Mar 07
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ अकरावा (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नमः ॥ शà¥रीसरसà¥वतà¥यै नमः ॥ शà¥रीगà¥रà¥भà¥यो नमः ॥
नामधारक मà¥हणे सिदà¥धासी । पà¥ढें अवतार जाहले कैसी । विसà¥तारोनियां आमà¥हांसी । सांगा सà¥वामी कृपामूरà¥ति ॥१॥
सिदà¥ध मà¥हणे à¤à¤• वतà¥सा अवतार à¤ाला शà¥रीपाद हरà¥षा । पूरà¥वी वृतà¥तांत à¤à¤•िला à¤सा । कथा सांगितली विपà¥रसà¥तà¥रियेची ॥२॥
शनिपà¥रदोषीं सरà¥वेशà¥वरासी । पूजित होती गà¥रà¥-उपदेशीं । देहवासना असतां तियेसी । पंचतà¥व पावली तयेवेळीं ॥३॥
à¤ाला जनà¥म पà¥ढें तिसी । कारंज-नगर उतà¥तरदेशीं । वाजसनीय शाखेसी । विपà¥रकà¥ळीं जनà¥मली ॥४॥
जातक वरà¥तलें तियेसी । नाम 'अंबा-भवानी' à¤सी । आरोपिलें सà¥नेहेसीं । मातापितरीं परियेसा ॥५॥
वरà¥धतां मातापितà¥यागृहीं । वाढली कनà¥या अतिसà¥नेही । विवाह करिती महोतà¥साहीं । देती विपà¥रासी तेचि गà¥रामीं ॥६॥
शिववà¥रती असे तो बà¥राहà¥मण । नाम तया 'माधव' जाण । तà¥यासी दिधली कनà¥या दान । अतिपà¥रीतींकरà¥नि ॥७॥
तया माधवविपà¥राघरीं । शà¥भाचारें होती नारी । वासना तिची पूरà¥वापरीं । ईशà¥वरपूजा करीतसे ॥८॥
पूजा करी ईशà¥वरासी । दंपती उभयवरà¥à¤— मनोमानसीं । पà¥रदोषपूजा अतिहरà¥षी । करिती भकà¥तिपà¥रसà¥à¤•र ॥९॥
मंदवारीं तà¥रयोदशीसी । पूजा करिती अतिंविशेषीं । तंव वतà¥सरें à¤ालीं षोडशीं । अंतरà¥वतà¥नी à¤ाली à¤à¤•ा ॥१०॥
मास तृतीय-पंचमेसी । उतà¥साह करिती अनेक हरà¥षी । उतà¥तम डोहाळे होती तियेसी । बहà¥मजà¥à¤žान बोलतसे ॥११॥
करिती उतà¥साह मास-सातीं । दà¥विज करी सीमंती । अकà¥षवाणें वोंवाळिती आरती । सà¥वासिनी मिळूनियां ॥१२॥
à¤सें कà¥रमितां नवमासीं । पà¥रसूत à¤ाली शà¥भ दिवशीं । पà¥तà¥र जाहला मà¥हणून हरà¥षी । निरà¥भर होतीं मातापिता ॥१३॥
जनà¥म होतांचि तो बाळक । 'à¥' कार शबà¥द मà¥हणतसे अलोलिक । पाहूनि à¤ाले तटसà¥थ लोक । अभिनव मà¥हणोनि तयेवेळीं ॥१४॥
जातककरà¥म करी तो बà¥राहà¥मण । विपà¥रांसी देत दकà¥षिणा दान । जà¥योतिषी सांगती सà¥लकà¥षण । लगà¥न सतà¥वर पाहोनियां ॥१५॥
सांगती जà¥योतिषी तà¥या दà¥विजासी । मà¥हूरà¥त बरवा असे विशेषीं । कà¥मर होईल कारणिक पà¥रà¥षी । गà¥रॠहोईल सकळिकां ॥१६॥
याचा अनà¥à¤—à¥रह होईल जà¥यासी । तो वंदà¥य होईल विशà¥वासी । याचें वाकà¥य होईल परिस । चिंतामणि याचे चरण ॥१७॥
