Aug 15
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ चौतिसावा (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नमः ।
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती दंपतीसी । à¤सा पराशर ऋषि । तया काशà¥मीर राजासी । रà¥दà¥राकà¥षमहिमा निरोपी ॥१॥
तया राजकà¥माराचे । विसà¥तारोनि सà¥धावाचे । सांगितले पूरà¥वजनà¥माचे । चरितà¥र सरà¥व ॥२॥
संतोषोनि तो राजा । लागला तà¥याचे पादांबà¥à¤œा । कर जोडोनिया वोजा । विनवीतसे परियेसा ॥३॥
राजा मà¥हणे ऋषीशà¥वरासी । सà¥वामी निरोपिले आमà¥हांसी । पà¥णà¥य घडले आतà¥मजासी । रà¥दà¥राकà¥षधारणे करोनिया ॥४॥
पूरà¥वजनà¥मी अजà¥à¤žानेसी । रà¥दà¥राकà¥ष बांधिले तिणे वेशà¥यी । तà¥या पà¥णà¥ये दशा à¤शी । पà¥रापà¥त à¤ाली सà¥वामिया ॥५॥
जà¥à¤žानवंत आता जाण । करिती रà¥दà¥राकà¥षधारण । पà¥ढे यांचे लकà¥षण । कवणेपरी वरà¥ततील ॥६॥
भूतभविषà¥य-वरà¥तमानी । तà¥रिकाळजà¥à¤ž तà¥मà¥ही मà¥नि । सांगा सà¥वामी विसà¥तारोनि । माà¤à¥‡नि मंतà¥रिकà¥मराचे ॥७॥
à¤à¤•ोनि रायाचे वचन । सांगे ऋषि विसà¥तारोन । दोघा कà¥मारकांचे लकà¥षण । अपूरà¥व असे परियेसा ॥८॥
ऋषि मà¥हणे रायासी । पà¥तà¥रभविषà¥य पà¥ससी । à¤à¤•ोनि दà¥à¤ƒà¤– पावसी । कवणेपरी सांगावे ॥९॥
राव विनवी तये वेळी । निरोपावे सकळी । उपाय करिसी तातà¥à¤•ाळी । दà¥à¤ƒà¤–ावेगळा तूचि करिसी ॥१०॥
à¤à¤•ोनिया ऋषीशà¥वर । सांगता à¤ाला विसà¥तार । à¤à¤• राजा तà¥à¤ा कà¥मार । बारा वरà¥षे आयà¥षà¥य असे ॥११॥
तया बारा वरà¥षात । राहिले असती दिवस सात । आठवे दिवसी येईल मृतà¥यॠ। तà¥à¤à¥या पà¥तà¥रासी परियेसा ॥१२॥
à¤à¤•ोनि ऋषीचे वचन । राजा मूरà¥à¤šà¥à¤›ित जाहला ततà¥à¤•à¥षण । करिता à¤ाला रà¥दन । अनेकपरी दà¥à¤ƒà¤– करित ॥१३॥
à¤à¤•ोनि राजा तये वेळी । लागला ऋषीचà¥या चरणकमळी । राखे राखे तपोबळी । शरणागत मी तà¥à¤ा ॥१४॥
नानापरी गहिवरत । मà¥निवराचे चरण धरित । विनवीतसे सà¥तà¥रियांसहित । काय करावे मà¥हणोनिया ॥१५॥
दयानिधि ऋषीशà¥वरॠ। सांगता à¤ाला विचारॠ। शरण रिघावे जगदà¥à¤—à¥रॠ। उमाकांत शिवासी ॥१६॥
मनीचे भय तà¥यजà¥नी । असावे आता शिवधà¥यानी । तो राखील शूलपाणी । आराधावे तयाते ॥१७॥
जिंकावया काळासी । उपाय असे परियेसी । सांगेन तà¥मà¥हा विसà¥तारेसी । à¤à¤•चितà¥ते अवधारा ॥१८॥
सà¥वरà¥à¤— मृतà¥य पाताळासी । देव à¤à¤• वà¥योमकेशी । निषà¥à¤•लंक परियेसी । चिदानंदसà¥वरूप देखा ॥१९॥
