Feb 21
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ नववा (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नमः ।
à¤à¤•ोनि सिदà¥धाचे वचन । नामधारक करी नमन । विनवीत कर जोडून । भकà¥तिभावे करोनिया ॥१॥
शà¥रीपाद कà¥रवपà¥री असता । पà¥ढे वरà¥तली कैसी कथा । विसà¥तारूनि सांग आता । कृपामà¥रà¥ति दातारा ॥२॥
सिदà¥ध मà¥हणे नामधारका । पà¥ढे कथा अपूरà¥व देखा । तया गà¥रामी रजक à¤à¤•ा । सेवक à¤ाला शà¥रीगà¥रूचा ॥३॥
भकà¥तवतà¥सल शà¥रीगà¥रà¥राव । जाणोनि शिषà¥याचा भाव । विसà¥तार करोनि भकà¥तीसà¥तव । निरोपित गà¥रà¥à¤šरितà¥र ॥४॥
नितà¥य शà¥रीपाद गंगेसी येती । विधिपूरà¥वक सà¥नान करिती । लोकवेवà¥हार संपादिती । तà¥रयमूरà¥ति आपण ॥५॥
जà¥याचे दरà¥शन गंगासà¥नान । तà¥यासी कायसे आचरण । लोकानà¥à¤—à¥रहाकारण । सà¥नान करीत परियेसा ॥६॥
वरà¥तता à¤से à¤à¤•े दिवशी । शà¥रीपाद यति येती सà¥नानासी । गंगा वहात असे दशदिशी । मधà¥ये असती आपण ॥७॥
तया गंगातटाकांत । रजक असे वसà¥तà¥रे धूत । नितà¥य येऊनि असे नमित । शà¥रीपादगà¥रà¥मूरà¥तीसी ॥८॥
नितà¥य तà¥रिकाळ येवोनिया । दंडपà¥रमाण करोनिया । नमन करी अतिविनया । मनोवाकà¥à¤•ायकरà¥मे ॥९॥
वरà¥तता à¤से à¤à¤•े दिवशी । आला रजक नमसà¥à¤•ारासी । शà¥रीपाद मà¥हणती तयासी । à¤à¤•चितà¥ते परियेसा ॥१०॥
शà¥रीपाद मà¥हणती रजकासी । का नितà¥य कषà¥à¤Ÿतोसी । तà¥षà¥à¤Ÿलो मी तà¥à¤à¥या भकà¥तीसी । सà¥à¤–े राजà¥य करी आता ॥११॥
à¤à¤•ता गà¥रूचे वचन । गाठी बांधी पलà¥लवी शकà¥न । विनवीतसे कर जोडून । सतà¥यसंकलà¥प गà¥रà¥मूरà¥ति ॥१२॥
रजक सांडी संसारचिंता । सेवक जाहला à¤à¤•चितà¥ता । दà¥रोनि करी दंडवता । मठा गेलिया येणेचि परी ॥१३॥
à¤से बहà¥त दिवसांवरी । रजक तो सेवा करी । आंगण à¤ाडी पà¥रोकà¥षी वारी । नितà¥य नेमे येणे विधी ॥१४॥
असता à¤à¤•े दिवशी देखा । वसंतऋतॠवैशाखा । कà¥रीडा करीत नदीतटाका । आला राजा मà¥लेछ à¤à¤• ॥१५॥
सà¥तà¥रियांसहित राजा आपण । अलंकृत आभरण । कà¥रीडा करीत सà¥तà¥रिया आपण । गंगेमधून येतसे ॥१६॥
सरà¥व दळ येत दोनी थडी । अमित असती हसà¥ती घोडी । मिरविताती रतà¥नकोडी । अलंकृत सेवकजन ॥१७॥
à¤सा गंगेचà¥या पà¥रवाहात । राजा आला खेळत । अनेक वादà¥यनाद गरà¥à¤œत । कृषà¥णावेणि थडियेसी ॥१८॥
