Aug 08
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ तेहेतिसावा (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नम: ।
नामधारक शिषà¥यराणा । लागे सिदà¥धाचिया चरणा । विनवीतसे भाकूनि करà¥णा । भकà¥तिभावेकरोनि ॥१॥
मà¥हणे सà¥वामी सिदà¥धमà¥नि । पूरà¥वकथानà¥संधानी । पतीसह सà¥वासिनी । आली शà¥रीगà¥रà¥समागमे ॥२॥
शà¥रीगà¥रॠआले मठासी । पà¥ढे कथा वरà¥तली कैसी । विसà¥तारोनि कृपेसी । निरोपावी सà¥वामिया ॥३॥
सिदà¥ध मà¥हणे à¤à¤• बाळा । दà¥à¤œà¥‡ दिनी पà¥रातःकाळी । दंपतà¥ये दोघे गà¥रूजवळी । येवोन बैसती वंदोन ॥४॥
विनविताती कर जोडोनि । आमà¥हा शोक घडलà¥या दिनी । à¤à¤•े यतीने येवोनि । बà¥दà¥धिवाद सांगितला ॥५॥
रà¥दà¥राकà¥ष चारी आमà¥हासी । देता बोलिला परियेसी । कानी बांधोनि पà¥रेतासी । दहन करा मà¥हणितले ॥६॥
आणिक à¤à¤• बोलिले । रà¥दà¥रसूकà¥त असे भले । अभिषेकिती विपà¥रकà¥ळे । ते तीरà¥थ आणावे ॥७॥
आणोनिया पà¥रेतावरी । पà¥रोकà¥षा तà¥मà¥ही भावे करी । दरà¥शना जावे सतà¥वरी । शà¥रीनृसिंहसरसà¥वती सà¥वामीचे ॥८॥
à¤से सांगोनि आमà¥हांसी । आपण गेला परियेसी । रà¥दà¥राकà¥ष राहिले मजपासी । पतिशà¥रवणी सà¥वामिया ॥९॥
à¤à¤•ोनि तियेचे वचन । शà¥रीगà¥रॠसांगती हासोन । रà¥दà¥राकà¥ष दिलà¥हे आमà¥ही जाण । तव भकà¥ति देखोनिया ॥१०॥
भकà¥ति अथवा अभकà¥तीसी । रà¥दà¥राकà¥ष धारण करणारासी । पापे न लागती परियेसी । उंच अथवा नीचाते ॥११॥
रà¥दà¥राकà¥षांचा महिमा । सांगितला अनà¥पमा । सांगेन विसà¥तारून तà¥मà¥हा । à¤à¤•चितà¥ते परियेसा ॥१२॥
रà¥दà¥राकà¥षधारणे पà¥णà¥य । मिति नाही अगणà¥य । आणिक नाही देवास मानà¥य । शà¥रà¥तिसंमत परियेसा ॥१३॥
सहसà¥तà¥रसंखà¥या जो नर । रà¥दà¥राकà¥षमाळा करी हार । सà¥वरूपे होय तोचि रà¥दà¥र । समसà¥त देव वंदिती ॥१४॥
सहसà¥तà¥र जरी न साधती । दोही बाही षोडशती । शिखेसी à¤à¤• खà¥याति । चतà¥रà¥विशति दोही करी ॥१५॥
कंठी बांधा बतà¥तीस । मसà¥तकी बांधा चतà¥वारिंश । शà¥रवणदà¥वयी दà¥वादश । धारण करावे परियेसा ॥१६॥
कंठी अषà¥à¤Ÿà¥‹तà¥तरशत à¤à¤• । माळा करा सà¥रेख । रà¥दà¥रपà¥तà¥रसमान à¤à¤• । येणे विधी धारण केलिया ॥१७॥
मोती पोवळी सà¥फटिकेसी । रौपà¥य वैडूरà¥य सà¥वरà¥णेसी । मिळोनि रà¥दà¥राकà¥षमाळेसी । करावे धारण परियेसा ॥१८॥
