Jul 04
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ अठà¥à¤ ाविसावा (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नमः ।
नामधारक मà¥हणे सिदà¥धासी । पà¥ढील कथा सांग आमà¥हांसी । उलà¥हास माà¤à¥‡ मानसी । गà¥रà¥à¤šरितà¥र अतिगोड ॥१॥
सिदà¥ध मà¥हणे नामधारका । कथा असे अतिविशेष । à¤à¤•ता जाती सरà¥व दोष । जà¥à¤žानजà¥योतिपà¥रकाशे ॥२॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती पतितासी । आपà¥ले पूरà¥वजनà¥म पà¥ससी । सांगेन à¤à¤• परियेसी । चांडालजनà¥म होणार गति ॥३॥
पà¥णà¥यपापांची गति । आपà¥ले आरà¥à¤œव भोगिती । करà¥मविपाकी असे खà¥याति । नीचशà¥रेषà¥ठकरà¥मानà¥सारी ॥४॥
विपà¥र कà¥षतà¥रिय वैशà¥य शूदà¥र वरà¥ण । यांचेपासाव चांडाल वरà¥ण । उपजला असता जà¥à¤žातिहीन । जातिविभाग करà¥मापरी ॥५॥
विपà¥रसà¥तà¥रियेपासी देखा । शूदà¥र जाय वà¥यभिचारिका । पिंड उपजे तो चांडालिका । सोळावी जाती चांडाल ॥६॥
हे मूळ उतà¥पतà¥तीचे लकà¥षण । नाना दोषांचे आचरण । तेणे हीन जनà¥म घेणे । विपà¥रादि चारी वरà¥णांसी ॥७॥
या दोषाचा विसà¥तार । सांगतो की सविसà¥तर । विपà¥रे करिता अनाचा । जनà¥म हीनजाती पावे ॥८॥
गà¥रॠअथवा मातापिता । सांडोनि जाय ततà¥तà¥वतां । चांडालजनà¥म होय निरà¥ता । सोडिता कà¥लसà¥तà¥रियेसी ॥९॥
कà¥लदेवता सोडोनि à¤à¤•ा । पूजा करी आणिका । तो होय चांडाल देखा । सदा अनृत बोले नर ॥१०॥
सदा जीवहिंसा करी । कनà¥याविकà¥रय मनोहरी । लटिकेचि आपण पà¥रमाण करी । तोही जनà¥मे चांडालयोनी ॥११॥
शूदà¥रहसà¥ते करी भोजन । अशà¥वविकà¥रय करी बà¥राहà¥मण । तोही चांडाल होय जाण । सदा शूदà¥रसंपरà¥à¤•ै ॥१२॥
शूदà¥रसà¥तà¥रीसी सदा संग । नितà¥य असे दासीयोग । गृहभांड अतळती तà¥याग । तेणे देवपितृकरà¥मे करी ॥१३॥
तोही पावे हीनयोनी । जो का अगà¥नि-घाली रानी । गायवासरांसी विघडोनि । वेगळी करी तोही । होय चांडाल ॥१४॥
सोडी आपà¥लà¥या जननीते । आणि मारी लेकराते । वेगळी करी आपà¥लà¥या सतà¥ते । तोही जनà¥मे चांडाल ॥१५॥
बैलावरी विपà¥र बैसे । शूदà¥रानà¥न जेवी हरà¥षे । चांडाल होय भरवसे । à¤से मà¥हणती शà¥रीगà¥रॠ॥१६॥
विपà¥र तीरà¥थास जावोन । शà¥रादà¥धादि न करी जाण । परानà¥न पà¥रतिगà¥रह घेणे । तो होय चांडाल ॥१७॥
षटà¥à¤•रà¥मेरहित विपà¥र देखा । कपिला गाईचे दà¥à¤—à¥ध à¤à¤•ा । न करिता अभिषेका । कà¥षीरपान जो करी ॥१८॥
तोही पावे चांडालयोनी । तà¥ळसीपतà¥रे ओरपोनि । पूजा करी देवांलागोनि । शालिगà¥राम शूदà¥रे भजलिया ॥१९॥
न सेवीच मातापिता । तà¥यजी तà¥यासी न पà¥रतिपाळिता । चांडाल होय जनà¥मता । सपà¥तजनà¥मी कृमि होय ॥२०॥
पहिली à¤à¤• सà¥तà¥री असता । दà¥à¤œà¥€ करोनि तिसी तà¥यजिता । होय जनà¥म तà¥यासी पतिता । आणिक सांगेन à¤à¤• नवल ॥२१॥
शà¥रमोनि अतिथी आला असता । वेद मà¥हणवोनि अनà¥न घालिता । जनà¥म पावे हा ततà¥तà¥वता । चांडालयोनी परियेसा ॥२२॥
योगà¥य विपà¥रांते निंदिती । आणिक जाती पूजिती । चांडालयोनी जाती । वृतà¥तिलोप केलिया ॥२३॥