à¤सा देव मूरà¥तिमंत । रजोरूपे बà¥रहà¥मा सृजत । सृषà¥à¤Ÿि करणार समरà¥थ । वेद चारी निरà¥मिले ॥२०॥
तया चतà¥रà¥वेदांसी । दिधले तया विरंचीसी । आतà¥मततà¥तà¥वसंगà¥रहासी । ठेविली होती उपनिषदे ॥२१॥
भकà¥तवतà¥सल सरà¥वेशà¥वर । तेणे दिधले वेदसार । रà¥दà¥राधà¥याय सà¥à¤‚दर । दिधला तया विरंचीसी ॥२२॥
रà¥दà¥राधà¥यायाची महिमा । सांगता असे अनà¥पमा । याते नाश नाही जाणा । अवà¥यय असे परियेसा ॥२३॥
पंचततà¥तà¥व शिवातà¥मक । रà¥दà¥राधà¥याय असे विशेष । बà¥रहà¥मयाने चतà¥रà¥मà¥à¤– । विशà¥व सृजिले वेदमते ॥२४॥
तया चतà¥रà¥मà¥à¤–ी देखा । वेद चारी सांगे निका । वदन दकà¥षिण करà¥ण à¤à¤•ा । यजà¥रà¥वेद निरूपिला ॥२५॥
तया यजà¥रà¥वेदांत । उपनिषदसार खà¥यात । रà¥दà¥राधà¥याय विसà¥तारत । सांगे बà¥रहà¥मा मà¥निवरांसी ॥२६॥
समसà¥त देवऋषींसी । मरीचि अतà¥रि परियेसी । आणिक सकळ देवांसी । सांगे बà¥रहà¥मा तये वेळी ॥२७॥
तेचि ऋषि पà¥ढे देखा । शिकविती आपà¥ले शिषà¥यादिका । तà¥यांचे शिषà¥य पà¥ढे à¤à¤•ा । आपà¥लà¥या शिषà¥या शिकविले ॥२८॥
पà¥ढे तà¥यांचे पà¥तà¥रपौतà¥री । विसà¥तार à¤ाला जगतà¥री । शिकविले à¤à¤•ा पवितà¥री । रà¥दà¥राधà¥याय भूमीवरी ॥२९॥
तà¥याहूनि नाही आणिक मंतà¥र । तà¥वरित तप साधà¥य होत । चतà¥रà¥विध पà¥रà¥षारà¥थ लाधे तà¥वरित परियेसा ॥३०॥
नानापरीची पातके । केली असती अनेके । रà¥दà¥रजापà¥ये समà¥यके । भसà¥म होती परियेसा ॥३१॥
आणिक à¤à¤• नवल केले । बà¥रहà¥मदेव सृषà¥à¤Ÿि रचिले । वेदतीरà¥थ असे भले । सà¥नानपान करावे ॥३२॥
तà¥याणे करà¥मे परिहरती । संसार होय निषà¥à¤•ृति । जे जन शà¥रीगà¥रॠभजती । ते तरती भवसागर ॥३३॥
सà¥à¤•ृत अथवा दà¥षà¥à¤•ृत । जे जे कीजे आपà¥ले हीत । जैसे पेरिले असे शेत । तेचि उगवे परियेसा ॥३४॥
सृषà¥à¤Ÿिधरà¥मपà¥रवृतà¥तीसी । बà¥रहà¥मे रचिले परियेसी । आपà¥ले वकà¥षपृषà¥ठेसी । धरà¥माधरà¥म उपजवी ॥३५॥
जे जन धरà¥म करिती । इह पर सौखà¥य पावती । जे अधरà¥मे रहाटती । पापरूपी तेचि जाणा ॥३६॥
काम कà¥रोध लोभ जाण । मतà¥सर दंभ परिपूरà¥ण । अधरà¥माचे सà¥त जाण । इतà¥à¤•े नरकनायक ॥३७॥
गà¥रà¥तलà¥पगसà¥रापानी । कामà¥à¤• जे परिपà¥रà¥णी । पà¥लà¥à¤•सà¥वरूप अंतःकरणी । तेचि पà¥रधान नरकाचे ॥३८॥
कà¥रोधे पितृवधी देखा । मातृवधी असती जे का । बà¥रहà¥महतà¥यादि पातका । कनà¥याविकà¥रयी जे जन ॥३९॥
इतà¥à¤•े कà¥रोधापासूनि । उदà¥भव à¤ाले मà¥हणोनि । पà¥तà¥र जहाले या कारणी । कà¥रोधसà¥त तया मà¥हणती ॥४०॥
