May 09
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ विसावा (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नम: ॥ शà¥रीसरसà¥वतà¥यै नम: ॥ शà¥री गà¥रà¥भà¥यो नम: ॥
नामधारक शिषà¥यराणा । लागे सिधà¥दचिया चरणा । विनवीतसे कर जोडून । भकà¥तिभावेंकरूनि ॥१॥
पà¥सतसे तयावेळी । माथा ठेवोनि चरणकमळी । जय जया सिधà¥द-सà¥तोममौळी । विनंति à¤à¤• अवधारा ॥२॥
सà¥वामी निरोपिलें आमà¥हांसी । शà¥रीगà¥रॠआले गाणगापà¥रासी । गौपà¥यरूपें अमरापà¥रासी । औदà¥à¤‚बरी असती मà¥हणतां ॥३॥
वर देऊनि योगिनींसी । आपण आले पà¥रकटेसी । पà¥ढे तया सà¥थानी कैसी । विसà¥तार à¤ाला तें निरोपावें ॥४॥
वृकà¥ष सांगसी औदà¥à¤‚बर । निशà¥à¤šयें मà¥हणसी कलà¥पतरॠ। पà¥ढे कवणा à¤ाला वरॠ। निरोपावे दातारा॥५॥
शिषà¥यवचन à¤à¤•ोनि । संतोषला सिधà¥दमà¥नि । सांगतसे विसà¥तारà¥नि । औदà¥à¤‚बरासà¥थानमहिमा ॥६॥
सिधà¥द मà¥हणे à¤à¤• बाळा । किती सांगूं गà¥रà¥à¤šà¥€ लीळा । औदà¥à¤‚बरी सरà¥वकाळ । वास आपण असे जाणा ॥७॥
जया नाम कलà¥पतरॠ। काय पà¥ससी तयाचा वरॠ। जेथे वास शà¥रीगà¥रà¥॥ कलà¥पिलें फळ तेथें होय ॥८॥
अमित à¤ाला तेथें महिमा । सांगावया अशकà¥य आमà¥हां । à¤à¤–ादा सांगो दृषà¥à¤Ÿांत तà¥मà¥हां । शिषà¥योतà¥तमा नामधारक ॥९॥
'शिरोळे' मà¥हणिजे गà¥रामेसी । विपà¥र à¤à¤• परियेसीं । 'गंगाधर' नाम à¤सी । वेदरत होता जाणा ॥१०॥
तà¥याची भारà¥या पतिवà¥रता । शांत असे सà¥शीलता । तिसी पà¥तà¥र होती ते सरà¥वेचि मृतà¥यà¥ता । कषà¥à¤Ÿतसे येणेंपरी ॥११॥
पांच पà¥तà¥र तिसी à¤ाले । सरà¥वेचि पंचतà¥व पावले । अनेक देव आराधिले । नवà¥हे कवणेपरी सà¥थिर ॥१२॥
दà¥:ख करी ते नारी । वà¥रत उपवास अपरांपरी । पूरà¥वकरà¥म असे थोरी । सà¥थिर नोहे पà¥तà¥र तिसी ॥१३॥
रहणी करà¥मविपाकेसी । विचार करिती तिचà¥या दोषासी । पà¥तà¥रशोक वà¥हावयासी । सांगती पातकें तये वेळी ॥१४॥
सांगती विपà¥र विदà¥वजà¥à¤œन । पà¥तà¥र न वांचती काय कारण । पूरà¥वजनà¥म-दोषगà¥ण । विसà¥तार करिती तियेसी ॥१५॥
गरà¥भपात सà¥तà¥रियांसी । जे जन करिती तामसी । पावती वांà¤-जनà¥मासी । à¤ाले पà¥तà¥र मरती जाणे ॥१६॥
अशà¥ववध गोवध करी । वांठहोय सदा जà¥वरी । à¤à¤•दा परदà¥रवà¥य अपहारी । अपà¥तà¥री होय तो जाणा ॥१७॥
