Mar 28
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ चौदावा (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नमः ॥ शà¥रीसरसà¥वतà¥यै नमः ॥ शà¥रीगà¥रà¥भà¥यो नमः ॥
नामधारक शिषà¥य देखा । विनवी सिदà¥धासी कवतà¥à¤•ा । पà¥रशà¥न करी अतिविशेखा । à¤à¤•चितà¥तें परियेसा ॥१॥
जय जया योगीशà¥वरा । सिदà¥धमूरà¥ति जà¥à¤žानसागरा । पà¥ढील चरितà¥र विसà¥तारा । जà¥à¤žान होय आमà¥हांसी ॥२॥
उदरवà¥यथेचà¥या बà¥राहà¥मणासी । पà¥रसनà¥न जाहले कृपेसीं । पà¥ढें कथा वरà¥तली कैसी । विसà¥तारावें आमà¥हांपà¥रति ॥३॥
à¤à¤•ोनि शिषà¥याचें वचन । संतोष करी सिदà¥ध आपण । गà¥रà¥à¤šरितà¥र कामधेनॠजाण । सांगता जाहला विसà¥तारें ॥४॥
à¤à¤• शिषà¥या शिखामणि । भिकà¥षा केली जà¥याचे भà¥वनीं । तयावरी संतोषोनि । पà¥रसनà¥न जाहले परियेसा ॥५॥
गà¥रà¥भकà¥तीचा पà¥रकारॠ। पूरà¥ण जाणे तो दà¥विजवरॠ। पूजा केली विचितà¥रॠ। मà¥हणोनि आनंद परियेसा ॥६॥
तया सायंदेव दà¥विजासी । शà¥रीगà¥रॠबोलती संतोषीं । भकà¥त हो रे वंशोवंशीं । माà¤à¥€ पà¥रीति तà¥à¤œवरी ॥७॥
à¤à¤•ोनि शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥‡à¤‚ वचन । सायंदेव विपà¥र करी नमन । माथा ठेवून चरणीं । नà¥यासिता à¤ाला पà¥नःपà¥नà¥हा ॥८॥
जय जया जगदà¥à¤—à¥रॠ। तà¥रयमूरà¥तीचा अवतारू । अविदà¥यामाया दिससी नरॠ। वेदां अगोचर तà¥à¤à¥€ महिमा ॥९॥
विशà¥ववà¥यापक तूंचि होसी । बà¥रहà¥मा-विषà¥णà¥-वà¥योमकेशी । धरिला वेष तूं मानà¥षी । भकà¥तजन तारावया ॥१०॥
तà¥à¤à¥€ महिमा वरà¥णावयासी । शकà¥ति कैंची आमà¥हांसी । मागेन à¤à¤• आतां तà¥मà¥हांसी । तें कृपा करणें गà¥रà¥मूरà¥ति ॥११॥
माà¤à¥‡ वंशपारंपरीं । भकà¥ति दà¥यावी निरà¥धारीं । इह सौखà¥य पà¥तà¥रपौतà¥रीं । उपरी दà¥यावी सदà¥à¤—ति ॥१२॥
à¤सी विनंति करà¥नी । पà¥नरपि विनवी करà¥णावचनीं । सेवा करितो दà¥वारयवनीं । महाशूरकà¥रूर असे ॥१३॥
पà¥रतिसंवतà¥सरीं बà¥राहà¥मणासी । घात करितो जीवेसीं । याचि कारणें आमà¥हांसी । बोलावीतसे मज आजि ॥१४॥
जातां तया जवळी आपण । निशà¥à¤šयें घेईल माà¤ा पà¥राण । भेटी जाहली तà¥मचे चरण । मरण कैंचें आपणासी ॥१५॥
संतोषोनि शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । अभयंकर आपà¥ले हातीं । विपà¥रमसà¥तकीं ठेविती । चिंता न करीं मà¥हणोनियां ॥१६॥