रजक होता नमसà¥à¤•ारित । शबà¥द à¤ाला तो दà¥शà¥à¤šित । असे गंगेत अवलोकित । समारंभ राजयाचा ॥१९॥
विसà¥मय करी बहॠमानसी । जनà¥मोनिया संसारासी । जरी न देखिजे सौखà¥यासी । पशà¥समान देह आपà¥ला ॥२०॥
धनà¥य राजयाचे जिणे । à¤से सौखà¥य भोगणे । सà¥तà¥रिया वसà¥तà¥रे अनेक भूषणे । कैसा भकà¥त ईशà¥वराच ॥२१॥
कैसे याचे आरà¥à¤œव फळले । कवणà¥या देवा आराधिले । कैसे शà¥रीगà¥रॠअसती भेटले । मग पावला à¤सी दशा ॥२२॥
à¤से मनी चिंतित । करीतसे दंडवत । शà¥रीपादराय कृपावंत । वळखिली वासना तयाची ॥२३॥
भकà¥तवतà¥सल शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । जाणोनि अंतरी तà¥याची सà¥थिति । बोलावूनिया पà¥सती । काय चिंतिसी मनांत ॥२४॥
रजक मà¥हणे सà¥वामीसी । देखिले दृषà¥à¤Ÿà¥€ रायासी । संतोष à¤ाला मानसी । केवळ दास शà¥रीगà¥रूचा ॥२५॥
पूरà¥वी आराधोनि देवासी । पावला आता या पदासी । मà¥हणोनि चिंतितो मानसि । कृपासिंधॠदातारा ॥२६॥
à¤से अविदà¥यासंबंधेसी । नाना वासना इंदà¥रियांसी । चाड नाही या भोगासी । चरणी तà¥à¤à¥‡ मज सौखà¥य ॥२७॥
शà¥रीपाद मà¥हणती रजकासी । जनà¥मादारभà¥य कषà¥à¤Ÿलासी । वांछा असे भोगावयासी । राजà¥यभोग तमोवृतà¥ति ॥२८॥
निववी इंदà¥रिये सकळ । नातरी मोकà¥ष नवà¥हे निरà¥मळ । बाधा करिती पà¥ढे केवळ । जनà¥मांतरी परियेसी ॥२९॥
तà¥षà¥à¤Ÿवावया इंदà¥रियांसी । तà¥वा जावे मà¥लेछवंशासी । आवडी जाहली तà¥à¤à¥‡ मानसी । राजà¥य भोगी जाय तà¥वरित ॥३०॥
à¤à¤•ोनि सà¥वांमीचे वचन । विनवी रजक कर जोडून । कृपासागरू तू गà¥रà¥राज पूरà¥ण । उपेकà¥षू नको मà¥हणतसे ॥३१॥
अंतरतील तà¥à¤à¥‡ चरण । दà¥यावे माते पà¥नरà¥दरà¥शन । तà¥à¤ा अनà¥à¤—à¥रह असे कारण । जà¥à¤žान दà¥यावे दातारा ॥३२॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती तयासी । वैदà¥रानगरी जनà¥म घेसी । भेटी देऊ अंतकाळासी । कारण असे येणे आमà¥हा ॥३३॥
भेटी होतांचि आमà¥हांसी । जà¥à¤žान होल तà¥à¤à¥‡ मानसी । न करी चिंता भरवसी । आमà¥हा येणे घडेल ॥३४॥
आणिक कारà¥यकारणासी । अवतार घेऊ परियेसी । वेष धरोनि संनà¥यासी । नाम नृसिंहसरसà¥वती ॥३५॥
à¤से तया संबोधूनि । निरोप देती जाय मà¥हणोनि । रजक लागला तये चरणी । नमसà¥à¤•ारीत तये वेळी ॥३६॥