याचे फळ असे अपार । रà¥दà¥राकà¥षमाला अति थोर । जे मिळती समयानà¥सार । रà¥दà¥राकà¥ष धारण करावे ॥१९॥
जà¥याचे गळा रà¥दà¥राकà¥ष असती । तà¥यासी पापे नातळती । तया होय सदà¥à¤—ति । रà¥दà¥रलोकी अखंडित ॥२०॥
रà¥दà¥राकà¥षमाळा धरोनि । जप करिती अनà¥षà¥ठानी । अनंत फळ असे जाणी । à¤à¤•चितà¥ते परियेसा ॥२१॥
रà¥दà¥राकà¥षाविणे जो नर । वृथा जनà¥म जाणा घोर । जà¥याचे कपाळी नसे तà¥रिपà¥à¤‚डà¥र । जनà¥म वाया परियेसा ॥२२॥
रà¥दà¥राकà¥ष बांधोनि मसà¥तकेसी । अथवा दोनà¥ही शà¥रवणांसी । सà¥नान करिता नरासी । गंगासà¥नानफळ असे ॥२३॥
रà¥दà¥राकà¥ष ठेवोनि पूजेसी । अभिषेक करावा शà¥रीरà¥दà¥रेसी । लिंगपूजा समानेसी । फळ असे निरà¥धारा ॥२४॥
à¤à¤•मà¥à¤– पंचमà¥à¤– । à¤à¤•ादश असती मà¥à¤– । चतà¥रà¥दशादि कौतà¥à¤• । मà¥à¤–े असती परियेसा ॥२५॥
हे उतà¥तम मिळती जरी । अथवा असती नानापरी । धारण करावे पà¥रीतिकरी । पावे चतà¥रà¥विध पà¥रà¥षारà¥थ ॥२६॥
यांचे पूरà¥वील आखà¥यान । विशेष असे अति गहन । à¤à¤•ता पापे पळोन । जाती तà¥वरित परियेसा ॥२७॥
राजा काशà¥मीरदेशासी । भदà¥रसेन नामे परियेसी । तà¥याचा पà¥तà¥र सà¥धरà¥म नामेसी । पà¥रखà¥यात असे अवधारा ॥२८॥
तà¥या राजाचा मंतà¥रीसà¥त । नाम तारक विखà¥यात । दोघे कà¥मार जà¥à¤žानवंत । परमसखे असति देखा ॥२९॥
उभयता à¤à¤•े वयासी । à¤à¤•े सà¥थानी विदà¥याभà¥यासी । कà¥रीडा विनोद अति पà¥रीतींसी । वरà¥तती देखा संतोषे ॥३०॥
कà¥रीडासà¥थानी सहभोजनी । असती दोघे संतोषोनि । à¤से कà¥मार महाजà¥à¤žानी । शिवभजक परियेसा ॥३१॥
सरà¥वदेहा अलंकार । रà¥दà¥राकà¥षमाळा सà¥à¤‚दर । भसà¥मधारण तà¥रिपà¥à¤‚डà¥र । टिळा असे परियेसा ॥३२॥
रतà¥नाभरणे सà¥वरà¥ण । लेखिती लोहासमान । रà¥दà¥रमाळावाचून । न घेती देखा अलंकार ॥३३॥
मातापिता बंधà¥à¤œन । आणोनि देती रतà¥नाभरण । टाकोनि देती कोपोन । लोह पाषाण मà¥हणती तà¥यांसी ॥३४॥
वरà¥तता à¤से à¤à¤•े दिवशी । तया राजमंदिरासी । आला पराशर ऋषि । जो का तà¥रिकाळजà¥à¤ž असे देखा ॥३५॥
ऋषि आला देखोन । राजा संमà¥à¤– जाऊन । साषà¥à¤Ÿांगी नमन करून । अभिवंदिला तये वेळी ॥३६॥
बैसवोनि सिंहासनी । अरà¥à¤˜à¥य पादà¥य देवोनि । पूजा केली विधानी । महानंदे तये वेळी ॥३७॥