अषà¥à¤Ÿही सिदà¥धि याचे दà¥वारीं । वोळगत राहतील निरंतरीं । नव निधि याचà¥या घरीं । राहती à¤à¤• दà¥विजोतà¥तमा ॥१८॥
न होती यासी गृहिणी-सà¥त । पूजà¥य होईल तà¥रिभà¥वनांत । याचे दरà¥शनमातà¥रें पतित । पà¥नीत होतील परियेसीं ॥१९॥
होईल हा अवतार-पà¥रà¥षी । आमà¥हां दिसतसे भरवंसीं । संदेह न धरावा मानसीं । मà¥हणोनि करिती नमसà¥à¤•ार ॥२०॥
मà¥हणती समसà¥त दà¥विजवर । सांगती जनकासी उतà¥तर । याचेनि महादैनà¥य हरे । भेणें नलगे कळिकाळा ॥२१॥
तà¥मचे मनीं जे जे वासना । सरà¥व साधेल निरà¥à¤—à¥णा । यातें करावें हो जतना । निधान आलें तà¥मचे घरा ॥२२॥
à¤सें जातक वरà¥तवोन । सांगता à¤ाला विदà¥वजà¥à¤œन । जनक जननी संतोषोन । देती दान वसà¥तà¥राभरणें ॥२३॥
सांगोनि गेले बà¥राहà¥मणसà¥तोम । मातापिता अति पà¥रेम । दृषà¥à¤Ÿि लागेल मà¥हणून विषम । निंबलोण वोंवाळिती ॥२४॥
वà¥यवसà¥था फांकली नगरांत । अभिनव आजि देखिलें मà¥हणत । उपजतां बाळ 'à¥' कार जपत । आशà¥à¤šरà¥य मà¥हणती सकळ जन ॥२५॥
नगलोक इषà¥à¤Ÿ मितà¥र । पहावया येती विचितà¥र । दृषà¥à¤Ÿि लागेल मà¥हणोनि मातà¥र । माता न दाखवी कवणासी ॥२६॥
मायामोहें जनकजननी । बाळासी दृषà¥à¤Ÿि लागेल मà¥हणोनि । आंगारा लाविती मंतà¥रोनि । रकà¥षा बांधिती कृषà¥णसà¥तें ॥२७॥
परमातà¥मयाचा अवतार । दृषà¥à¤Ÿि तà¥यासी केवीं संचार । लौकिकधरà¥म ममतà¥à¤•ार । मातापिता संरकà¥षिती ॥२८॥
वरà¥ततां बाळ येणेंपरी । दिवस दहा à¤ालियावरी । नामकरण पà¥रःसरीं । ठेविता à¤ाला जनक दà¥विजोतà¥तम ॥२९॥
'शालगà¥रामदेव' मà¥हणत । जनà¥मनाम à¤ालें खà¥यात । नाम 'नरहरी' à¤सें मà¥हणत । उचà¥à¤šार केला धरà¥मकरà¥मे ॥३०॥
ममतà¥व थोर बाळकावरी । पà¥रतिपाळ करिती पà¥रीतिकरीं । माता मà¥हणतसे येरी । न पà¥रे कà¥षीर बाळकासी ॥३१॥
पतीसी मà¥हणे तये वेळां । सà¥तनीं दूध थोडें बाळा । à¤à¤–ादी मिळवा कां अबळा । सà¥तनपान देववूं ॥३२॥
अथवा आणा मेषी à¤à¤• । आपà¥ले सà¥तनें न शमे भूक । à¤à¤•ोनि हांसे बाळक । सà¥परà¥श करी सà¥तनासी सवà¥यकर ॥३३॥
सà¥तनीं सà¥परà¥श होतांचि कर । बतà¥तीस धारा वाहे कà¥षीर । वसà¥तà¥र भिजोनि विचितà¥र । वाहों लागे भूमीवरी ॥३४॥
विसà¥मय करिती जनकजननी । पà¥रगट न करिती गौपà¥यगà¥णीं । नमन करिती बाळकाचरणीं । माता होय खेळविती ॥३५॥
पाळणà¥या घालूनि बाळकासी । परà¥यंदें गाय अति हरà¥षी । न राहे बाळक पाळणेसीं । सदा खेळे महीवरी ॥३६॥