विपà¥र मà¥हणती तियेसी । तà¥à¤à¥‡ पूरà¥वजनà¥म-दोषी । दिसतसे आमà¥हांसी । सांगूं à¤à¤•ा à¤à¤•चितà¥ते ॥१८॥
शोनेकगोतà¥री दà¥विजापाशीं । रीण घेतले दà¥रवà¥यासी । मागता तà¥वां न देसी । कषà¥à¤Ÿला बहà¥त तो बà¥राहà¥मण ॥१९॥
लोभी होता तो बà¥राहà¥मण । दà¥रवà¥यसंबंधे दिधला पà¥राण । आतà¥महतà¥या केलिया गà¥णें । तो पिशाच à¤ाला असे ॥२०॥
गरà¥भपात करी तो तà¥à¤œ । जाहलà¥या मृतà¥यॠकरी तो दà¥विज । तà¥à¤à¥‡à¤‚ करà¥म असे सहज । आपली जोडी भोगावी ॥२१॥
à¤à¤•ोनी बà¥राहà¥मणाचे वचन । विपà¥रवनिता खेदे खिनà¥न । अनà¥तपà¥त होऊनि अंत:करण । दà¥विजचरणा लागली ॥२२॥
कर जोडोनि तये वेळी । विनवीतसे करà¥णाबहाळी । माथा ठेवूनि चरणकमळी । पà¥सतसे तयावेळी ॥२३॥
à¤सी पापिणी दà¥राचारी । बà¥डालà¥यें पापाचे सागरी । सà¥वामी मातें तारी तारी । उपाय सांगणे मà¥हणतसे ॥२४॥
à¤सी पापें हळाहळी । अपतà¥ये भकà¥षिली चांडाळी । औषधी सांगा तà¥मà¥ही सकळी । मà¥हणोनी सभेसी विनवीतसे ॥२५॥
विपà¥र मà¥हणती तियेसी । तà¥वां केली बà¥रहà¥महतà¥या दोषी । अपहारिलें दà¥रवà¥यासी । बà¥राहà¥मण पिशाच जाहला असे ॥२६॥
जधी मेला दà¥विजवर । केली नाहीं कà¥रियाकरà¥म-पर । तà¥याचें दà¥रवà¥य तà¥वां सारें । भोगिलें असे जनà¥मांतरी ॥२७॥
तà¥यासी करणें उधà¥दारगति । सोळावें करà¥म करावें रीतीं । दà¥रवà¥य दà¥यावें à¤à¤•शती । तया गोतà¥रदà¥विजासी ॥२८॥
तेणें होय तà¥à¤œ बरवें । à¤à¤•ोभावें आचरावें । कृषà¥णतीरी वास करावें । à¤à¤• मास उपवासी ॥२९॥
पंचगंगासंगमेसी । तीरà¥थे असती बहà¥वसी । औदà¥à¤‚बरवृकà¥षासी । आराधावें परियेसा ॥३०॥
पापविनाशी करà¥नी सà¥नान । वेळ सात औदà¥à¤‚बरसà¥नपन । अभिषेकोनि शà¥रीगà¥रà¥à¤šरण । पà¥नà¥हा सà¥नान कामà¥यतीरà¥थी ॥३१॥
विधिपूरà¥वक शà¥रीगà¥रà¥à¤šरणीं । पूजा करावी भावोनी॥ येणेंपरी भकà¥तीने । मास à¤à¤• आचरावें ॥३२॥
सà¥थान असे शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥‡à¤‚ । नरसिंहसरसà¥वतीचें । तà¥à¤à¥‡ दोष जातील साचे । पà¥तà¥र होतील शतायà¥षी ॥३३॥
मास आचरोनी येणेंपरी । मग बà¥राहà¥मणातें पाचारीं । दà¥रवà¥य दà¥यावें शौनकगोतà¥री । दà¥वीजवरासी à¤à¤• शत ॥३४॥