तळी विहिरी फोडी मोडी । शिवालयी पूजा तोडी । बà¥राहà¥मणांची घरे मोडी । तोही जनà¥मे पतितकà¥ळी ॥२४॥
सà¥वामिसà¥तà¥रियेसी । शतà¥रà¥मितà¥रविशà¥वाससà¥तà¥रीसी । जो करी वà¥याभिचारासी । तोही जनà¥मे पतितागृही ॥२५॥
दोघी सà¥तà¥रिया जयासी । तà¥यात ठेवी पà¥रपंचेसी । अतिथि आलिया असà¥तमानासी । गà¥रास न दे तोही पतित होय ॥२६॥
तà¥रिसंधà¥यासमयी देखा । जो विपà¥र जेवी अविवेका । भाक देउनी फिरे निका । तो जनà¥मे चांडालयोनी ॥२७॥
राजे देती भूमिदान । आपण घेती हिरोन । संधà¥याकाली करी शयन । तोही होय चांडाल ॥२८॥
वैशà¥वदेवकालि अतिथीसी । जो करी दà¥षà¥à¤Ÿà¥‹तà¥तरेसी । अनà¥न न देई तयासी । कà¥à¤•à¥à¤•à¥à¤Ÿà¤œनà¥म होवोनि उपजे ॥२९॥
गंगातीरà¥थांची निंदा करी । à¤à¤•ादशी भोजन करी । सà¥वामीस सोडी समरी । चांडालयोनी तया जनà¥म ॥३०॥
सà¥तà¥री संभोगी परà¥वणीसी । अथवा हरिहरादिवशी । वेद शिकवी शूदà¥रासी । चांडालयोनी जनà¥म पावे ॥३१॥
मृतà¥यà¥दिवसी न करी शà¥रादà¥ध । केले पà¥णà¥य सांगे पà¥रसिदà¥ध । वाटेकरांसी करी भेद । चांडालयोनी जनà¥म पावे ॥३२॥
गà¥रीषà¥मकाली अरणà¥यात । पोई घालिती जà¥à¤žानवंत । तेथे विघà¥न जो करी । तोही जनà¥मे चांडालयोनी ॥३३॥
नाडीभेद न कळता वैदà¥यकी । जाणोनि औषधे दे आणिकी । तो होय महापातकी । चांडालयोनीत संभवे ॥३४॥
जारण मारण मोहनादि । मंतà¥र जपती कà¥बà¥दà¥धि । जनà¥म चांडाल होय तà¥रिशà¥दà¥धी । वेदमारà¥à¤— तà¥यजिता विपà¥रे ॥३५॥
शà¥रीगà¥रà¥सी नर मà¥हणे कोण । हरिहराते निंदे जाण । अनà¥य देवतांचे करी पूजन । तो नर पतित होय ॥३६॥
बà¥राहà¥मण कà¥षतà¥रिय वैशà¥य शूदà¥र । आपà¥ले करà¥म तà¥यजूनि मंद । आणिक करà¥म आचरे सदा । तोही होय चांडाल ॥३७॥
शूदà¥रापासूनी मंतà¥र शिके । तà¥यासी घडती सरà¥व पातके । गंगोदक कà¥षीरोदके । शà¥वानचरà¥मी घातले परी ॥३८॥
विधवा सà¥तà¥रीशी संग करी । शिवà¥या देऊन अतिथि जेववी घरी । शà¥रादà¥धदिनी पिंड न करी । चांडालयोनी तो जनà¥मे ॥३९॥
माता पिता गà¥रॠदà¥वेषी । तो जनà¥मे चांडालयोनीसी । आणिक जनà¥म पापवंशी । उपजोनि येती परियेसा ॥४०॥
गà¥रूची निंदा करी हरà¥षी । सदा असे विपà¥रदà¥वेषी । वेदचरà¥à¤šा करी बहà¥वशी । तो होय बà¥रहà¥मराकà¥षस ॥४१॥
भजे आपण à¤à¤• दैवत । दà¥à¤œà¥‡ देव निंदा करीत । तो होय अपसà¥मारित । दरिदà¥ररूपे पीडतसे ॥४२॥
माता पिता गà¥रॠवरà¥à¤œà¥‹न । वेगळा होय सà¥तà¥री आपण । बेरडाचे पोटी उपजोन । रोगी होऊन राहतसे ॥४३॥
सदा वेद दूषी आपण । अवमानीत बà¥राहà¥मण । करà¥मभà¥रषà¥à¤Ÿ होय आपण । मूतà¥रकृचà¥à¤›à¥ररोगी होय ॥४४॥
लोकांचे वरà¥मकरà¥म आपण । सदा करी उचà¥à¤šारण । हà¥रदयरोगी होय जाण । महाकषà¥à¤Ÿ भोगीतसे ॥४५॥
गरà¥भपात करी सà¥तà¥रियेसी । वांठहोवोनि उपजे परियेसी । पà¥तà¥र à¤ालिया मरती तà¥वरेसी । गरà¥भपात करू नये ॥४६॥
धरà¥मशासà¥तà¥रादि पà¥राण । सांगता नायके जाण । आणिक जेविता दृषà¥à¤Ÿि आपण । बहिरट होवोनि उपजे ॥४७॥
पतितासवे करी इषà¥à¤Ÿती । गरà¥दभजनà¥म पावती । तà¥यासी रस औषध घेती । मृगयोनी जनà¥मे तो ॥४८॥