वरà¥धे बाळ येणेंपरी । मातापिता-ममतà¥à¤•ारीं । वरà¥धतां à¤ाला संवतà¥सरीं । न बोले बाळ कवणासवें ॥३७॥
माता बोलवी कà¥मरासी । बोले शबà¥द à¥à¤•ारेसीं । चिंता करीतसे मानसीं । मà¥à¤•ें होईल मà¥हणोनि ॥३८॥
पà¥सती जाण जà¥योतिषà¥यासी । मà¥हणे बोल नये काय यासी । उपाय असेल यास विशेषी । मà¥हणोनि पà¥से वेळोवेळीं ॥३९॥
सांगती जाण जà¥योतिषी । आराधावें कà¥लदेवतेसी । अरà¥à¤•वारीं अशà¥वतà¥थपरà¥णेसीं । अनà¥न घालावें तीनी वेळां ॥४०॥
à¤à¤• मà¥हणती होईल मà¥à¤•ें । यासि शिकवावें बरवà¥या विवेकें । बाळ बोल बोलूं शिके । मà¥हणोनि सांगती विनोदें ॥४१॥
हांसोनि à¥à¤•ार उचà¥à¤šारी बाळ । आणिक नेणे बोल केवळ । विसà¥मय करिताति लोक सकळ । à¥à¤•ार शबà¥द à¤à¤•ोनि ॥४२॥
à¤à¤• मà¥हणती नवल à¤ालें । सरà¥व जà¥à¤žान असे भलें । शà¥रवणीं à¤à¤•तो बोल सकळ । जाणूनि न बोले कवणà¥या गà¥णें ॥४३॥
कांहीं केलिया न बोले सà¥त । चिंता करिताति मातापिता । पà¥तà¥रासी जाहलीं वरà¥षे सात । मà¥à¤•ा à¤ाला दैवयोगें ॥४४॥
सातवें वरà¥ष कà¥मरासी । योगà¥य à¤ाला मà¥à¤‚जीसी । पà¥सताति समसà¥त बà¥राहà¥मणांसी । केंवी करावें मà¥हणोनियां ॥४५॥
विपà¥र मà¥हणती तया वेळां । संसà¥à¤•ारावें बà¥राहà¥मणकà¥ळा । उपनयनावें केवळा । अषà¥à¤Ÿ वरà¥षें होऊं नये ॥४६॥
मातापिता चिंता करिती । उपदेशावें कवणे रीतीं । मà¥à¤•ा असे हा निशà¥à¤šितीं । कैसें दैव à¤ालें आमà¥हां ॥४७॥
कैसें दैव जाहलें आपà¥लें । ईशà¥वरगौरी आराधिले । तà¥रयोदशीं शिवासी पूजिलें । वायां à¤ालें मà¥हणतसे ॥४८॥
ईशà¥वरें तरी दिधला वरॠ। सà¥लकà¥षण à¤ाला कà¥मरॠ। न बोले आतां काय करà¥à¤‚ । मà¥हणोनि चिंता शिवासी ॥४९॥
à¤à¤•चि बाळ आमà¥à¤šà¥‡ कà¥शीं । आणिक न देखों सà¥वपà¥नेसीं । वेषà¥à¤Ÿिलों होतों आमà¥ही आशीं । आमà¥तें रकà¥षील मà¥हणोनि ॥५०॥
नवà¥हेच आमà¥à¤šà¥‡ मनींचा वास । पà¥तà¥र à¤ाला निरà¥वाणवेष । काय वर दिधला तà¥या महेशें । शनिपà¥रदोषीं पूजितां मà¥यां ॥५१॥
à¤सें नानापरी देखा । जननी करी महादà¥à¤ƒà¤–ा । जवळी येवोनि बाळक । संबोखीत मातेसी ॥५२॥
घरांत जाऊनि तये वेळां । घेऊनि आला लोखंड सबळा । हातीं धरितांचि निरà¥मळा । à¤ालें सà¥वरà¥ण बावनà¥नकशी ॥५३॥
आणोनि देतसे मातेसी । विसà¥मय करी बहà¥वसीं । बोलावूनियां पतीसी । दाविती à¤ाली तयेवेळीं ॥५४॥
गौपà¥य करिती तये वेळां । मंदिरांत नेलें तया बाळा । पाहती तà¥याची बाळलीला । आणिक लोह हातीं देती ॥५५॥