देवदà¥विजसà¥वहरण देखा । बà¥रहà¥मसà¥व घेवोनि नेदी जो का । सà¥वरà¥णतसà¥à¤•र à¤à¤•ा । लोभपà¥तà¥र तया नाव ॥४१॥
à¤शा पातकांसी । यमे निरोपिले परियेसी । तà¥मà¥ही जावोनि मृतà¥यà¥लोकासी । रहाटी करणे आपà¥ले गà¥णे ॥४२॥
तà¥मà¥हासवे भृतà¥य देखा । देईन सरà¥व उपपातका । सकळ पाठवावे नरका । जे जन असती भूमीवरी ॥४३॥
यमाची आजà¥à¤žा घेवोनि । आली पातके मेदिनी । रà¥दà¥रजपतà¥याते देखोनि । पळोनि गेली परियेसा ॥४४॥
जावोनिया यमापà¥रती । महापातके विनविती । गेलो होतो आमà¥ही कà¥षिती । भयचकित होउनी आलो ॥४५॥
जय जयाजी यमराया । आमà¥ही पावलो महाभया । किंकर तà¥मचे मà¥हणोनिया । पà¥रखà¥यात असे तà¥रिभà¥वनी ॥४६॥
आमà¥ही तà¥मचे आजà¥à¤žाधारी । निरोपे गेलो धरितà¥री । पोळलो होतो वहà¥निपà¥री । रà¥दà¥रजप à¤à¤•ोनि ॥४७॥
कà¥षितीवरी रहावयासी । शकà¥ति नाही आमà¥हांसी । पाहता रà¥दà¥रजपासी । पोळलो आमà¥ही सà¥वामिया ॥४८॥
गà¥रामी खेटी नदीतीरी । वसती दà¥विज महानगरी । देवालयी पà¥णà¥यकà¥षेतà¥री । रà¥दà¥रजप करिताती ॥४९॥
कवणेपरी आमà¥हा गति । जाऊ न शको आमà¥ही कà¥षिती । रà¥दà¥रजप जन करिताती । तया गà¥रामा जाऊ न शको ॥५०॥
आमà¥ही जातो नरापासी । वरà¥तवितो पातकासी । होती नर महादोषी । मिति नाही परियेसा ॥५१॥
पà¥रायशà¥à¤šितà¥तसहसà¥तà¥रेसी जो का नवà¥हे पà¥णà¥यपà¥रà¥षी । तैसा दà¥विज परियेसी । पà¥णà¥यवंत होतसे ॥५२॥
à¤à¤–ादे समयी भकà¥तीसी । मà¥हणती रà¥दà¥राधà¥यायासी । तो होतो पà¥णà¥यराशि । पाहता तà¥यासी भय वाटे ॥५३॥
तैसा पापी महाघोर । पà¥णà¥यवंत होतो नर । भूमीवरी कैसे आचार । आमà¥हा कषà¥à¤Ÿ होतसे ॥५४॥
काळकूट महाविष । रà¥दà¥रजापà¥य आमà¥हा दिसे । शकà¥ति नाही आमà¥हांसी । भूमीवरी जावया ॥५५॥
रà¥दà¥रजापà¥यविषासी । शमन करावया शकà¥त होसी । रकà¥ष गा रकà¥ष गा आमà¥हांसी । विनविताती पातके ॥५६॥
इतà¥à¤•े बोलती पातके । à¤à¤•ोनि यममाथा तà¥à¤•े । कोपे निघाला तवके । बà¥रहà¥मलोका तये वेळी ॥५७॥
जाऊनिया बà¥रहà¥मयापासी । विनवी यम तयासी । जय जयाजी कमळवासी । सृषà¥à¤Ÿिकारी चतà¥रà¥मà¥à¤–ा ॥५८॥
आमà¥ही तà¥à¤à¥‡ शरणागत । तà¥à¤à¥‡ आजà¥à¤žà¥‡ कारà¥य करित । पापी नराते आणित । नरकालयाकारणे ॥५९॥
महापातकी नरांसी । आणू पाठवितो भृतà¥यांसी । पातकी होय पà¥णà¥यराशि । रà¥दà¥रजप करूनिया ॥६०॥
समसà¥त जाती सà¥वरà¥à¤—ासी । महापातकी अतिदोषी । नाश केला पातकांसी । शूनà¥य जहाले नरकालय ॥६१॥