बà¥रहà¥महतà¥या केली जरी । कà¥षयरोगी होय निरà¥धारी । सà¥रापानी ओळखा परी । शà¥यामदंत उपजेल ॥४९॥
अशà¥ववध गोवध करिता । वांठजà¥वरी होय निशà¥à¤šिता । सवेचि होय अनà¥तपà¥तता । दोष काही नाही तà¥यासी ॥५०॥
विशà¥वासघातकी नरासी । जनà¥म होय à¤सा तà¥यासी । अनà¥न जेविता वांति उरà¥वशी । अनà¥नवैरी तो होय ॥५१॥
सेवक à¤à¤•ाचा चाळवोन । घेवोनि जाती जे जन । तà¥यासी होय जाण बंधन । कारागृह भोगीतसे ॥५२॥
सरà¥पजाती मारी नर । सरà¥पयोनी पà¥ढे निरà¥धार । à¤से दोष अपार । आता तसà¥à¤•र पà¥रकरण सांगेन ॥५३॥
सà¥तà¥रियांते चोरूनि घेऊनि जाय । मतिहीन जनà¥म होय । सदा कà¥लेशी आपण होय । अंती जाय नरकासी ॥५४॥
सà¥वरà¥णचोरी करी नर । पà¥रमेहवà¥याधि होय निरà¥धार । पà¥सà¥तक चोरिता नर । अंध होउनि उपजे देखा ॥५५॥
वेसà¥तà¥रचोरी करी जरी । शà¥वितà¥री रोगी होय निरà¥धारी । गणदà¥रवà¥यचोरी घरी । बà¥रहà¥मांडपà¥राणी बोलिले असे ॥५७॥
परदà¥रवà¥य-अपहार देखा । परदतà¥तापहार विशेषा । परदà¥वेषी नर à¤à¤•ा । धानà¥य अपà¥तà¥री होउनि उपजे ॥५८॥
अनà¥नचोरी केलिया देखा । गà¥लà¥मवà¥याधि होय à¤à¤•ा । धानà¥य करील तसà¥à¤•रिका । रकà¥तांग होय दà¥रà¥à¤—ंध शरीर ॥५९॥
का à¤à¤–ादा तैल चोरी । तोही दà¥रà¥à¤—ंधी पावे शरीरी । परसà¥तà¥रीबà¥रहà¥मसà¥व अपहारी । बà¥रहà¥मराकà¥षसजनà¥म पावे ॥६०॥
मोती माणिक रतà¥ने देखा । चोरी करी नर à¤à¤•ा । हीनजातीसी जनà¥म निका । पावे नर अवधारा ॥६१॥
पतà¥रशाखादि फळे चोरी । खरूजी होय अपरंपारी । रकà¥तांगी होय निरà¥धारी । गोचिड होय तो नर ॥६२॥
कांसà¥य लोह करà¥पास लवण । तसà¥à¤•रिता नरा जाण । शà¥वेतकà¥षà¥ठ होय निरà¥à¤—à¥ण । विचारोनि रहाटावे ॥६३॥
देवदà¥रवà¥यापहारी देखा । देवकारà¥यनाश अपहार देखा । पंडà¥रोगी तो निका । फळचोरी विदà¥रूपी ॥६४॥
परनिकà¥षेपचोरी करी देखा । करिता होय सदा शोका । धनतसà¥à¤•र उंषà¥à¤Ÿà¥र à¤à¤•ा । जनà¥म पावे अवधारा ॥६५॥
फलचोरी होय वनचर । जलचोरही होय कावळा थोर । गृहोपकरणे तसà¥à¤•र । काकजनà¥म तो पावे ॥६६॥
मधà¥तसà¥à¤•र अवधारी । जनà¥म पावे होय घारी । गोरस करी चोरी । कà¥षà¥ठी होय परियेसा ॥६७॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती पतितासी । जनà¥म पावे à¤सिया दोषी । आता सांगेन वà¥यभिचारपà¥रकरणेसी । शांतिपरà¥वी बोलिले असे ॥६८॥
परसà¥तà¥री आलिंगिया देखा । शतजनà¥म शà¥वान निका । पà¥ढे मागà¥ती सपà¥तजनà¥मिका । भोगी दà¥à¤ƒà¤–ा अवधारा ॥६९॥
परसà¥तà¥रीयोनी पाहे दृषà¥à¤Ÿà¥€ने । जनà¥मे तो अंधतà¥वपणे । बंधà¥भारà¥यासंपरà¥à¤• करणे । गरà¥दभजनà¥म तो पावे ॥७०॥
तोही जनà¥म सोडोनि । निघोनि जाय सरà¥पयोनी । पà¥नà¥हा नरकी जावोनि । नाना कषà¥à¤Ÿ भोगीतसे ॥७१॥
सखीभारà¥यासवे à¤à¤•ा । मातà¥लसà¥तà¥री असे विशेखा । येखादा करी संपरà¥à¤•ा । शà¥वानयोनी जनà¥म पावे ॥७२॥
परसà¥तà¥रियांचे वदन । न करावे कदा अवलोकन । कà¥बà¥दà¥धी करिता निरीकà¥षण । चकà¥षà¥रोगी होऊनि उपजे ॥७३॥
आपण असे शूदà¥रजाति । विपà¥रसà¥तà¥रीशी करी रति । ती दोघेही कृमि होती । हे निशà¥à¤šित अवधारा ॥७४॥