तà¥याचेनि नामें करà¥म सकळ । आचरावें मन निरà¥मळ । होतील तà¥à¤à¥‡ कषà¥à¤Ÿ सफळ । शà¥रीगà¥रà¥नाथ तारील ॥३५॥
गà¥रà¥सà¥मरण करूनि मनीं । तूं पूजा करीं वो गà¥रà¥à¤šरणीं । तà¥à¤à¥‡à¤‚ पाप होईल धà¥णी । बà¥राहà¥मणसमंध परिहरेल ॥३६॥
à¤सें सांगतां दà¥विजवरीं । à¤à¤•ोनि सती चिंता करी । शतदà¥रवà¥य आमà¥à¤šà¥या घरीं । कधीं न मिळे परियेसा ॥३७॥
कषà¥à¤Ÿ करीन आपà¥ले देहीं । उपवासादि पूजा पाहीं । मासोपवास à¤à¤•ोभावीं । करीन आपण गà¥रà¥सेवा ॥३८॥
येणेंपरी तये नारी । सांगे आपà¥ले निरà¥धारीं । à¤à¤•ोनियां दà¥विजवरीं । निरोप देती तये वेळी ॥३९॥
विपà¥र मà¥हणती à¤à¤• बाळे । तूरà¥ते दà¥रवà¥य इतà¥à¤•ें न मिळे । सेवा करीं वो मननिरà¥मळें । शà¥रीगà¥रà¥à¤šरणीं तूं आतां ॥४०॥
निषà¥à¤•ृति तà¥à¤िया पापासी ।शà¥रीगà¥रॠकरील परियेसीं। औंदà¥बरसंनिधेंसी । वास असे निरंतर ॥४१॥
तो कृपाळू भकà¥तांसी । निवारील बà¥रहà¥महतà¥यादोषासी । जितà¥à¤•ें येईल तà¥à¤à¥या शकà¥तीसी । दà¥रवà¥य वेंची गà¥रà¥निरोपें ॥४२॥
परिसोनि दà¥विजवचन । विपà¥रवनिता संतोषोन । गेली तà¥वरित ठाकोन । जेथें सà¥थान शà¥रीगà¥रूचें ॥४३॥
सà¥नान करूनि संगमासी । पापविनाशीं विधीसीं । सात वेळ सà¥नपनेसीं । करी औदà¥à¤‚बरी पà¥रदकà¥षिणा ॥४४॥
कामà¥यतीरà¥थी करूनि सà¥नान । पूजा करूनि शà¥रीगà¥रà¥à¤šरण । पà¥रदकà¥षिणा करूनि नमन । करीतसे उपवास ॥४५॥
येणेंपरी दिवस तीनी । सेवा करितां ते बà¥राहà¥मणी । आला विपà¥र तिचà¥या सà¥वपà¥नीं । दà¥रवà¥य मागे शत à¤à¤• ॥४६॥
अदà¥यापि जरी न देसी । घेईन तà¥à¤à¥‡ पà¥राणासी । पà¥ढें तà¥à¤à¥या वंशासी । वाढों नेदीं अवधारीं ॥४७॥
वायां करिसी तूं सायासी । पà¥तà¥र कैंचे तà¥à¤à¥‡ वंशी । मà¥हणोनि कोपें मारावयासी । आला पिशाच सà¥वपà¥नांत ॥४८॥
भयचकित ते वनिता । औदà¥à¤‚बराआड रिघतां । तंव देखिलें शà¥रीगà¥रà¥नाथा । तयापाठीं रिघाली ॥४९॥
अभय देवोनि नारीसी । वारिता à¤ाला बà¥राहà¥मणासी । पà¥सती शà¥रीगà¥रॠतयासी । कां मारिसी सà¥तà¥रियेसी ॥५०॥
विपà¥र विनवी शà¥रीगà¥रूसी । "जनà¥मांतरी आपणासी । अपहार केला दà¥रवà¥यासी । पà¥राण तà¥यजिला यासà¥तव ॥५१॥
सà¥वामी कृपाळू सरà¥वांसी । आमà¥à¤šà¥‡ शतà¥रूचा पकà¥षपात करिसी । तà¥à¤‚ही यतीशà¥वर तापसी । पकà¥षपात करूं नये " ॥५२॥