देखोनि शà¥रीगà¥रॠकृपामूरà¥ति । रजकासी जवळी पाचारिती । इह भोगिसी की पà¥ढती । राजà¥यभोग सांग मज ॥३७॥
रजक विनवीत शà¥रीपादासी । à¤ालो आपण वृदà¥धवयेसी । भोग भोगीन बाळाभà¥यासी । यौवनगोड राजà¥यभोग ॥३८॥
à¤à¤•ोनि रजकाचे वचन । निरोप देती शà¥रीगà¥रॠआपण । तà¥वरित जाई रे मà¥हणोन । जनà¥मांतरी भोगी मà¥हणती ॥३९॥
निरोप देता तया वेळी । तà¥यजिला पà¥राण ततà¥à¤•ाळी । जनà¥माता à¤ाला मà¥लेछकà¥ळी । वैदà¥रानगरी विखà¥यात ॥४०॥
à¤सी रजकाची कथा । पà¥ढे सांगून विसà¥तारता । सिदà¥ध मà¥हणे नामधारका आता । चरितà¥र पà¥ढती अवधारी ॥४१॥
à¤से à¤ालीया अवसरी । शà¥रीपादराय कà¥रवपà¥री । असता महिमा अपरंपारी । पà¥रखà¥यात असे परियेसा ॥४२॥
महिमा सकळ सांगता । विसà¥तार होईल बहॠकथा । पà¥ढील अवतार असे खà¥याता । सांगेन à¤à¤• नामधारका ॥४३॥
महतà¥तà¥व वरà¥णावया शà¥रीगà¥रूचे । शकà¥ति कैची या वाचे । नवल हे अमृतदृषà¥à¤Ÿà¥€à¤šà¥‡ । सà¥थानमहिमा à¤सा ॥४४॥
शà¥रीगà¥रॠराहती जे सà¥थानी । अपार महिमा तà¥या भà¥वनी । विचितà¥र जयाची करणी । दृषà¥à¤Ÿानà¥ते तà¥à¤œ सांगेन ॥४५॥
सà¥थानमहिमापà¥रकार । सांगेन à¤à¤• à¤à¤•ागà¥र । पà¥रखà¥यात असे कà¥रवपूर । मनकामना पà¥रती तेथे ॥४६॥
à¤से कितà¥येक दिवसांवरी । शà¥रीपाद होते कà¥रवपà¥री । कारण असे पà¥ढे अवतारी । मà¥हणोनि अदृशà¥य होते तेथे ॥४७॥
आशà¥विन वदà¥य दà¥वादशी । नकà¥षतà¥र मृगराज परियेसी । शà¥रीगà¥रॠबैसले निजानंदेसी । अदृशà¥य à¤ाले गंगेत ॥४८॥
लौकिकी दिसती अदृशà¥य जाण । कà¥रवपà¥री असती आपण । शà¥रीपादराव निरà¥धार जाण । तà¥रयमूरà¥तिचा अवतार ॥४९॥
अदृशà¥य होवोनि तया सà¥थानी । शà¥रीपाद राहिले निरà¥à¤—à¥णी । दृषà¥à¤Ÿानà¥त सांगेन विसà¥तारोनि । मà¥हणे सरसà¥वतीगंगाधरू ॥५०॥
जे जन असती भकà¥त केवळ । तà¥यांसी दिसती शà¥रीगà¥रॠनिरà¥मळ । कà¥रवपूर कà¥षेतà¥र अपूरà¥व सà¥थळ । असे पà¥रखà¥यात भूमंडळी ॥५१॥
सिदà¥ध सांगे नामधारकासी । तेचि कथा विसà¥तारेसी । सांगतसे सकळिकांसी । गंगाधराचा आतà¥मज ॥५२॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रपरमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिदà¥धनामधारकसंवादे रजकवरपà¥रदानं नाम नवमोऽधà¥यायः
ओवीसंखà¥या ॥५२॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