सदा शूदà¥रसंपरà¥à¤• करी । याची सà¥तà¥री वà¥यभिचारी । जनà¥म पावे हो कà¥तरी । महादोष बोलिलासे ॥७५॥
à¤से तया पतितापà¥रती । शà¥रीगà¥रॠआपण निरोपिती । à¤à¤•त होता तà¥रिविकà¥रमभारती । पà¥रशà¥न केला शà¥रीगà¥रूसी ॥७६॥
सà¥वामी निरोपिले धरà¥म सकळ । à¤à¤•ता होय मन निरà¥मळ । जरी घडले à¤à¤• वेळ । पाप जाय कवणेपरी ॥७७॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती तà¥रिविकà¥रमासी । पà¥रायशà¥à¤šितà¥त असे पापासी । पशà¥à¤šातà¥ताप होय जà¥यासी । पाप नाही सरà¥वथा ॥७८॥
पाप असे थोर केले । अंतःकरणी असे खोचले । तà¥यासी पà¥रायशà¥à¤šितà¥त भले । करà¥मविपाकी बोलिले ॥७९॥
पà¥रायशà¥à¤šितà¥तांची विधाने । सांगेन à¤à¤•ा सà¥थिर मने । अनेक ऋषींची वचने । ती सांगेन à¤à¤•ा तà¥मà¥ही ॥८०॥
पà¥रथम वà¥हावा बà¥रहà¥मदंड । तेणे होय पापखंड । गोदाने सालंकृत अखंड । अशकà¥त तरी दà¥रवà¥य दà¥यावे ॥८१॥
निषà¥à¤• अथवा अरà¥धनिषà¥à¤• । सूकà¥षà¥म पाप पाव निषà¥à¤• । सà¥थूलसूकà¥षà¥म असेल पातक । तेणे विधीं दà¥रवà¥य दà¥यावे ॥८२॥
अजà¥à¤žानकृत पापासी । पशà¥à¤šातà¥तापे शà¥दà¥धि परियेसी । गà¥रà¥सेवा ततà¥परेसी । केलिया गà¥रॠनिवारी ॥८३॥
नेणता पाप केलियासी । पà¥रायशà¥à¤šितà¥त असे परियेसी । पà¥राणायाम दà¥विशतेसी । पà¥णà¥यतीरà¥थी दहा सà¥नाने ॥८४॥
तीन गà¥à¤‚जा सà¥वरà¥ण दà¥यावे । नदी आचरावे दोन गावे । सौमà¥य पातक याचि भावे । जाती पापे परियेसी ॥८५॥
सà¥तà¥रीपà¥रà¥ष दोघांत à¤à¤• । करिती पà¥णà¥यपाप दोष । दोघेही पडती दोषात । दोघे आचरावे पà¥रायशà¥à¤šितà¥त ॥८६॥
आणिक à¤à¤• असे पà¥रकार । जेणे पाप होय दूर । गायतà¥रीजप दहा सहसà¥तà¥र । करावा तेणे वेदमंतà¥र ॥८७॥
याचे नाव गायतà¥रीकृचà¥à¤› । महादोषी करी पवितà¥र । à¤से करावे विचितà¥र । शà¥रीगà¥रॠसांगती तà¥रिविकà¥रमासी ॥८८॥
पà¥राजापतà¥यकृचà¥à¤›à¥र देखा । असे विधि अतिविशेषा । भोजन करावे मà¥à¤•à¥त à¤à¤•ा । अथवा अयाचित भिकà¥षा ॥८९॥
उपवास करावे तीन दिवस । सà¥मरावे गà¥रà¥à¤šरणास । येणे जाती सौमà¥य दोष । जे आपणासी सामानà¥य ॥९०॥
’अतिकचà¥à¤›à¥र’ असे à¤à¤• । à¤à¤•चितà¥ते मà¥नि à¤à¤• । दोष असतील सामानà¥यक । अजà¥à¤žानेचि केलिया ॥९१॥
अनà¥न घà¥यावे सपà¥तविंशति गà¥रास । सकाळी बारा रातà¥री पंचदश । अथवा दोनी अषà¥à¤Ÿ गà¥रास । अयाचित अनà¥न दà¥यावे ॥९२॥
à¤से सौमà¥य पातकासी । विधि असती परियेसी । मास à¤à¤• नेमेसी । अंजà¥ली à¤à¤• जेवावे ॥९३॥
उपवास तीन करावे देखा । पà¥रकार सांगेन आणिका । तीन दिन उपोषका । घृतपारणे करावे ॥९४॥
तीन दिवस घृत घेवोनि । कà¥षीर घà¥यावे दिवस तीनी । तीन दिवस वायॠभकà¥षोनि । पà¥नः कà¥षीर à¤à¤• दिवस ॥९५॥
à¤à¤–ादा असेल अशकà¥त । तयासी असे à¤à¤• वà¥रत । तीळ गà¥ळ लाहà¥या पीठ । उपवास à¤à¤• करावा ॥९६॥
पूरà¥णकृचà¥à¤›à¥र करा à¤सी । परà¥णोदक घà¥यावे पà¥रतिदिवशी । करावे तितके उपवासी । पशà¥à¤šातà¥तापे पà¥राशन कीजे ॥९७॥
कमल बिलà¥व अशà¥वतà¥थ । कà¥शोदक बिंदॠनितà¥य । पान करावे सतà¥य । परà¥णकृचà¥à¤›à¥र परियेसा ॥९८॥