à¤à¤•ोनि तयाचें वचन । शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती कोपोन । "उपदà¥रव देसी भकà¥तजना । तूंतें शिकà¥षा करूं जाण ॥५३॥
आमà¥ही सांगों जेंणें रीती । जरी à¤à¤•सी हितारà¥थी । तà¥à¤œ होईल सदà¥à¤—ति । पिशाचतà¥व परिहरेल ॥५४॥
जें काय देईल विपà¥रवनिता । तà¥वां अंगिकारावें सरà¥वथा । जरी न ये तà¥à¤à¥या चितà¥ता । जाईं आतां येथोन ॥५५॥
राखीव माà¤िया भकà¥तांसी । वंशोवंशी अभिवृधà¥दीसीं ; । पà¥नरपि जरी पाहूं येसी । शिकà¥षा करूं " मà¥हणती गà¥रॠ॥५६॥
à¤à¤•ोनि शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥‡à¤‚ वचन । विपà¥र-पिशाच करी नमन । " सà¥वामी तà¥à¤à¥‡ देखिले चरण । उधà¥दरावें आपणासी ॥५७॥
जेणेंपरी आपणासी । होय गति उधà¥दरावयासी । निरोप देसी करà¥णेसीं । अंगिकारूं सà¥वामिया " ॥५८॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती तयासी । विपà¥रवनिता भावेसीं । करील करà¥म दहा दिवशी । गति होईल तूतें जाणा ॥५९॥
येणेंपरी तयासी । निरोप देती सà¥तà¥रियेसी । जें असेल तà¥à¤œपाशी । आचरीं करà¥म तया नामीं ॥६०॥
अषà¥à¤Ÿतीरà¥थी सà¥नान करी । तया नामें अवधारीं । सात दिवस येणेंपरी । सà¥नपन करीं औदà¥à¤‚बरा ॥६१॥
बà¥रहà¥महतà¥या तà¥à¤à¥‡ दोषी । जातील तà¥वरित भरंवसी । कनà¥या पà¥तà¥र पूरà¥णायà¥षी । होतील मà¥हणती शà¥रीगà¥रॠ॥६२॥
à¤सें देखोनि जागृतीं । विपà¥रवनिता भयचकिती । जà¥à¤žाने पाहे शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । न विसंवे मनांत ॥६३॥
शà¥रीगà¥रà¥निरोपें दहा दिवस । केलें आचरण परियेस । बà¥रहà¥महतà¥या गेला दोष । गति à¤ाली बà¥राहà¥मणासी ॥६४॥
येरे दिवशी सà¥वपà¥नांत । पà¥रतà¥यकà¥ष आले शà¥रीगà¥रà¥नाथ । नारिकेल दोन देत । भरली ओंटी तियेची ॥६५॥
मà¥हणे पारणें करीं वो तूं आतां । पà¥तà¥र होतील वेदरता । वाढे तà¥यांची संतति बहà¥ता । चिंता न करीं अहो बाळे ॥६६॥
गà¥रà¥निरोपें आराधन । करिती दंपती मन:पूरà¥ण । पà¥रकट à¤ाला शà¥रीगà¥रà¥राणा । संपरà¥à¤• लोह-परिसापरी ॥६७॥
गà¥रà¥निरोपें आराधन । करिती दंपती मन:पूरà¥ण । पà¥रकट à¤ाला शà¥रीगà¥रà¥राणा । संपरà¥à¤• लोह परिसापरी ॥६८॥
