà¥मवृंद मानित ॥११२॥
विवाह à¤ाल मग यासी । पà¥तà¥रपौतà¥री नांदे हरà¥षी । शà¥रीगà¥रà¥à¤•ृपा होय जà¥यासी । à¤से होय अवधारा ॥११३॥
à¤सा शà¥रीगà¥रॠकृपावंत । भकà¥तजना असे संरकà¥षित । à¤à¤• शिषà¥या à¤à¤•चितà¥त । नामधारका शà¥रीमता ॥११४॥
नामधारक भकà¥तासी । सांगे सिदà¥ध विसà¥तारेसी । परियेसा समसà¥त अहरà¥निशी । मà¥हणे सरसà¥वतीगंगाधरू ॥११५॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रपरमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥यानेसिदà¥धनामधारकसंवादे पà¥रदोषवà¥रतमाहातà¥मà¥यकथनं नाम अषà¥à¤Ÿमोऽधà¥यायः
शà¥रीदतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥११५॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