कर जोडोनि मà¥निवरासी । विनवी राव भकà¥तीसी । पिसे लागले पà¥तà¥रांसी । काय करावे मà¥हणतसे ॥३८॥
रतà¥नाभरणे अलंकार । न घेती भà¥षण परिकर । रà¥दà¥राकà¥षमाळा कंठी हार । सरà¥वाभरणे तीच करिती ॥३९॥
शिकविलà¥या नायकती । कैचे यांचे मती । सà¥वामी तà¥याते बोधिती । तरीच à¤à¤•ती कà¥मार ॥४०॥
भूतभविषà¥यावरà¥तमानी । तà¥रिकाळजà¥à¤ž तà¥मà¥ही मà¥नि । यांचा अभिपà¥राय विसà¥तारोनि । निरोपावा दातार ॥४१॥
à¤à¤•ोनि रायाचे वचन । पराशरा हरà¥ष जाण । निरोपितसे हासोन । मà¥हणे विचितà¥र असे देखा ॥४२॥
तà¥à¤à¥या आणि मंतà¥रिसà¥ताचे । वृतà¥तानà¥त असती विसà¥मयाचे । सांगेन à¤à¤• विचितà¥र साचे । मà¥हणोनि निरोपी तया वेळी ॥४३॥
पूरà¥वी नंदीनाम नगरी । अति लावणà¥य सà¥à¤‚दरी । होती à¤à¤• वेशà¥या नारी । जैसे तेज चंदà¥रकांति ॥४४॥
जैसा चंदà¥र पौरà¥णिमेसी । तैसे छतà¥र असे तिसी । सà¥à¤–ासन सà¥वरà¥णैसी । शोभायमान असे देखा ॥४५॥
हिरणà¥यमय तिचे भà¥वन । पादà¥à¤•ा सà¥वरà¥णाचà¥या जाण । नानापरी आभरणे । विचितà¥र असती परियेसा ॥४६॥
परà¥यंक रतà¥नखचित देखा । वसà¥तà¥राभरणे अनेका । गोमहिषी दासà¥यादिका । बहà¥त असती परियेसा ॥४७॥
सरà¥वाभरणे तीस असती । जैसी दिसे मनà¥मथरति । नवयौवना सोमकांति । अतिसà¥à¤‚दर लावणà¥य ॥४८॥
गंध कà¥à¤‚कà¥म कसà¥तà¥री । पà¥षà¥पे असती नानापरी । अखिल भोग तिचà¥या घरी । खà¥याति असे तया गà¥रामी ॥४९॥
धनधानà¥यादि संपतà¥ति । कोटिसंखà¥या नाही मिति । à¤शियापरी नांदती । वारवनिता तये नगरी ॥५०॥
असोनि वारवनिता । मà¥हणवी आपण पतिवà¥रता । धरà¥म करी असंखà¥याता । अनà¥नवसà¥तà¥रे बà¥राहà¥मणांसी ॥५१॥
नाटà¥यमंडप तिचे दà¥वारी । रतà¥नखचित नानापरी । उभारिला अतिकà¥सरी । सदा नृतà¥य करी तेथे ॥५२॥
सखिवरà¥à¤—ासह नितà¥य । नृय करी मनोरथ । कà¥à¤•à¥à¤•à¥à¤Ÿ मरà¥à¤•ट विनोदारà¥थ । बांधिले असती मंडपà¥पी ॥५३॥
तया मरà¥à¤•टकà¥à¤•à¥à¤•à¥à¤Ÿांसी । नृतà¥य शिकवी विनोदेसी । रà¥दà¥राकà¥षमाळाभूषणेसी । गळा रà¥दà¥राकà¥ष बांधिले ॥५४॥
तया मरà¥à¤•टकà¥à¤•à¥à¤•à¥à¤Ÿांसी । नामे ठेविली सदाशिव à¤सी । वरà¥तता à¤à¤•े दिवसी । अभिनव à¤ाले परियेसा ॥५५॥
शिववà¥रत मà¥हणजे à¤à¤• । वैशà¥य à¤ाला महाधनिक । रà¥दà¥राकà¥षमाळा-भसà¥मांकित । पà¥रवेशला तिचे घरी ॥५६॥