भय सांडूनि तà¥वां जावें । कà¥रूर यवना भेटावें । संतोषोनि पà¥रियभावें । पà¥नरपि पाठवील आमà¥हांपाशीं ॥१७॥
जंववरी तूं परतोनि येसी । असों आमà¥ही भरंवसीं । तà¥वां आलिया संतोषीं । जाऊं आमà¥ही येथोनि ॥१८॥
निजभकà¥त आमà¥à¤šा तूं होसी । पारंपर-वंशोवंशीं । अखिलाभीषà¥à¤Ÿ तूं पावसी । वाढेल संतति तà¥à¤à¥€ बहà¥त ॥१९॥
तà¥à¤à¥‡ वंशपारंपरीं । सà¥à¤–ें नांदती पà¥तà¥रपौतà¥रीं । अखंड लकà¥षà¥मी तयां घरीं । निरोगी होती शतायà¥षी ॥२०॥
à¤सा वर लाधोन । निघे सायंदेव बà¥राहà¥मण । जेथें होता तो यवन । गेला तà¥वरित तयाजवळी ॥२१॥
कालांतक यम जैसा । यवन दà¥षà¥à¤Ÿ परियेसा । बà¥राहà¥मणातें पाहतां कैसा । जà¥वालारà¥प होता जाहला ॥२२॥
विमà¥à¤– होऊनि गृहांत । गेला यवन कोपत । विपà¥र जाहला भयचकित । मनीं शà¥रीगà¥रà¥सी धà¥यातसे ॥२३॥।
कोप आलिया ओळंबयासी । केवीं सà¥परà¥शे अगà¥नीसी । शà¥रीगà¥रà¥à¤•ृपा होय जà¥यासी । काय करील कà¥रूर दà¥षà¥à¤Ÿ ॥२४॥
गरà¥डाचिया पिलियांसी । सरà¥प तो कवणेपरी गà¥रासी । तैसें तया बà¥राहà¥मणासी । असे कृपा शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥€ ॥२५॥
कां à¤à¤–ादे सिंहासी । à¤रावत केवीं गà¥रासी । शà¥रीगà¥रà¥à¤•ृपा होय जà¥यासी । कलिकाळाचें भय नाहीं ॥२६॥
जà¥याचे हà¥रà¥दयीं शà¥रीगà¥रà¥सà¥मरण । तà¥यासी कैंचें भय दारà¥ण । काळमृतà¥यॠन बाधे जाण । अपमृतà¥यॠकाय करी ॥२७॥
जà¥यासि नाहीं मृतà¥यूचें भय । तà¥यासी यवन असे तो काय । शà¥रीगà¥रà¥à¤•ृपा जà¥यासी होय । यमाचें मà¥à¤–à¥य भय नाहीं ॥२८॥
à¤सेपरी तो यवन । अंतःपà¥रांत जाऊन । सà¥षà¥पà¥ति केली भà¥रमित होऊन । शरीरसà¥मरण तà¥यासी नाहीं ॥२९॥
हà¥रà¥दयजà¥वाळा होय तà¥यासी । जागृत होवोनि परियेसीं । पà¥राणांतक वà¥यथेसीं । कषà¥à¤Ÿतसे तये वेळीं ॥३०॥
सà¥मरण असें नसे कांहीं । मà¥हणे शसà¥तà¥रें मारितो घाई । छेदन करितो अवेव पाहीं । विपà¥र à¤à¤• आपणासी ॥३१॥
सà¥मरण जाहलें तये वेळीं । धांवत गेला बà¥राहà¥मणाजवळी । लोळतसे चरणकमळीं । मà¥हणे सà¥वामी तूंचि माà¤ा ॥३२॥
येथें पाचारिलें कवणीं । जावें तà¥वरित परतोनि । वसà¥तà¥रें भूषणें देवोनि । निरोप देतो तये वेळीं ॥३३॥
संतोषोनि दà¥विजवर । आला गà¥रामा वेगवकà¥तà¥र । गंगातीरीं असे वासर । शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥‡ चरणदरà¥शना ॥३४॥
