Jun 06
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ चोविसावा (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नमः ।
सिदà¥ध मà¥हणे नामधारका । पà¥ढे अपूरà¥व वरà¥तले देखा । विसà¥तारे कथाकौतà¥à¤•ा । निरोपीन तà¥à¤œ आता ॥१॥
नामधारक मà¥हणे सिदà¥धासी । पà¥ढे कथा वरà¥तली कैसी । विसà¥तारोनि आमà¥हांसी । निरोपावी दातारा ॥२॥
शिषà¥यवचन परिसोनि । सांगता à¤ाला सिदà¥ध मà¥नि । à¤à¤• तू वतà¥सा नामकरणी । गà¥रà¥à¤šरितà¥र अभिनव ॥३॥
à¤सा तà¥रिविकà¥रम महामà¥नि । जो का होता कà¥मसीसà¥थानी । निंदा करी सरà¥व जनी । दांभिक संनà¥यासी मà¥हणोनि ॥४॥
जà¥à¤žानवंत शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । विशà¥वाचà¥या मनीचे ओळखती । नसधिपासी सांगती । निंदा करितो मà¥हणोनि ॥५॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती तये वेळी । आजची निघावे तातà¥à¤•ाळी । तà¥रिविकà¥रमभारतीजवळी । जाणे असे कà¥मसीस ॥६॥
à¤à¤•ोनि राजा संतोषला । नानालंकार करिता जाहला । हतà¥ती अशà¥वपायदळा । शà¥रृंगार केला तये वेळी ॥७॥
समारंभ केला थोरॠ। आंदोळी बैसले शà¥रीगà¥रॠ। नानापरी वादà¥यगजरॠ। करूनिया निघाले ॥८॥
à¤सेपरी शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । तया कà¥मसी गà¥रामा येती । तà¥रिविकà¥रमभारती । करीत होता मानसपूजा ॥९॥
मानसपूजा नरहरीसी । नितà¥य करी भावेसी । सà¥थिर न होय तया दिवसी । मानसमूरà¥ति नरकेसरी ॥१०॥
मनी चिंता करी यति । का पा न ये मूरà¥ति चितà¥ती । वृथा à¤ाली तपोवृतà¥ति । काय कारण मà¥हणतसे ॥११॥
बहà¥त काळ आराधिले । का पा नरसिंहे उपेकà¥षिले । तपफळ वृथा गेले । मà¥हणोनि चिंता करीतसे ॥१२॥
इतà¥à¤•े होता तà¥या अवसरी । शà¥रीगà¥रà¥ते देखिले दूरी । येत होते नदीतीरी । मानसपूजेचà¥या मूरà¥तिरूपे ॥१३॥
सरà¥व दळ दंडधारी । तयांत à¤à¤•रूप हरी । भारती देखोनि विसà¥मय करी । नमन करीत निघाला ॥१४॥
साषà¥à¤Ÿांग नमन करोनि । जावोनि लागे शà¥रीगà¥रà¥à¤šरणी । सरà¥वचि रूपे à¤ाला पà¥राणी । दंडधारी यतिरूप ॥१५॥
समसà¥तरूप à¤à¤•सरी । दिसताती दंडधारी । कवण लघॠकवण थोरी । न कळे तया तà¥रिविकà¥रमा ॥१६॥
भà¥रांत à¤ाला तये वेळी । पà¥नरपि लागे चरण कमळी । बà¥रहà¥मा विषà¥णॠचंदà¥रमौळी । तà¥रिमूरà¥ति तू जगदà¥à¤—à¥रॠ॥१७॥
तà¥à¤à¥‡ न कळे सà¥वरूपजà¥à¤žान । अविदà¥यामाया वेषà¥à¤Ÿà¥‹न । निजरूप होऊन । कृपा करणे दातारा ॥१८॥
तà¥à¤à¥‡ सà¥वरूप अवलोकिता । आमà¥हा अशकà¥य गà¥रà¥नाथा । चरà¥मचकà¥षूकरूनि आता । पाहू न शके मà¥हणतसे ॥१९॥
तू वà¥यापक सरà¥वा भूती । नरसिंहमूरà¥ति à¤ालासी यति । पà¥रगट नरसिंहसरसà¥वती । समसà¥त दिसती यतिरूप ॥२०॥
नमू आता सांग कवणा । कवणापà¥ढे दाखवू करà¥णा । तà¥रिमूरà¥ति तू ओळखसी खà¥णा । निजरूपे रहावे सà¥वामिया ॥२१॥
तप केले बहà¥त दिवस । पूजा केली तà¥à¤à¥€ मानस । आजि आलि गा फळास । मूरà¥ति साकà¥षात भेटली ॥२२॥
तू तारक विशà¥वासी । उदà¥धराया आमà¥हांसी । मà¥हणोनि भूमी अवतरलासी । दावी सà¥वरूप चिनà¥मय ॥२३॥
à¤सेपरी शà¥रीगà¥रूसी । सà¥तà¥ति केली भकà¥तीसी । शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति संतोषी । à¤ाली निजमूरà¥ति à¤à¤• ॥२४॥
वà¥यकà¥त पाहे तये वेळी । दिसो लागले सैनà¥य सकळी । तयामधà¥ये चंदà¥रमौळी । दिसे शà¥रीगà¥रॠभकà¥तवरद ॥२५॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती तयासी । नितà¥य आमà¥à¤šà¥€ निंदा करिसी । दांभिक नावे आमहंसी । पाचारिसी मंदमती ॥२६॥