अमृतदृषà¥à¤Ÿà¥€à¤‚ पाहतां सà¥वामी । समृदà¥धि à¤ाली सरà¥व हेमीं । विशà¥वास धरिती मनोधरà¥मी । होईल पà¥रà¥ष कारणिक ॥५६॥
मग पà¥तà¥रातें आलिंगोनि । विनविताति जनकजननी । तूं तारका शिरोमणि । कारणिक पà¥रà¥ष कà¥ळदीपका ॥५७॥
तà¥à¤à¥‡निं सरà¥वसà¥व लाधलें । बोलतां आमà¥हीं नाहीं à¤à¤•िलें । अजà¥à¤žान-मायेनें विषà¥à¤Ÿिलें । भà¥à¤•ें à¤सें मà¥हणों तà¥à¤œ ॥५८॥
आमà¥à¤šà¥‡ मनींची वासना । तà¥à¤‚वा पà¥रवावी नंदना । तà¥à¤à¥‡ बोबडे बोल आपणा । à¤à¤•वावे पà¥तà¥रराया ॥५९॥
हासà¥यवदन करी बाळ । यजà¥à¤žà¥‹पवीत दावी गळां । कटीं दांवी मौंजीसà¥थळा । मà¥हणोनि दाखवी मातेसी ॥६०॥
संजà¥à¤žा करोनि मातेसी । दावी बाळक संतोषीं । मà¥à¤‚जी बांधितांचि आपणासी । येईल मà¥हणे बोल सकळ ॥६१॥
मातापिता संतोषती । विदà¥वांस जà¥योतिषी पाचारिती । वà¥रतबंधमà¥हूरà¥त-लगà¥न पाहती । सरà¥व आयती करिते à¤ाले ॥६२॥
केली आयती बहà¥तांपरी । रतà¥नखचित अळंकारीं । मायामोहें पà¥रीतीकरीं । समारंभ करिताति ॥६३॥
चतà¥रà¥वेदी बà¥राहà¥मण येती । शाखापरतà¥वें वेद पढती । इषà¥à¤Ÿ सोयरे दाईज गोतà¥री । समसà¥त आले तया भवना ॥६४॥
नानापरीचे शà¥रृंगार । उभारिले मंडपाकार । आनंद करीतसे दà¥विजवर । अपार दà¥रवà¥य वेंचीतसे ॥६५॥
नगरलोक विसà¥मय करिती । मूक पà¥तà¥रासी à¤वढी आयती । दà¥विजा लागली असे भà¥रांति । वृथा करितो दà¥रवà¥य आपà¥लें ॥६६॥
इतà¥à¤•ें वेंचूनि पà¥तà¥रासी । वà¥रतबंध करील परियेसीं । गायतà¥री केवीं उपदेशी । करील आचार कवणेवरी ॥६७॥
à¤à¤• मà¥हणती हो कां भलतें । मिषà¥à¤Ÿानà¥न आमà¥हांसि मिळतें । देकार देतील हिरणà¥य वसà¥तà¥रें । चाड नाहीं तà¥याचे मंतà¥रा ॥६८॥
à¤से नानापरीचे लोक । विचार करिती अनेक । मातापितà¥या अतà¥यंत सà¥à¤– । देवदेवक करिताति ॥६९॥
चौलकरà¥म येरे दिवसीं । भोजन चौलमणीसी । पà¥नरभà¥यंग करà¥नि हरà¥षी । यजà¥à¤žà¥‹पवीत धारण केलें ॥७०॥
मंतà¥रपूरà¥वक यजà¥à¤žà¥‹पवीत । धारण करविती दà¥विज समसà¥त । सहभोजन करावया माता । घेऊनि गेली मंदिरांत ॥७१॥
भोजन करोनि मातेसवें । निरोप घे तो à¤à¤•ोभावें । मà¥à¤‚जीबंधन असे करावें । मà¥हणोनि आला पितà¥याजवळी ॥७२॥
गृहà¥योकà¥तमारà¥à¤—े मौंजी देखा । बंधन केलें तà¥या बाळका । सà¥मà¥हूरà¥त आला ततà¥à¤•ाळिका । मंतà¥रोपदेश करिता à¤ाला ॥७३॥
गायतà¥रीमंतà¥र अनà¥à¤•à¥रमेसीं । उपदेश देती परियेसीं । बाळ उचà¥à¤šारी मनोमानसीं । वà¥यकà¥त न बोले कवणापà¥ढें ॥७४॥