पà¥ढें तया नारीसी। पà¥तà¥रयà¥à¤—à¥म सदà¥वंशी । à¤ाले शà¥रीगà¥रà¥à¤•ृपेसीं । à¤à¤•चितà¥तें परियेसा ॥६९॥
वà¥रतबंध करिती जà¥येषà¥ठासी । समांरंभ अनंत हरà¥षी । चौलकरà¥म दà¥à¤œियासी । करूं पहाती मातापिता ॥७०॥
समारंभ करी जननी । चौलकरà¥म करणें मनीं । पà¥तà¥रासी जाहली वरà¥षे तीनà¥ही । अतà¥योलà¥हास मानसीं ॥७१॥
समारंभ अतिपà¥रीतीं । करिती à¤ाली आयती । पूरà¥व दिवसी मधà¥यरातà¥रीं । आली वà¥याधि कà¥मरासी ॥७२॥
वà¥याधि असती अषà¥à¤Ÿà¥‹तà¥तर । à¤à¤•ाहूनि à¤à¤• थोर । तयामधà¥यें जो का तीवà¥र । धनà¥रà¥वात तयासी ॥७३॥
अवयव वांकोनि । दिसे भयानक नयनी । येणेपरी दिवस तीनà¥ही । कषà¥à¤Ÿातसे तो बाळ ॥७४॥
तया दिवशीं असà¥तमानीं । पंचतà¥व पावला ततà¥à¤•à¥षणी । शोक करिती जनक जननी । à¤à¤•ा शà¥रोते à¤à¤•चितà¥तें ॥७५॥
आकà¥रोशोनि भूमीसी । आफळी शिर सतà¥राणेसीं । पाषाण घेवोनि उरासी । घात करी ते नारी ॥७६॥
देह टाकी धरणीवरी । निरà¥à¤œà¥€व होवोनि कà¥षणभरी । आठवी दà¥:ख अपरांपरी । नयनीं वाहे पूरà¥ण जळ ॥७७॥
पà¥रेतपà¥तà¥रावरी लोळे । अलिंगोनि परिबळें । विषà¥à¤Ÿà¥‹नियां मायाजाळें । पà¥रलापीतसे ते नारी ॥७८॥
मà¥हणे ताता पà¥तà¥रराया । पà¥राणरकà¥षका माà¤à¥या पà¥रिया । मातें केवी सोडूनियां । जासी कठोर मन करूनि ॥७९॥
कोठें गेलासी खेळावया । सà¥तनींचें कà¥षीर जातसे वायां । शीघà¥र येई गा ठाकोनियां । पà¥तà¥रराया परियेसीं ॥८०॥
केवीं विसरूं तà¥à¤à¥‡ गà¥ण । माà¤ा तूंचि निरà¥धान । तà¥à¤à¥‡ गोजिरें बोलणें । केवीं विसरूं पà¥तà¥रराया ॥८१॥
तà¥à¤à¥‡ रूपासारखा सà¥त । केवी देखों मी निशà¥à¤šित । निधान देखतà¥यें सà¥वपà¥नांत । तैसें मज चाळà¥विलें ॥८२॥
पà¥तà¥र वà¥यालें पांच आपण । तà¥यात तूं à¤à¤• निधन । जधीं à¤ालें गरà¥भधारण । तैपासाव संतोष ॥८३॥
डोहळे मज उतà¥तम होती । कधी नसे मी दà¥शà¥à¤šिती । अतà¥योलà¥हास नवमासांतीं । पà¥तà¥र होईल मà¥हणोनि ॥८४॥
शà¥रीगà¥रूंनी दिधला मातें वर । पà¥तà¥र होईल निरà¥धार । तà¥याणें मज हरà¥ष फार । वरद पिंड मà¥हणोनि॥८५॥
जघीं तà¥à¤œ पà¥रसूत जाहलà¥यें । अनंत सौखà¥य मीं लाधलें । पà¥राणपà¥रिया तà¥à¤œ मीं पोसिलें । आमà¥तें रकà¥षिसी मà¥हणोनि ॥८६॥
मज भरंवसा तà¥à¤ा बहà¥त । वृधà¥दापà¥याचा पोषक मà¥हणत । आमà¥हांसी सांडूनि जातां उचित । धरà¥म नवà¥हे पà¥तà¥रराया ॥८७॥