तà¥याचे सवà¥य करी देखा । रतà¥नखचित लिंग निका । तेजे फाके चंदà¥रारà¥à¤•ा । विराजमान दिसतसे ॥५७॥
तया वैशà¥यासी देखोनि । नेले वेशà¥ये वंदूनि । नाटà¥यमंडपी बैसवोनि । उपचार केले नानापरी ॥५८॥
तया वैशà¥याचे करी । जे का होते लिंग भारी । रतà¥नखचित सूरà¥यापरी । दिसतसे तयाचे ॥५९॥
देखोनि लिंग रतà¥नखचित । वारवनिता विसà¥मय करीत । आपà¥लà¥या सखीस मà¥हणत । à¤सी वसà¥तॠपाहिजे आमà¥हा ॥६०॥
पà¥सावे तया वैशà¥यासी । जरी देईल मौलà¥येसी । अथवा देईल रतीसी । होईन कà¥लसà¥तà¥री तीन दिवस ॥६१॥
à¤à¤•ोन तियेचे वचन । पà¥सती वैशà¥यासी सखी जाण । जरि का दà¥याल लिंगरतà¥न । देईल रति दिवस तीनी ॥६२॥
अथवा दà¥याल मौलà¥येसी । लकà¥षसंखà¥यादि दà¥रवà¥यासी । जे का वसे तà¥मचे मानसी । निरोपावे वेशà¥येपà¥रती ॥६३॥
à¤à¤•ोनि सखियांचे वचन । मà¥हणे वैशà¥य हासोन । देईन लिंग मोहन । रतिकांकà¥षा करà¥नी ॥६४॥
तà¥मची मà¥à¤–à¥य वारवनिता । जरी होईल माà¤à¥€ कांता । दिवस तीन पतिवà¥रता । होवोनि असणे मनोभावे ॥६५॥
मà¥हणोनिया मà¥à¤–à¥य वनितेसी । पà¥सतसे वैशà¥य तिसी । वà¥यभिचारिणी नाम तà¥à¤œसी । काय सतà¥य तà¥à¤à¥‡ बोल ॥६६॥
तà¥मà¥हा कैचे धरà¥म करà¥म । बहॠपà¥रà¥षांचा संगम । पतिवà¥रता कैचे नाम । तà¥à¤œ असे सांग मज ॥६७॥
पà¥रखà¥यात तà¥मचा कà¥ळाचार । सदा करणे वà¥यभिचार । नवà¥हे तà¥मचे मन सà¥थिर । à¤à¤•ा पà¥रà¥षासवे नितà¥य ॥६८॥
à¤à¤•ोनि वैशà¥याचे वचन । वारवनिता बोले आपण । दिनतà¥रय सतà¥य जाण । होईन तà¥मची कà¥लसà¥तà¥री ॥६९॥
दà¥यावे माते लिंगरतà¥न । रतिपà¥रसंगी तà¥मचे मन । संतोषवीन अतिगहन । तनमनधनेसी ॥७०॥
वैशà¥य मà¥हणे तियेसी । पà¥रमाण दà¥यावे आमà¥हांसी । दिनतà¥रय दिवानिशी । वागावे पतà¥नीधरà¥मकरà¥मे ॥७१॥
तये वेळी वारवनिता । लिंगावरी ठेवी हाता । चंदà¥र सूरà¥य साकà¥षी करिता । à¤ाली पतà¥नी तयाची ॥७२॥
इतà¥à¤•िया अवसरी । लिंग दिले तियेचे करी । संतोष जहाली ती नारी । करी कंकण बांधिले ॥७३॥
लिंग देवोनि वेशà¥येसी । बोले वैशà¥य परियेसी । माà¤à¥या पà¥राणासमानेसी । लिंग असे जाण तà¥वा ॥७४॥
या कारणे लिंगासी । जतन करणे परियेसी । हानि होता यासी । पà¥राण आपà¥ला देईन ॥७५॥
à¤से वैशà¥याचे वचन à¤à¤•ोन । अंगिकारिले आपण । मà¥हणे लिंग करीन जतन । पà¥राणापरी परियेसा ॥७६॥