देखोनियां शà¥रीगà¥रà¥सी । नमन करी तो भावेसीं । सà¥तोतà¥र करी बहà¥वसीं । सांगे वृतà¥तांत आदà¥यंत ॥३५॥
संतोषोनि शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । तया दà¥विजा आशà¥वासिती । दकà¥षिण देशा जाऊं मà¥हणती । सà¥थान-सà¥थान तीरà¥थयातà¥रे ॥३६॥
à¤à¤•ोनि शà¥रीगà¥रूचें वचन । विनवीतसे कर जोडून । न विसंबें आतां तà¥मचे चरण । आपण येईन समागमें ॥३७॥
तà¥मचे चरणाविणें देखा । राहों न शके कà¥षण à¤à¤•ा । संसारसागरतारका । तूंचि देखा कृपासिंधॠ॥३८॥
उदà¥धरावया सगरांसी । गंगा आणिली भूमीसी । तैसें सà¥वामीं आमà¥हांसी । दरà¥शन दिधलें आपà¥लें ॥३९॥
भकà¥तवतà¥सल तà¥à¤à¥€ खà¥याति । आमà¥हां सोडणें काय निति । सवें येऊं निशà¥à¤šितीं । मà¥हणोनि चरणीं लागला ॥४०॥
येणेंपरी शà¥रीगà¥रà¥सी । विनवी विपà¥र भावेसीं । संतोषोनि विनयेसीं । शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती तये वेळीं ॥४१॥
कारण असे आमà¥हां जाणें । तीरà¥थे असती दकà¥षिणे । पà¥नरपि तà¥मà¥हां दरà¥शन देणें । संवतà¥सरीं पंचदशीं ॥४२॥
आमà¥ही तà¥मचे गांवासमीपत । वास करà¥à¤‚ हें निशà¥à¤šित । कलतà¥र पà¥तà¥र इषà¥à¤Ÿ भà¥रात । मिळोनि भेटा तà¥मà¥ही आमà¥हां ॥४३॥
न करा चिंता असाल सà¥à¤–ें । सकळ अरिषà¥à¤Ÿà¥‡à¤‚ गेलीं दà¥à¤ƒà¤–ें । मà¥हणोनि हसà¥त ठेविती मसà¥तकें । भाक देती तये वेळीं ॥४४॥
à¤सेपरी संतोषोनि । शà¥रीगà¥रॠनिघाले तेथोनि । जेथें असे आरोगà¥यभवानी । वैजनाथ महाकà¥षेतà¥र ॥४५॥
समसà¥त शिषà¥यांसमवेत । शà¥रीगà¥रॠआले तीरà¥थे पहात । पà¥रखà¥यात असे वैजनाथ । तेथें राहिले गà¥पà¥तरà¥पें ॥४६॥
नामधारक विनवी सिदà¥धासी । काय कारण गà¥पà¥त वà¥हावयासी । होते शिषà¥य बहà¥वसी । तà¥यांसी कोठें ठेविलें ॥४७॥
गंगाधराचा नंदनॠ। सांगे गà¥रà¥à¤šरितà¥र कामधेनॠ। सिदà¥धमà¥नि विसà¥तारà¥न । सांगे नामकरणीस ॥४८॥
पà¥ढील कथेचा विसà¥तारॠ। सांगतां विचितà¥र अपारॠ। मन करà¥नि à¤à¤•ागà¥रॠ। à¤à¤•ा शà¥रोते सकळिक हो ॥४९॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रामृते परमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिदà¥ध-नामधारकसंवादे कà¥रूरयवनशासनं-सायंदेववरपà¥रदानं नाम चतà¥रà¥दशोऽधà¥यायः
शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥४९॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