नरक शूनà¥य à¤ाले सकळ । माà¤à¥‡ राजà¥य निषà¥फळ । समसà¥त जहाले कैवलà¥य । उतà¥पतà¥ति राहिली सà¥वामिया ॥६२॥
याते उपाय करावयासी । देवा तू समरà¥थ होसी । राखे राखे आमà¥हांसी । राजà¥य गेले सà¥वामिया ॥६३॥
तà¥मà¥ही होउनी मनà¥षà¥यासी । सà¥वामितà¥व दिधले भरवसी । रà¥दà¥राधà¥यायानिधानेसी । कासया साधन दिधलेत ॥६४॥
याकारणे मनà¥षà¥य लोकी । नाही पापलेश । रà¥दà¥रजपे विशेष । पातके जळती अनेक ॥६५॥
येणेपरी यम देखा । विनविता à¤ाला चतà¥रà¥मà¥à¤–ा । पà¥रतà¥यà¥तà¥तर देतसे à¤à¤•ा । बà¥रहà¥मदेव यमासी ॥६६॥
अभकà¥तीने दà¥रà¥मदेसी । रà¥दà¥रजप करिती यासी । अजà¥à¤žानी लोक तामसी । उभà¥यानी निजूनी पढती नर ॥६७॥
तà¥याते अधिक पापे घडती । ते दंडावे तà¥वा तà¥वरिती । जे का भावारà¥थे पढती । ते तà¥वा सरà¥वदा वरà¥à¤œावे ॥६८॥
बाधू नका तà¥मà¥ही à¤à¤•ा । सांगावे à¤से पातका । रà¥दà¥रजपे पà¥णà¥य विशेखा । जे जन पढती भकà¥तीसी ॥६९॥
पूरà¥वजनà¥मी पापे करिती । अलà¥पायà¥षी होऊनि उपजती । तया पापा होय निषà¥à¤•ृति । रà¥दà¥रजपेकरूनिया ॥७०॥
तैसे अलà¥पायà¥षी नरे । रà¥दà¥रजप करिता बरे । पापे जाती निरà¥धारे । दीरà¥à¤˜ायॠहोय तो देखा ॥७१॥
तेजो वरà¥à¤šसॠबल धृति । आयà¥रारोगà¥य जà¥à¤žान संपतà¥ति । रà¥दà¥रजपे वरà¥धती । à¤à¤• यमा à¤à¤•चितà¥ते ॥७२॥
रà¥दà¥रजपमंतà¥रेसी । सà¥नान करविती ईशà¥वरासी । तेचि उदक भकà¥तीसी । जे जन करिती सà¥नानपान ॥७३॥
तà¥याते मृतà¥यà¥भय नाही । आणिक à¤à¤• नवल पाही । रà¥दà¥रजपे पà¥णà¥य देही । सà¥थिर जीव पà¥णà¥य असे ॥७४॥
अतिरà¥दà¥र जपोनि उदकासी । सà¥नान केलà¥या वरांसी । भीतसे मृतà¥यॠतà¥यासी । तेही तरती भवारà¥णवी ॥७५॥
शतरà¥दà¥र अभिषेकासी । पूजा करिती महेशासी । ते जन होती शतायà¥षी । पापनिरà¥मà¥à¤•à¥त परियेसा ॥७६॥
à¤से जाणोनि मानसी । सांगे आपà¥ले दूतासी । रà¥दà¥र जपता विपà¥रांसी । बाधू नको मà¥हणे बà¥रहà¥मा ॥७७॥
à¤à¤•ोनि बà¥रहà¥मयाचे वचना । यम आला आपà¥ले सà¥थाना । मà¥हणोनि पराशरे जाणा । निरोपिले रायासी ॥७८॥
आता तà¥à¤à¥या कà¥मारासी । उपाय सांगेन परियेसी । दशसहसà¥तà¥र रà¥दà¥रेसी । सà¥नपन करी शिवाते ॥७९॥
दहा सहसà¥तà¥र वरà¥षांवरी । तव पà¥तà¥र राजà¥य करी । इंदà¥रासमान धà¥रंधरी । कीरà¥तिवंत अपार ॥८०॥
तà¥याचे राजà¥याशà¥रियेसी । अपाय नसे निशà¥à¤šयेसी । अकंटक संतोषी । राजà¥य करी तà¥à¤ा सà¥त ॥८१॥
बोलवावे शत विपà¥रांसी । जे का विदà¥वजà¥à¤œन परियेसी । लावावे जà¥à¤žानी अनà¥षà¥ठानासी । तातà¥à¤•ाळ तà¥वा रà¥दà¥राचà¥या ॥८२॥