गायतà¥रीमंतà¥र कà¥मरासी होतां । भिकà¥षा घेऊन आली माता । वसà¥तà¥रभूषणें रतà¥नखचिता । देती à¤ाली तया वेळीं ॥७५॥
पहिली भिकà¥षा घेऊनि करीं । आशीरà¥वचन दे ती नारी । बाळ ऋगà¥वेद मà¥हणोन उचà¥à¤šारी आचारधरà¥मे वरà¥ततसे ॥७६॥
पहिली भिकà¥षा येणेंपरी । देती à¤ाली पà¥रीतिकरीं । 'अगà¥निमीळे पà¥रोहितं' उचà¥à¤šारी । बà¥रहà¥मचारी तया वेळीं ॥७७॥
दà¥सरी भिकà¥षा देतां माता । उचà¥à¤šार केला यजà¥रà¥वेद 'इषेतà¥वा०। लोक समसà¥त तटसà¥था । माथा तà¥à¤•िती तये वेळीं ॥७८॥
तिसरी भिकà¥षा देतां माता । मà¥हणे सामवेद पढे आतां । 'अगà¥नआयाहि०' गायन करीत । तीनà¥ही वेद मà¥हणतसे ॥७९॥
सभा समसà¥त विसà¥मय करी । पहाती हरà¥षनिरà¥भरीं । मà¥à¤•ें बोले वेद चारी । मà¥हणती होईल कारणिक ॥८०॥
यातें मà¥हणों नये नर । होईल देवाचा अवतार । मà¥हणोनि करिती नमसà¥à¤•ार । जगदà¥à¤—à¥रॠमà¥हणोनिया ॥८१॥
इतà¥à¤•à¥यावरी तो बाळक । मातेसी मà¥हणतसे à¤à¤• । तà¥à¤‚वा उपदेश केला à¤à¤• । भिकà¥षा माग मà¥हणोनि ॥८२॥
नवà¥हती बोल तà¥à¤à¥‡ मिथà¥या । निरà¥धार राहिला माà¤िया चितà¥ता । निरोप दà¥यावा आमà¥हां तà¥वरिता । जाऊं तीरà¥थे आचरावया ॥८३॥
आमà¥हां आचार बà¥रहà¥मचारी । भिकà¥षा करावी घरोघरीं । वेदाभà¥यास मनोहरी । करणें असे परियेसा ॥८४॥
à¤à¤•ोनि पà¥तà¥राचें वचन । दà¥à¤ƒà¤–ें दाटली अतिगहन । बाषà¥प निघताति लोचनीं । आली मूरà¥à¤šà¥à¤›ना तये वेळीं ॥८५॥
निरà¥à¤œà¥€व होऊनि कà¥षणेक । करिती à¤ाली महाशोक । पà¥तà¥र माà¤ा तूं रकà¥षक । मà¥हणोनि केली आशा बहॠ॥८६॥
आमà¥तें रकà¥षिसी मà¥हणोनि । होती आशा बहॠमनीं । न बोलसी आमà¥हांसवें याचि गà¥णीं । मà¥à¤•ें मà¥हणविसी आपणासी ॥८७॥
न à¤à¤•ों कधीं तà¥à¤à¥‡ बोल । आतां à¤à¤•तां संतोष होईल । ईशà¥वरपूजा आलें फळ । मà¥हणोनि विशà¥वास केला आमà¥हीं ॥८८॥
à¤सें नानापरी देखा । पà¥तà¥रासि मà¥हणे ते बाळिका । आलिंगोनि कà¥मारका । कृपा भाकी तयेवेळीं ॥८९॥
à¤à¤•ोनि मातेचें वचन । बाळक सांगे बà¥रहà¥मजà¥à¤žान । नको खेदवूं अंतःकरण । आमà¥हां करणें तेंचि असे ॥९०॥
तà¥तें आणखी पà¥तà¥र चारी । होतील माते निरà¥धारीं । तà¥à¤à¥€ सेवा परोपरी । करितील मनोभावेसीं ॥९१॥
तà¥वां आराधिला शंकर । जनà¥मांतरीं पूरà¥वापार । मà¥हणोनि मसà¥तकीं ठेविती कर । मग तिसी जहालें जातिसà¥मरण ॥९२॥