दà¥:ख à¤ालें मज बहà¥त ।विसरलà¥यें बाळा तà¥à¤œ देखत । तूं तारक आमà¥à¤šा सतà¥य । मà¥हणोनि विशà¥वास केला जाण ॥८८॥
à¤à¤‚सें नानापरी देखा । दà¥:ख करी ते बाळिका । निवारण करिती सकळ लोक । वाया दà¥:ख तूं कां करिसी ॥८९॥
देवदानवऋषेशà¥वरांसी । होणार न चà¥à¤•े परियेसीं । बà¥रहà¥मा लिही ललाटेंसी। तेचि अढळ जाण सतà¥य ॥९०॥
अवतार होताति हरिहर । तेही न राहती सà¥थिर । उमà¥ही तरी मनà¥षà¥य नर । काय अढळ तà¥मà¥हांसी॥९१॥
येणेंपरी सांगती जन । आणखी दà¥:ख आठवी मन । मà¥हणे मातें दिधलीं जाण । सà¥थिर मà¥हणोनि दोनà¥ही फळें ॥९२॥
शà¥रीगà¥रà¥-नरसिंहसरसà¥वती । भूमंडळीं महाखà¥याति । औदà¥à¤‚बरी सदा वसती । तà¥यांणी दिधले मज सà¥त ॥९३॥
तà¥याचे बोल केवी मिथà¥या । मातें दिधला वर सतà¥या । तà¥यासी घडो माà¤à¥€ हतà¥या। पà¥तà¥रासवें देईन पà¥राण ॥९४॥
मà¥हणोनि आठवी शà¥रीगà¥रूसी । देवा मातें गांजिलेंसी । विशà¥वास केला मी तà¥मà¥हांसी । सतà¥य वाकà¥य तà¥à¤à¥‡à¤‚ मà¥हणत ॥९५॥
सतà¥यसंकलà¥प तूंचि होसी । मà¥हणोनि होतà¥यें विशà¥वासीं । घात केला गा आमà¥हांसी । विशà¥वासघातकी केवी न मà¥हणों ॥९६॥
तà¥रयमूरà¥तीचा अवतारॠ। तà¥à¤‚चि नरसिंहसरसà¥वती गà¥रू। धà¥रà¥वा विभीषणा दिधला वरॠ। केवीं सतà¥य मà¥हणों आतां ॥९७॥
विशà¥वास केला तà¥à¤à¥‡ बोलें । आतां मातें उपेकà¥षिलें । माà¤à¥या मनीं निशà¥à¤šय केला । पà¥राण देईन तà¥मà¥हांवरी ॥९८॥
लोक येती तà¥à¤à¥या सà¥थानीं । सेवा करिती निवसोनि । औदà¥à¤‚बरी पà¥रदकà¥षिणा करूनि । पà¥रशà¥à¤šरणें करिताति ॥९९॥
आपण केलें पà¥रशà¥à¤šरण । फळा आलें मज साधन । आतां तà¥à¤œवरी देईन पà¥राण । काय विशà¥वास तà¥à¤à¥या सà¥थानीं ॥१००॥
कीरà¥ति होईल सृषà¥à¤Ÿà¥€à¤‚त । आमà¥हां केला तà¥वां घात । पà¥ढें तà¥à¤œ भजती भकà¥त । काय भरंवसा तयांसी ॥१०१॥
बà¥रहà¥मसà¥वदोषें पीडोन । दृढ धरिले तà¥à¤à¥‡ चरण । अंगीकारोनि मधà¥यें तà¥यजणें । कवण धरà¥म घडतसे ॥१०२॥
वà¥याघà¥रातें धेनॠभिऊन । जाय आणिकापाशीं ठासून । तोचि मारी तिचा पà¥राण । तयापरी à¤ालें आपणासी ॥१०३॥
कीं à¤à¤–ादा पूजेसी । जाय देउळा संधीसी । तेंचि देऊळ तयासी । मृतà¥यॠजोऊनि वर पडे ॥१०४॥