à¤शा विपà¥राकरवी देखा । शिवासीकरी अभिषेका । आयà¥षà¥य वरà¥धेल कà¥मारका । सदà¥यःशà¥रेय होईल ॥८३॥
येणेपरी रायासी । सांगे पराशर ऋषि । राये महा आनंदेसी । आयà¥षà¥य वरà¥धना आरंभ केला ॥८४॥
à¤सा ऋषि पराशर । उपदेशितांची दà¥विजवर । बोलावोनिया सरà¥व संभार । पà¥रवीतसे बà¥राहà¥मणांसी ॥८५॥
शतसंखà¥याक कलशांसी । विधिपूरà¥वक शिवासी । पà¥णà¥यवृकà¥षतळेसी । अभिषेक करवितसे ॥८६॥
तà¥याचिया जळे पà¥तà¥रासी । सà¥नान करवी पà¥रतिदिवसी । सपà¥त दिन येणे विधींसी । आराधिला ईशà¥वर ॥८७॥
अवधी जहाली दिवस सात । बाळ पडिला निचेषà¥à¤Ÿित । पराशरे येवोनि तà¥वरित । उदकेसी सिंचिले ॥८८॥
तये वेळी अवचित । वाकà¥य जहाले अदृशà¥यत । सवेचि दिसे अदà¥भà¥त । दंडहसà¥त महापà¥रà¥ष ॥८९॥
महादंषà¥à¤Ÿà¥र भयचकित । आले होते यमदूत । समसà¥त दà¥विजवर रà¥दà¥र पढत । मंतà¥राकà¥षता देताती ॥९०॥
मंतà¥राकà¥षता ते अवसरी । घातलिया कà¥मारावरी । दूत पाहती राहूनि दूरी । जवळ येऊ न शकती ॥९१॥
होते महापाश हाती । कà¥मारावरी टाकू येती । शिवदूत दंडहसà¥ती । मारू आले यमदूता ॥९२॥
भये चकित यमदूत । पळोनि गेले धावत । पाठी लागले शिवदूत । वेदपà¥रà¥षरूप देखा ॥९३॥
येणेपरी दà¥विजवर । तेणे रकà¥षिला राजकà¥मार । आशीरà¥वाद देती थोर । वेदशà¥रà¥ति करूनिया ॥९४॥
इतà¥à¤•ियावरी राजकà¥मार । सावध à¤ाला मन सà¥थिर । राजयासी आनंद थोर । समारंभ करीतसे ॥९५॥
पूजा करोनि दà¥विजांसी । देता à¤ाला भोजनासी । तांबूलादि दकà¥षिणेसी । संतोषविले दà¥विजवर ॥९६॥
संतोषोनि महाराजा । सभा रचित महावोजा । बैसवोनि समसà¥ता दà¥विजा । महाऋषीते सिंहासनी ॥९७॥
राजा आपà¥ले सà¥तà¥रियेसहित । घालिता à¤ाला दंडवत । येवोनिया बैसला सभेत । आनंदित मानसी ॥९८॥
तà¥या समयी बà¥रहà¥मसà¥त । नारद आला अकसà¥मात । राजा धावोनि चरण धरीत । सिंहासनी बैसवी ॥९९॥
पूजा करोनि उपचारी । राजयाते नमसà¥à¤•ारी । मà¥हणे सà¥वामी या अवसरी । कोठोनि येणे à¤ाले पै ॥१००॥
राजा मà¥हणे देवऋषी । हिंडता तà¥मà¥ही तà¥रिभà¥वनासी । काय वरà¥तले विशेषी । आमà¥हालागी निरोपिजे ॥१०१॥
नारद मà¥हणे रायासी । गेलो होतो कैलासासी । येता देखिले मारà¥à¤—ासी । अपूरà¥व à¤ाले परियेसा ॥१०२॥
महामृतà¥यॠदूतांसहित । नà¥यावया आला तà¥à¤à¥‡ सà¥त । सवेचि येऊनि शिवदूत । तयालागी पराभविले ॥१०३॥
यमदूत पळोनि जाती । यमापà¥ढे सरà¥व सांगती । आमà¥हा मारिले शिवदूती । कैसे करावे कà¥षितीत ॥१०४॥