आणिक à¤à¤• पà¥रकार । करी चांदà¥रायण-आचार । कà¥à¤•à¥à¤•à¥à¤Ÿांडपà¥रमाण आहार । गà¥रास घà¥यावे वरà¥धमानी ॥९९॥
अमावासà¥येसी à¤à¤• गà¥रास । पौरà¥णिमेसी पंचदश । कृषà¥णपकà¥षी उतरत । दà¥सरे मासी हविषà¥यानà¥न ॥१००॥
आपले पाप पà¥रगटूनि । उचà¥à¤šारावे सभासà¥थानी । पशà¥à¤šातà¥तापे जळूनि । पाप जाय अवधारा ॥१०१॥
आता सांगेन तीरà¥थकृचà¥à¤›à¥र । यातà¥रा करावी पवितà¥र । वाराणसी शà¥वेतपरà¥वत । सà¥नानमातà¥रे पापे जाती ॥१०२॥
वरकड तीरà¥थी गेलियासी । गायतà¥रीजप सहसà¥तà¥रेसी । पाप जाय तà¥वरेसी । अगसà¥तीवचन बोलिले असे ॥१०३॥
समà¥दà¥रसेतà¥बंधेसी । सà¥नान केलिया परियेसी । भà¥रूणहतà¥यापाप नाशी । कृतघà¥नादि पातके ॥१०४॥
विधिपूरà¥वक शà¥à¤šà¥€सी । जप कोटी गायतà¥रीसी । बà¥रहà¥महतà¥यापाप नाशी । à¤à¤•े तà¥रिविकà¥रम à¤à¤•चितà¥ते ॥१०५॥
लकà¥ष गायतà¥री जप केलिया । सà¥रापानपाप जाय लया । सà¥वरà¥णचोरी केलिया । सात लकà¥ष जपावे ॥१०६॥
अषà¥à¤Ÿ लकà¥ष गà¥रà¥तलà¥पगासी । गायतà¥री जपता पाप नाशी । आता सांगेन परियेसी । वेदाकà¥षरे पाप दूर ॥१०७॥
पवमानसूकà¥त चतà¥वारी । पठण करिता बà¥रहà¥महतà¥या दूरी । इंदà¥रमितà¥र अवधारी । à¤à¤• मास जपावे ॥१०८॥
सà¥रापानादि पातके । जातील येणे सूकà¥तके । शà¥नःशेपा नाम सूकà¥ते । सà¥वरà¥णहरा पाप जाय ॥१०९॥
पवमानशनà¥नसूकà¥त । पठण करिता हविषà¥योकà¥त । मास à¤à¤• पठत । गà¥रà¥तलà¥पगादिक हरती ॥११०॥
पंच मास सहा मास । मिताहर करà¥नी पà¥रà¥ष । पà¥रà¥षसूकà¥ते करà¥मनाश । पंचमहापापे नासती ॥१११॥
तà¥रिमधॠमà¥हणेजे मंतà¥रसूकà¥त । सà¥वरà¥णातà¥रीनास मंतà¥र । जपावे नाचिकेत । समसà¥त पातके पà¥रायशà¥à¤šितà¥त ॥११२॥
नारायणपनà¥न देखा । जपावे भकà¥तिपूरà¥वका । नाशी पंच महापातका । पà¥रीतिपूरà¥वक जपावे ॥११३॥
तà¥रिपदा नाम गायतà¥रीसी । जपती जे भकà¥तीसी । अघमरà¥षण तà¥रिरावृतà¥तेसी । सपà¥त जनà¥म पाप जाय ॥११४॥
अपांमधà¥य पनà¥नासी । तदà¥विषà¥णो नाम सूकà¥तेसी । जपती जे जन भकà¥तीसी । सपà¥त जनà¥म पाप जाय ॥११५॥
आणिक असे विधान देखा । अजà¥à¤žानकृत दोषादिका । अनà¥तपà¥त होवोनि विशेषा । पंचगवà¥य पà¥राशन कीजे ॥११६॥
गोमूतà¥र गोमय कà¥षीर । दधि घृत कà¥शसार । विधिमंतà¥रे घà¥यावे निरà¥धार । पहिले दिनी उपवास ॥११७॥
नीलवरà¥ण गोमूतà¥र । कृषà¥णगोमय पवितà¥र । तामà¥र गायतà¥रीचे कà¥षीर । शà¥वेतधेनूचे दधि घà¥यावे ॥११८॥
कपिला गाईचे तूप बरवे । à¤से पंचगवà¥य बरवे घà¥यावे । à¤à¤•ेकाचे कà¥लपà¥त भावे । सांगेन सरà¥व अवधारा ॥११९॥
गोमूतà¥र घà¥यावे पावशेर। अंगà¥षà¥ठपरà¥व गोमय पवितà¥र । कà¥षीर पावणे दोन शेर । दधि तीन पाव घà¥यावे ॥१२०॥
घृत घà¥यावे पाव शेर । तितà¥à¤•ेचि मिळवावे कà¥शनीर । घेता मंतà¥र उचà¥à¤šार । विसà¥तारोनि सांगेन ॥१२१॥
कà¥शांसहित सहा रसे । à¤à¤•ेकासी मंतà¥र पृथकॠअसे । पà¥रथम मंतà¥र इरावती असे । इदं विषà¥णॠदà¥à¤œा देख ॥१२२॥
मानसà¥तोक मंतà¥र तिसरा । पà¥रजापति चतà¥रà¥थ अवधारा । पंचम गायतà¥री उचà¥à¤šारा । सहावी वà¥याहà¥रति पà¥रणवपूरà¥वका ॥१२३॥