पूरà¥वजनà¥मींचा वृतà¥तांत । सà¥मरतां जाहली विसà¥मित । शà¥रीपादशà¥रीवलà¥लभ सà¥वरà¥पता । दिसतसे तो बाळक ॥९३॥
देखोनि माता तये वेळां । नमन केलें चरणकमळां । शà¥रीपाद उठवूनि अवलीळा । सांगती गौपà¥य अवधारीं ॥९४॥
à¤à¤• माते जà¥à¤žानवंती । हा बोल करीं वो गà¥पà¥ती । आमà¥ही संनà¥यासी असों यति । अलिपà¥त असों संसारीं ॥९५॥
याचिकारणें आमà¥ही आतां । हिंडूं समसà¥त तीरà¥थां । कारण असे पà¥ढें बहà¥ता । मà¥हणोनि निरोप मागती ॥९६॥
येणेंपरी जननियेसी । गà¥रà¥मूरà¥ति सांगे विनयेसीं । पà¥नरपि विनवी पà¥तà¥रासी । à¤à¤•ा शà¥रोते à¤à¤•चितà¥तें ॥९७॥
पà¥तà¥रासी विनवी तये वेळ । मातें सांडूनि तà¥मà¥ही जरी जाल । आणिक कधीं न देखों बाळ । केवीं वांचूं पà¥तà¥रराया ॥९८॥
धाकà¥à¤Ÿपणीं तà¥मà¥हां तापस- । धरà¥मी कवण आहे हरà¥ष । धरà¥मशासà¥तà¥रीं खà¥याति सà¥रस । आशà¥रम चारी आचरावे ॥९९॥
बà¥रहà¥मचरà¥य वरà¥षे बारा । तà¥यावरी गृहसà¥थधरà¥म बरा । मà¥à¤–à¥य असे वानपà¥रसà¥थ तदनंतरा । घडती पà¥णà¥यें अपरांपर ॥१००॥
मà¥à¤–à¥य आशà¥रम असे गृहसà¥थ । आचरतां होय अतिसमरà¥थ । मग संनà¥यास घà¥यावा मà¥à¤–à¥यारà¥थ । धरà¥मशासà¥तà¥र येणेंपरी ॥१०१॥
बà¥रहà¥मचरà¥यमारà¥à¤— à¤à¤•ा । पठण करावें वेदादिकां । विवाह होतां गृहसà¥थें निका । पà¥तà¥रादिक लाधावे ॥१०२॥
यजà¥à¤žादिक करà¥म साधोनियां । तदनंतर संनà¥यास करणें नà¥याया । येणेंविधि संनà¥यास असे मà¥à¤–à¥या । अगà¥राहà¥य संनà¥यास बाळपणीं ॥१०३॥
समसà¥त इंदà¥रियें संतà¥षà¥à¤Ÿवावीं । मनींची वासना पà¥रवावी । तदनंतर तपासी जावें । संनà¥यास घेतां मà¥à¤–à¥य असे ॥१०४॥
à¤à¤•ोनि मातेचें वचन । शà¥रीगà¥रू सांगती ततà¥तà¥वजà¥à¤žान । à¤à¤• नामधारका सà¥मन । मà¥हणोनि सांगे सिदà¥धमà¥नि ॥१०५॥
गंगाधराचा नंदन । विनवीतसे नमून । तें परिसा शà¥रोते जन । शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रविसà¥तार ॥१०६॥
पà¥ढें वरà¥तलें अपूरà¥व à¤à¤•ा । सिदà¥ध सांगे नामधारका । महाराषà¥à¤Ÿà¥रभाषेंकरà¥नि टीका । सांगतसे सरसà¥वती-गंगाधर ॥१०७॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रामृते परमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिदà¥ध-नामधारकसंवादे शà¥रीगà¥रà¥नरहरिबाळचरितà¥रलीलावरà¥णनं नाम à¤à¤•ादशोऽधà¥यायः
शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥१०७॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