तयपरी आपणासी । जाहलें सà¥वामी परियेसीं । माà¤à¥या पà¥राणसà¥तासी । न राखिसी देवराया ॥१०५॥
येणेंपरी अहोरातà¥री । दà¥:ख करीतसे ते नारी । उदय जाहला दिनकरीं । पà¥रात:काळीं परियेसा ॥१०६॥
दà¥विज जà¥à¤žाते मिळोनि सकळी । येती तये सà¥तà¥रियेजवळी । वायां दà¥:ख सरà¥वकाळी । करिसी मूरà¥à¤–पणें तूं ॥१०७॥
जे जे समयीं होणार गति । बà¥रहà¥मादिकां न चà¥à¤•े खà¥याति । चला जाऊं गंगेपà¥रती । पà¥रेतसंसà¥à¤•ार करूं आतां ॥१०८॥
à¤सें वचन à¤à¤•ोनि । महा आकà¥रोश करी मनी । आपणासहित घाला वनà¥ही । अथवा नेदी पà¥रेतासी ॥१०९॥
आपणासहित बाळासी । करा पां अगà¥निपà¥रवेशी । येरवी नेदीं पà¥रेतासी । मà¥हणोनि उरीं बांधी बाळा ॥११०॥
लोक मà¥हणती तियेसी । नवà¥हसी तूं सà¥तà¥री, करà¥à¤•शी । पà¥रेतासवें पà¥राण देसी । कवण धरà¥म सांग आमà¥हां ॥१११॥
नाहीं देखिलें न à¤à¤•ों कानीं । पà¥तà¥रासवें देती पà¥राण कोणी । वायां बोलसी मूरà¥à¤–पणीं । आतà¥महतà¥या महादोष ॥११२॥
नानापरी तियेसी । बोधिती लोक परियेसीं । निशà¥à¤šय तिनें केला à¤सी । पà¥राण तà¥यजीन पà¥तà¥रासवें ॥११३॥
दिवस गेला दोन पà¥रहर । पà¥रेतासी करूं नेदी संसà¥à¤•ार । अथवा न ये गंगतीरा । गà¥रामीं आकांत वरà¥तला ॥११४॥
इतà¥à¤•िया अवसरीं । आला à¤à¤• बà¥रहà¥मचारी । सांगे तिसी सविसà¥तारीं । आतà¥मजà¥à¤žान तये वेळीं ॥११५॥
सिधà¥द मà¥हणे नामधारका । पà¥ढें अपूरà¥व à¤ालें à¤à¤•ा । बà¥रहà¥मचारी आला à¤à¤•ा । बोधिता à¤ाला जà¥à¤žान तिसी ॥११६॥
बाळ नवà¥हे तोचि गà¥रॠ। आला नरवेषधारॠ। नरसिंहसरसà¥वती अवतारॠ। भकà¥तवतà¥सल परियेसा ॥११७॥
मà¥हणोनि सरसà¥वतीगंगाधर सांगे गà¥रà¥à¤šरितà¥राविसà¥तार । à¤à¤•ता होय मनोहर । शतायà¥षी पà¥रà¥ष होय ॥११८॥
भकà¥तिपूरà¥वक à¤à¤•ती जरी । वà¥याधि नवà¥हती तà¥यांचे । पूरà¥णायà¥षी ते होती अमरी । सतà¥य माना माà¤ा बोल ॥११९॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रामृते परमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिधà¥द-नामधारकसंवादे बà¥रहà¥मसमंधपरिहार-पà¥रेतजननीशोकनं नाम विशोऽधà¥याय:
शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥११९॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