à¤सी दोघे संतोषित । बैसले होते मंडपात । दिवस जाता असà¥तंगत । मà¥हणती जाऊ मंदिरा ॥७७॥
संभोगसमयी लिंगासी । न ठेवावे जवळिकेसी । मà¥हणे वैशà¥य तियेसी । तये वेळी परियेसा ॥७८॥
à¤à¤•ोनि वैशà¥याचे वचन । मंडपी ठेविले लिंगरतà¥न । मधà¥यसà¥तंभी बैसवोन । गेली अंतरà¥à¤—ृहात ॥७९॥
कà¥रीडा करिती दोघेजण । होते à¤à¤•ा à¤à¤• कà¥षण । उठिला अगà¥नि दारà¥ण । तया नाटà¥यमंडपी ॥८०॥
अगà¥नि लागता मंडप । भसà¥म à¤ाला जैसा धूप । वैशà¥य करितसे पà¥रलाप । देखोनि तये वेळी ॥८१॥
मà¥हणे हा हा काय à¤ाले । माà¤à¥‡ पà¥राणलिंग गेले । विà¤विताती अतिपà¥रबळे । नगरलोक मिळोनि ॥८२॥
विà¤वूनिया पहाती लिंगासी । दगà¥ध à¤ाले परियेसी । अगà¥नी कà¥à¤•à¥à¤•à¥à¤Ÿमरà¥à¤•टांसी । दहन जहाले परियेसा ॥८३॥
वैशà¥य देखोनि तये वेळी । दà¥à¤ƒà¤– करी अतिपà¥रबळी । पà¥राणलिंग गेले जळोनि । आता पà¥राण तà¥यजीन मà¥हणे ॥८४॥
मà¥हणोनिया निघाला बाहेरी । आयती केली ते अवसरी । काषà¥ठे मिळवोन अपारी । अगà¥नि केला परियेसा ॥८५॥
लिंग दगà¥ध à¤ाले मà¥हणत । अगà¥निपà¥रवेश केला तà¥वरित । नगरलोक विसà¥मय करीत । वेशà¥या दà¥à¤ƒà¤– करीतसे ॥८६॥
मà¥हणे हा हा काय à¤ाले । पà¥रà¥षहतà¥यापाप घडले । लिंग मंडपी ठेविले । दगà¥ध जहाले परियेसा ॥८७॥
वैशà¥य माà¤ा पà¥राणेशà¥वर । तया हानि जहाली निरà¥धार । पतिवà¥रताधरà¥मे सतà¥वर । पà¥राण तà¥यजीन मà¥हणतसे ॥८८॥
बोलाविले विपà¥रांसी । संकलà¥पिले संपदेसी । सहगमन करावयासी । दानधरà¥म करीतसे ॥८९॥
वसà¥तà¥रे भूषणे भांडारा । देती à¤ाली विपà¥रवरा । चंदनकाषà¥ठभारा । चेतविले अगà¥नीसी ॥९०॥
आपà¥लà¥या बंधà¥वरà¥à¤—ासी । नमोनि पà¥से तयासी । निरोप दà¥यावा आपणासी । पतीसवे जातसे ॥९१॥
à¤à¤•ोनि तियेचे वचन । दà¥à¤ƒà¤– पावले बंधà¥à¤œन । मà¥हणती तà¥à¤à¥€ बà¥दà¥धि हीन । काय धरà¥म करीतसे ॥९२॥
वेशà¥येचà¥या मंदिरासी । येती पà¥रà¥ष रतीसी । मिती नाही तयांसी । केवी जहाला तà¥à¤ा पà¥रà¥ष ॥९३॥
कैचा वैशà¥य कैचे लिंग । वाया जाळिसी आपà¥ले अंग । वारवनिता धरà¥म चांग । नूतन पà¥रà¥ष नितà¥य घà¥यावा ॥९४॥
à¤से वैशà¥य किती येती । तà¥यांची कैशी होसी सती । हासती नगरलोक खà¥याति । काय तà¥à¤à¥€ बà¥दà¥धि सांगे ॥९५॥
येणेपरी सकळ जन । वारिताती बंधà¥à¤œन । काय केलिया नायके जाण । कवणाचेही ते काळी ॥९६॥