à¤से मंतà¥रोनि पंचगवà¥य । पà¥यावे अनà¥तपà¥त à¤à¤•भाव । असà¥थिगत चरà¥मगत पूरà¥व । पापे जाती अवधारा ॥१२४॥
गाई न मिळता इतà¥à¤•े जिनà¥नसी । कपिला गाय मà¥à¤–à¥य परियेसी । दरà¥शनमातà¥रे दोष नाशी । कपिला गाई उतà¥तम ॥१२५॥
पंचमहापातक नावे । बà¥रहà¥महतà¥या सà¥रापान जाणावे । सà¥वरà¥णसà¥तेय गà¥रà¥तलà¥पग जाणावे । पाचवा तà¥यासवे मिळालेला ॥१२६॥
चौघे पातकी देखा । पाचवा तया मिळता देखा । तà¥यासहित पंचमहापातका । आहेती पापे परियेसा ॥१२७॥
सà¥रापानी बà¥रहà¥मघातकी । सà¥वरà¥णसà¥तेय गà¥रà¥तलà¥पकी । पाचवा महाघातकी । जो सानà¥à¤•ूळ मिळे तो ॥१२८॥
à¤से पातक घडे तà¥यासी । पà¥रायशà¥à¤šितà¥त परियेसी । शà¥रीगà¥रà¥संतोषी । अनà¥à¤—à¥रहे पà¥नीत ॥१२९॥
à¤à¤–ादा मिळेल शासà¥तà¥रजà¥à¤ž । सà¥वधरà¥माचारे अभिजà¥à¤ž । तà¥याचà¥या अनà¥à¤—à¥रहे पापघà¥न । पà¥नीत होय अवधारा ॥१३०॥
à¤से शà¥रीगà¥रॠतà¥रिकà¥रमासी । पà¥रायशà¥à¤šितà¥त सांगती परियेसी । सकल विपà¥र संतोषी । जà¥à¤žानपà¥रकाशे होती ॥१३१॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती पतितासी । पूरà¥वी तू विपà¥र होतासी । माता पिता गà¥रॠदूषी । तेणे होय चांडालजनà¥म ॥१३२॥
आता सांगतो à¤à¤• । सà¥नानसंगमी मास à¤à¤• । केलिया दोष जाती निःशंक । पà¥नः विपà¥रजनà¥म होसी ॥१३३॥
पतित मà¥हणे सà¥वामीसी । तव दरà¥शन जाहले आमà¥हांसी । कावळा जाता मानसासी । राजहंस तो होतसे ॥१३४॥
तैस तव दरà¥शनमातà¥रे । पवितà¥र à¤ाली सकळ गातà¥रे । तारावे आता तà¥वा कृपापातà¥रे । शरणागतासी ॥१३५॥
परिस लागता लोखंडासी । सà¥वरà¥ण होय ततà¥à¤•à¥षणेसी । सà¥वरà¥ण मागà¥ती लोहासी । केवी मिळे सà¥वामिया ॥१३६॥
तव दरà¥शनसà¥धारसी । आपण à¤ालो जà¥à¤žानराशी । अभिमंतà¥रोनि आमà¥हांसी । विपà¥रांमधà¥ये मिळवावे ॥१३७॥
à¤à¤•ोनि तयाचे वचन । गà¥रॠबोलती हासोन । तव देह जातिहीन । विपà¥र केवी मà¥हणतील ॥१३८॥
पतिताचà¥या गृहासी । उपजोनि तू वाढलासी । बà¥रहà¥मतà¥व केवी पावसी । विपà¥र निंदा करितील ॥१३९॥
पूरà¥वी à¤सा विशà¥वामितà¥र । कà¥षतà¥रियवंशी गाधिपà¥तà¥र । तपोबळे मà¥हणवी पवितà¥र । मà¥हणे तो विपà¥र आपणा ॥१४०॥
बà¥रहà¥मयाची शत वरà¥षे । तप केले महाकà¥लेशे । तà¥याचे बळे मà¥हणवीतसे । बà¥रहà¥मऋषी आपणा ॥१४१॥
इंदà¥रादि सà¥रवरांसी । विनविता à¤ाला परियेसी । आपणाते बà¥रहà¥मरà¥षि । मà¥हणा à¤से बोलतसे ॥१४२॥
देव मà¥हणती तयासी । आमà¥हा गà¥रॠवसिषà¥ठ ऋषि । जरी तो बोले बà¥रहà¥मऋषि । तरी आमà¥ही अंगिकारू ॥१४३॥
मग तà¥या वसिषà¥ठासी । विनवी विशà¥वामितà¥र ऋषि । विपà¥र मà¥हणा आपणासी । केले तप बहà¥à¤•ाळ ॥१४४॥
वसिषà¥ठ मà¥हणे विशà¥वामितà¥र । कà¥षतà¥रिय तपास अपातà¥र । देह टाकोनि मग पवितà¥र । विपà¥रकà¥ळी जनà¥मावे ॥१४५॥
मग तà¥à¤ा होईल वà¥रतबंध । होईल गायतà¥रीपà¥रबोध । तधी तà¥वा होसी शà¥दà¥ध । बà¥रहà¥मऋषि नाम तà¥à¤à¥‡ ॥१४६॥
काही केलà¥या न मà¥हणे विपà¥र । मग कोपला विशà¥वामितà¥र । वसिषà¥ठाचे शत पà¥तà¥र । मारिता à¤ाला तये वेळी ॥१४७॥