यम कोपोनि निघाला । वीरभदà¥रापासी गेला । मà¥हणे दूता का मार दिला । निरपराधे सà¥वामिया ॥१०५॥
निजकरà¥मानà¥बंधेसी । राजपà¥तà¥र गतायà¥षी । तà¥याते आणिता दूतांसी । कासया शिवदूती मारिले ॥१०६॥
वीरभदà¥र अतिकà¥रोधी । मà¥हणे à¤ाला रà¥दà¥रविधि । दहा सहसà¥तà¥र वरà¥षे अवधि । आयà¥षà¥य असे राजपà¥तà¥रा ॥१०७॥
न विचारिता चितà¥रगà¥पà¥ता । वाया पाठविले दूता । वोखटे केले शिवदूता । जिवे सोडिले मà¥हणोनि ॥१०८॥
बोलावोनि चितà¥रगà¥पà¥ता । आयà¥षà¥य विचारीन तà¥वरिता । मà¥हणोनि पाठवी दूता । चितà¥रगà¥पà¥त पाचारिला ॥१०९॥
पà¥सताति चितà¥रगà¥पà¥तासी । काढोनि पाहे पà¥तà¥रासी । बारा वरà¥षे आयà¥षà¥य परियेसी । राजकà¥मारा लिहिले असे ॥११०॥
तेथेचि लिहिले होते आणिक । दशसहसà¥तà¥र वरà¥षे लेख । पाहोनि यम साशंकित । मà¥हणे अपराध आमà¥à¤šा ॥१११॥
वीरभदà¥राते वंदून । यमधरà¥म गेला परतोन । आमà¥ही आलो तेथोन । मà¥हणोनि सांगे नारद ॥११२॥
रà¥दà¥रजपे पà¥णà¥य करिता । आयà¥षà¥य वरà¥धले तà¥à¤à¥‡ सता । मृतà¥यॠजिंकिला ततà¥तà¥वता । पराशरगà¥रà¥à¤•ृपे ॥११३॥
à¤से नारद सांगोनि । निघोनि गेला तेथोनि । पराशर महामà¥नि । निरोप घेतला रायाचा ॥११४॥
समसà¥त गेले दà¥विजवर । राजा हरà¥षे निरà¥भर । राजà¥य भोगिले धà¥रंधर । पà¥तà¥रपौतà¥री महीवरी ॥११५॥
à¤सा रà¥दà¥राधà¥यायमहिमा । पूजा करावी गà¥रà¥बà¥रहà¥मा । भिणे नलगे काळमहिमा । शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती दंपतीसी ॥११६॥
सिदà¥ध मà¥हणे नामधारकासी । à¤सी कथा विसà¥तारेसी । शà¥रीगà¥रॠसांगे दंपतीसी । पà¥रेमभावेकरोनिया ॥११७॥
या कारणे शà¥रीगà¥रूसी । पà¥रीति थोर रà¥दà¥राधà¥यायासी । पूजा करावी भकà¥तीसी । रà¥दà¥राधà¥यायेकरोनिया ॥११८॥
मà¥हणे सरसà¥वतीगंगाधर । सांगे गà¥रà¥à¤šरितà¥रविसà¥तार । à¤à¤•ता तरे भवसागर । लाधे चारी पà¥रà¥षारà¥थ ॥११९॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रामृत । रà¥दà¥राभिषेकमाहातà¥मà¥य तेथ । वरà¥णिले असे अदà¥भà¥त । मà¥हणे सरसà¥वतीगंगाधर ॥१२०॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रपरमकथाकलà¥पतरौ । शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिदà¥धनामधारकसंवादे रà¥दà¥राधà¥यायमहिमावरà¥णनं नाम चतà¥सà¥तà¥रिंशोऽधà¥यायः
शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥१२०॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