वेशà¥या मà¥हणे तये वेळी । आपà¥ला पति वैशà¥य अढळी । पà¥रमाण केले तयाजवळी । चंदà¥र सूरà¥य साकà¥षी असे ॥९७॥
साकà¥षी केली मà¥या हो कà¥षिति । दिवस तीन अहोरातà¥री । धरà¥मकरà¥म तà¥याची पतà¥नी । जाहले आपण परियेसा ॥९८॥
माà¤ा पति जाहला मृत । आपण विनवीतसे सतà¥य । पतिवà¥रता धरà¥म खà¥यात । वेदशासà¥तà¥र परियेसा ॥९९॥
पतीसवे जे नारी । सहगमन हाय पà¥रीतिकरी । à¤à¤•ेक पाउली भूमीवरी । अशà¥वमेधफळ असे ॥१००॥
आपà¥ले माता पिता उदà¥धरती । à¤à¤•वीस कà¥ळे पवितà¥र होती । पतीची जाण तेच रीती । à¤à¤•वीस कà¥ळे परियेसा ॥१०१॥
इतà¥à¤•े जरी न करिता । पातिवà¥रतà¥यपणा वृथा । केवी पाविजे पंथा । सà¥वरà¥à¤—ाचिया निशà¥à¤šये ॥१०२॥
à¤से पà¥णà¥य जोडिती । काय वाचूनि राहणे कà¥षिती । दà¥à¤ƒà¤– संसारसागर खà¥याति । मरणे सतà¥य कधी तरी ॥१०३॥
मà¥हणोनि विनवी सकळांसी । निघाली बाहेर संतोषी । आली अगà¥निकà¥à¤‚डापासी । नमन करी तये वेळी ॥१०४॥
सà¥मरोनिया सरà¥वेशà¥वर । केला सूरà¥यासी नमसà¥à¤•ार । पà¥रदकà¥षिणे उलà¥हास थोर । करिती à¤ाली तये वेळी ॥१०५॥
नमà¥नी समसà¥त दà¥विजांसी । उभी ठेली अगà¥निकà¥à¤‚डासी । उडी घातली वेगेसी । अभिनव जहाले तये वेळी ॥१०६॥
सदाशिव पंचवकà¥तà¥र । दशभà¥à¤œा नागसूतà¥र । हाती आयà¥धे विचितà¥र । तà¥रिशूळ डमरू जाण पा ॥१०७॥
भसà¥मांकित जटाधारी । बैसला असे नंदीवरी । धरिता à¤ाला वरचेवरी । वेशà¥येशी तये वेळी ॥१०८॥
तया अगà¥निकà¥à¤‚डात । न दिसे अगà¥नि असे शांत । भकà¥तवतà¥सल जगनà¥नाथ । पà¥रसनà¥न à¤ाला तये वेळी ॥१०९॥
हाती धरà¥नी तियेसी । कडे काढी वà¥योमकेशी । पà¥रसनà¥न होउनी परियेसी । वर माग मà¥हणतसे ॥११०॥
ईशà¥वर मà¥हणे तियेसी । आलो तà¥à¤à¥‡ परीकà¥षेसी । धरà¥मधैरà¥य पाहावयासी । येणे घडले परियेसा ॥१११॥
à¤ालो वैशà¥य आपणची । रतà¥नलिंग सà¥वयंभूची । मायाअगà¥नि केला मà¥यांची । नाटà¥यमंडप दगà¥ध केला ॥११२॥
तà¥à¤à¥‡ मन पहावयासी । जहालो अगà¥निपà¥रवेशी । तूची पतिवà¥रता सतà¥य होशी । सतà¥य केले वà¥रत आपà¥ले ॥११३॥
संतोषलो तà¥à¤à¥‡ भकà¥तीसी । देईन वर जो मागसी । आयà¥रारोगà¥यशà¥रियेसी । जे इचà¥à¤›िसी ते देईन ॥११४॥
मà¥हणे वेशà¥या तये वेळी । नलगे वर चंदà¥रमौळी । सà¥वरà¥à¤— भूमि पाताळी । न घे भोग à¤शà¥वरà¥य ॥११५॥