बà¥रहà¥मजà¥à¤žानी वसिषà¥ठ ऋषि । नवà¥हे कदा तामसी । अथवा न मà¥हणे बà¥रहà¥मऋषि । तया विशà¥वामितà¥रासी ॥१४८॥
वरà¥तता à¤से à¤à¤•े दिवसी । विशà¥वामितà¥र कोपेसी । हाती घेउनी परà¥वतासी । घालू आला वसिषà¥ठावरी ॥१४९॥
विचार करीत मागà¥ती मनी । जरी वधीन वसिषà¥ठमà¥नि । आपणाते न मà¥हणे कोणी । बà¥रहà¥मऋषि मà¥हणोनिया ॥१५०॥
इंदà¥रादि देव समसà¥त ऋषि । मà¥हणती वसिषà¥ठवाकà¥यासरसी । आपण मà¥हणो बà¥रहà¥मऋषि । अनà¥यथा नाही मà¥हणोनिया ॥१५१॥
à¤शा वसिषà¥ठमà¥नीस । मारिता यासी फार दोष । मà¥हणोनि टाकी गिरिवरास । भूमीवरी परियेसा ॥१५२॥
अनà¥तपà¥त à¤ाला अंतःकरणी । वसिषà¥ठे ते ओळखूनि । बà¥रहà¥मऋषि मà¥हणोनि । पाचारिले तये वेळी ॥१५३॥
संतोषोनि विशà¥वामितà¥र । मà¥हणे बोल बोलिला पवितà¥र । मà¥हणे घरी अनà¥नमातà¥र । तà¥मà¥ही घà¥यावे सà¥वामिया ॥१५४॥
संतोषोनि वसिषà¥ठ । तयालागी बोलत । मà¥हणे शरीर हे निभà¥रांत । सूरà¥यकिरणी पचवावे ॥१५५॥
विशà¥वामितà¥रे अंगिकारिले । सूरà¥यकिरणे देहा जाळिले । सहसà¥तà¥रकिरणी तापले । देह सरà¥व भसà¥म à¤ाला ॥१५६॥
विशà¥वामितà¥र महामà¥नि । अतिसामरà¥थà¥य अनà¥षà¥ठानी । पहिला देह जाळोनि । नूतन देह धरियेला ॥१५७॥
बà¥रहà¥मरà¥षि तेथोन । विशà¥वामितà¥र à¤ाला जाण । सकळांसी मानà¥य । महाराज ॥१५८॥
मग मà¥हणती सकळ मà¥नि । विशà¥वामितà¥र बà¥रहà¥मजà¥à¤žानी । बà¥रहà¥मऋषी मà¥हणोनि । à¤ाला तà¥रिभà¥वनी पà¥रखà¥यात ॥१५९॥
या कारणे तव देह । विसरà¥à¤œावा जनà¥म इह । अनà¥तपà¥त तव भाव । बà¥रहà¥मकà¥ल भाविसी ॥१६०॥
à¤से तà¥या पतितासी । बोधिता गà¥रॠपरियेसी । लाधले सà¥à¤– तà¥यासी । तà¥याचà¥या मानसी न ये काही ॥१६१॥
निधान सापडे दरिदà¥रà¥यासी । तो का सांडील संतोषी । अमृत सापडता रोगà¥यासी । का सांडील जीवितà¥व ॥१६२॥
à¤à¤–ादे ढोर उपवासी । पावे तृणबिढारासी । तेथोनि जावया तà¥यासी । मन नवà¥हे सरà¥वथा ॥१६३॥
तैसे तà¥या पतितासी । लागले धà¥यान गà¥रूसी । न जाय आपà¥लà¥या मंदिरासी । विपà¥र आपणा मà¥हणतसे ॥१६४॥
इतà¥à¤•े होता ते अवसरी । आली तà¥यांची पà¥तà¥रनारी । मà¥हणो लागले अपसà¥मारी । मà¥हणोनि आलो धावत ॥१६५॥
जवळ येता सà¥तà¥रियेसी । सà¥परà¥शो नको मà¥हणे तिसी । कोपेकरोनि मारावयासी । जात असे तो पतित ॥१६६॥
दà¥à¤ƒà¤– करी ती भारà¥या । दà¥रà¥नी नमे गà¥रà¥पाया । पति माते सोडोनिया । जातो आता काय करू ॥१६७॥
कनà¥या पà¥तà¥र मज बहà¥त । तया कोण पाळित । आमà¥हा सांडोनि जातो किमरà¥थ । सांगा तयासी सà¥वामिया ॥१६८॥
जरी न सांगाल सà¥वामी तà¥यासी । तà¥यजीन पà¥राण पà¥तà¥रासरसी । येरवी आपणाते कोण पोषी । अनाथ मी सà¥वामिया ॥१६९॥
à¤à¤•ोनि तियेचे वचन । गà¥रॠबोलती हासोन । तà¥या नराते बोलावून । सांगताती परियेसा ॥१७०॥
गà¥रॠमà¥हणती पतितासी । जावे आपà¥लà¥या घरासी । पà¥तà¥रकलश कà¥षोभता दोषी । तूते केवी गति होय ॥१७१॥
या संसारी जनà¥मोनिया । संतोषवावे इंदà¥रिया । मग पावे धरà¥मकाया । तरीच तरे भवारà¥णव ॥१७२॥