या कारणे तà¥à¤œपासी । आलो तà¥à¤à¥या परीकà¥षेसी । पूजा करिसी तू मानसी । शà¥रीनृसिंहमूरà¥तीची ॥२७॥
दांभिक मà¥हणजे कवण परी । सांग आता विसà¥तारी । तà¥à¤à¥‡ मनी वसे हरी । तोचि तà¥à¤œ निरोपी ॥२८॥
à¤à¤•ोनि शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥‡ वचन । यतीशà¥वर करी नमन । सदà¥à¤—à¥रॠसà¥वामी कृपा करून । अविदà¥यारूप नासावे ॥२९॥
तू तारक विशà¥वासी । तà¥रयमूरà¥ति-अवतार तूचि होसी । मी वेषà¥à¤Ÿà¥‹न । मायापाशी । अजà¥à¤žानपणे वरà¥ततो ॥३०॥
मायामोह-अंधकरी । बà¥डालो अजà¥à¤žानसागरी । न ओळखे परमारà¥थ विचारी । दिवांध à¤ालो सà¥वामिया ॥३१॥
जà¥योतिःसà¥वरूप तू पà¥रकाशी । सà¥वामी माते भेटलासी । कà¥षमा करावी बाळकासी । उदà¥धारावे दातारा ॥३२॥
अविदà¥यारूप-समà¥दà¥रात । होतो आपण वहात । न दिसे पैल अंत । बà¥डतसो सà¥वामिया ॥३३॥
जà¥à¤žानतारवी बैसवोनि करà¥णावायॠपà¥रेरूनि । पैलथडी निजसà¥थानी । पाववी सà¥वामी कृपासिंधॠ॥३४॥
तà¥à¤à¥€ कृपा होय जà¥यासी । दà¥à¤ƒà¤–दैनà¥ये कैचे तà¥यासी । तोचि जिंकील कळीकाळासी । परमारà¥थी à¤à¤•à¥य होय ॥३५॥
पूरà¥वी कथा à¤à¤•िली शà¥रवणी । महाभारत पà¥राणी । दाविले रूप अरà¥à¤œà¥ना नयनी । पà¥रसनà¥न होवोनि तयासी ॥३६॥
तैसे तà¥मà¥ही मजला आज । दाविले सà¥वरूप निज । अनंत महिमा तà¥à¤à¥€ चोज । भकà¥तवतà¥सला गà¥रà¥नाथा ॥३७॥
जय जयाजी जगदà¥à¤—à¥रॠ। तू तारक भवसागरॠ। तà¥रयमूरà¥तीचा अवतारॠ। नरसिंहसरसà¥वती ॥३८॥
कृतारà¥थ à¤ालो जी आपण । देखिले आजि तà¥मचे चरण । न करिता पà¥रयतà¥न । भेटला रतà¥नचिंतामणी ॥३९॥
जैसी गंगा सगरांवरी । कडे केले भवसागरी । जैसा विषà¥णॠविदà¥राघरी । आला आपण कृपावंत ॥४०॥
भकà¥तवतà¥सला तà¥à¤à¥€ कीरà¥ति । आमà¥हा दाविली पà¥रचीति । वरà¥णावया नाही मति । अनंतमहिमा जगदà¥à¤—à¥रॠ॥४१॥
येणेपरी शà¥रीगà¥रूसी । करी सà¥तोतà¥र बहà¥वसी । शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ती संतोषी । दिधला वर तये वेळी ॥४२॥
वर दे तो तà¥रिविकà¥रमासी । तà¥षà¥à¤Ÿलो तà¥à¤à¥या भकà¥तीसी । सदà¥à¤—ति होय भरवसी । पà¥नरावृतà¥ति नाही तà¥à¤œ ॥४३॥
तà¥à¤œ साधला परमारà¥थ । होईल ईशà¥वरी à¤à¤•à¥यारà¥थ । à¤से मà¥हणोनि गà¥रà¥नाथ । निघाले आपà¥लà¥या निजसà¥थाना ॥४४॥
वर देवोनि भारतीसी । राहविले तेथे कà¥मसीसी । कà¥षण न लागता परियेसी । आले गाणगापà¥रासी ॥४५॥
सिदà¥ध मà¥हणे नामधारका । शà¥रीगà¥रà¥महिमा à¤सा निका । तà¥रिमूरà¥ति तोचि à¤à¤•ा । नररूपे वरà¥ततसे ॥४६॥
à¤सा परमपà¥रà¥ष गà¥रॠ। तà¥याते जे कोणी मà¥हणती नरॠ। तेचि पावती यमपà¥रॠ। सपà¥तजनà¥मपरà¥यंत ॥४७॥
गà¥रà¥रà¥बà¥रहà¥मा गà¥रà¥रà¥विषà¥णॠ। गà¥रà¥à¤šि होय गिरिजारमणॠ। वेदशासà¥तà¥रपà¥राणू । बोलती हे पà¥रसिदà¥ध ॥४८॥
या कारणे शà¥रीगà¥रूसी । शरण जावे निशà¥à¤šयेसी । विशà¥वासावे माà¤à¥या बोलासी । लीन वà¥हावे शà¥रीगà¥रà¥à¤šरणी ॥४९॥
अमृताची आरवटी । घातली असे गोमटी । जà¥à¤žानी जन पà¥राशिती घोटी । गà¥रà¥à¤šरितà¥रकामधेनॠ॥५०॥
गंगाधराचा नंदन । सांगे गà¥रà¥à¤šरितà¥र विसà¥तारोन । भकà¥तिपूरà¥वक à¤à¤•ती जन । लाधती पà¥रà¥षारà¥थ चतà¥रà¥विध ॥५१॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रपरमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिदà¥धनामधारकसंवादे तà¥रिविकà¥रमभारती विशà¥वरूपदरà¥शनं नाम चतà¥रà¥विशोऽधà¥यायः
शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥५१॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