तà¥à¤à¥‡ चरणकमळी भृंग । होवोनि राहीन महाभागà¥य । माà¤à¥‡ इषà¥à¤Ÿ बंधà¥वरà¥à¤— । सकळ तà¥à¤à¥‡ सनà¥निधेसी ॥११६॥
दासदासी माà¤à¥‡ असती । सकळा नà¥यावे सà¥वरà¥à¤—ापà¥रति । तव सनà¥निध पशà¥पति । सरà¥वदा राहो सरà¥वेशà¥वरा ॥११७॥
न वà¥हावी पà¥नरावृतà¥ती । न लागे संसार यातायाती । विमोचावे सà¥वामी तà¥वरिती । मà¥हणोनि चरणी लागली ॥११८॥
à¤à¤•ोनि तियेचे वचन । पà¥रसनà¥न à¤ाला गौरीरमण । सकळा विमानी बैसवोन । घेऊन गेला सà¥वरà¥à¤—ापà¥रती ॥११९॥
तिचे नाटà¥यमंडपात । जो का à¤ाला मरà¥à¤•टघात । कà¥à¤•à¥à¤•à¥à¤Ÿसमवेत । दगà¥ध जहाले परियेसा ॥१२०॥
मà¥हणोनि पराशर ऋषि । सांगतसे रायासी । मरà¥à¤•टजनà¥म तà¥यजूनि हरà¥षी । तà¥à¤à¥‡ उदरी जनà¥मला ॥१२१॥
तà¥à¤à¥‡ मंतà¥रियाचे कà¥शी । कà¥à¤•à¥à¤•à¥à¤Ÿ जनà¥मला परियेसी । रà¥दà¥राकà¥षधारणफळे à¤सी । राजकà¥मार होऊन आले ॥१२२॥
पूरà¥वसंसà¥à¤•ाराकरिता । रà¥दà¥राकà¥षधारण केले नितà¥या । इतके पà¥णà¥य घडले मà¥हणता । जहाले तà¥à¤à¥‡ कà¥मार हे ॥१२४॥
आता तरी जà¥à¤žानवंती । रà¥दà¥राकà¥ष धारण करिताती । तà¥याचà¥या पà¥णà¥या नाही मिती । मà¥हणोनि सांगे पराशरऋषि ॥१२५॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती दंपतीसी । येणेपरी रायासी । सांगता à¤ाला महाऋषि । पराशर विसà¥तारे ॥१२६॥
à¤à¤•ोनि ऋषीचे वचन । राजा विनवी कर जोडून । पà¥रशà¥न केला अतिगहन । सांगेन à¤à¤•ा à¤à¤•चितà¥ते ॥१२७॥
मà¥हणोनि सिदà¥ध विसà¥तारेसी । सांगे नामधारकासी । अपूरà¥व जहाले परियेसी । पà¥ढील कथा असे à¤à¤•ा ॥१२८॥
गंगाधराचा नंदनॠ। सांगे शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रकामधेनॠ। à¤à¤•ा शà¥रोते सावधानॠ। लाधे चारी पà¥रà¥षारà¥थ ॥१२९॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रामृत । रà¥दà¥राकà¥षमहिमा येथ । सांगितले निभà¥रांत । पà¥णà¥यातà¥मक पावन जे ॥१३०॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रामृते परमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिदà¥धनामधारकसंवादे रà¥दà¥राकà¥षमाहातà¥मà¥य नाम तà¥रयसà¥तà¥रिंशतà¥तमोऽधà¥यायः
शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥१३०॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