या कारणे पूरà¥वीच जाणा । न करावी आपण अंगना । करोनि तिसी तà¥यजिता जाणा । महादोष बोलिजे ॥१७३॥
सूरà¥य-भूमी-साकà¥षीसी । तà¥वा वरिले सà¥तà¥रियेसी । तीस तà¥यागिता महादोषी । तूते नवà¥हे गति जाण ॥१७४॥
शà¥रीगà¥रà¥वचन à¤à¤•ोन । विनवीतसे कर जोडून । केवी होऊ जातिहीन । जà¥à¤žान होवोनि मागà¥ती ॥१७५॥
शà¥रीगà¥रॠमनी विचारिती । याचे अंगी असे विभूति । पà¥रकà¥षाळावे लà¥बà¥धका-हाती । अजà¥à¤žानतà¥व पावेल ॥१७६॥
à¤से मनी विचारूनि । सांगती शिषà¥यासी बोलावोनि । à¤à¤•ा लà¥बà¥धका पाचारोनि । आणा अतितà¥वरेसी ॥१७७॥
तया गà¥रामी दà¥विज à¤à¤• । करी उदीम वाणिक । तयाते पाचारिती à¤à¤• । तया पतितासनà¥निध ॥१७८॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती तà¥यासी । उदक घेवोनि हसà¥तेसी । सà¥नपन करी गा पतितासी । होय आसकà¥त संसारी ॥१७९॥
आजà¥à¤žा होता बà¥राहà¥मण । आला उदक घेऊन । तà¥यावरी घालिता ततà¥à¤•à¥षण । गेली विभूति धà¥वोनि ॥१८०॥
विभूति धूता पतिताचे । à¤ाले अजà¥à¤žान मन तà¥याचे । मà¥à¤– पाहता सà¥तà¥री-पà¥तà¥रांचे । धावत गेला तà¥याजवळी ॥१८१॥
आलिंगोनिया पà¥तà¥रासी । भà¥रांति मà¥हणे तà¥यासी । का आलो या सà¥थळासी । तà¥मà¥ही आला कवण कारà¥या ॥१८२॥
à¤सा मनी विसà¥मय करीत । निघोनि घरा गेला पतित । सांगितला वृतà¥तानà¥त । विसà¥मय सरà¥व करिताती ॥१८३॥
इतà¥à¤•े à¤ाले कौतà¥à¤• । पहाती नगरलोक । विसà¥मय करिती सकळिक । मà¥हणती अभिनव काय à¤ाले ॥१८४॥
तà¥रिविकà¥रमभारती मà¥नि । जो का होता गà¥रà¥सनà¥निधानी । पà¥सतसे विनवोनि । à¤à¤•ा शà¥रोते à¤à¤•चितà¥ते ॥१८५॥
तà¥रिविकà¥रम मà¥हणे शà¥रीगà¥रूसी । होतो संदेह मानसी । निरोप दà¥यावा कृपेसी । विनंती à¤à¤• अवधारा ॥१८६॥
महापतित जातिहीन जाण । तयाते दिधले दिवà¥यजà¥à¤žान । अंग धà¥ता ततà¥à¤•à¥षण । गेले जà¥à¤žान केवी तà¥याचे ॥१८७॥
विसà¥तारोनि आमà¥हांसी । निरोपावे कृपेसी । मà¥हणोनि लागला चरणांसी । भावभकà¥ति करोनिया ॥१८८॥
à¤से पà¥तà¥र तà¥रिविकà¥रम यति । शà¥रीगà¥रॠतया निरोपिती । तà¥याचे अंगाची विभूति । धà¥ता गेले जà¥à¤žान तà¥याचे ॥१८९॥
à¤से विभूतीचे महिमान । माहातà¥मà¥य असे पावन । सांच होय बà¥रहà¥म पूरà¥ण । भसà¥ममहिमा अपार ॥१९०॥
गà¥रà¥वचन à¤à¤•ोनि । विनवीतसे तà¥रिविकà¥रम मà¥नि । देव गà¥रà¥शिरोमणि । भसà¥ममहिमा निरोपावा ॥१९१॥
सिदà¥ध मà¥हणे शिषà¥यासी । भसà¥ममहिमा परियेसी । गà¥रॠसांगता विसà¥तारेसी । à¤à¤•चितà¥ते अवधारा ॥१९२॥
मà¥हणोनि सरसà¥वतिगंगाधर । गà¥रà¥à¤šरितà¥रविसà¥तार । à¤à¤•ता होय मनोहर । सकळाभीषà¥à¤Ÿà¥‡ साधती ॥१९३॥
पà¥ढील कथा पावन । सांगे सिदà¥ध विसà¥तारोन । महाराषà¥à¤Ÿà¥रभाषेकरून । सांगे सरसà¥वती गà¥रà¥दास ॥१९४॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रपरमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिदà¥धनामधारकसंवादे करà¥मविपाककथनं नाम अषà¥à¤Ÿाविंशोऽधà¥यायः
शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥१९४॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
