Sep 26
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ चाळीसावा (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नमः । सिदà¥ध मà¥हणे नामधारका । अपूरà¥व वरà¥तले आणिक à¤à¤•ा । वृकà¥ष होता काषà¥ठ शà¥षà¥à¤•ा । विचितà¥र कथा à¤à¤• पा ॥१॥
गाणगापà¥री असता शà¥रीगà¥रॠ। आला à¤à¤• कà¥षà¥ठी दà¥विजवरॠ। आपसà¥तंब भारà¥à¤—वगोतà¥रॠ। नाम तयाचे नरहरि ॥२॥
येवोनिया शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥तीसी । नमन करी भकà¥तीसी । करी सà¥तोतà¥र बहà¥वसी । करसंपà¥à¤Ÿ जोडोनिया ॥३॥
जय जयाजी गà¥रà¥मà¥रà¥ति । à¤à¤•ोनि आलो तà¥à¤à¥€ कीरà¥ति । भकà¥तवतà¥सला परंजà¥योती । परमपà¥रà¥षा जगदà¥à¤—à¥रॠ॥४॥
आपण जनà¥मोनि संसारी । वृथा à¤ालो दगडापरी । निंदा करिताती दà¥विजवरी । कà¥षà¥ठी मà¥हणोनि सà¥वामिया ॥५॥
वाचिला वेद यजà¥à¤ƒशाखा । निंदा करिताती माà¤à¥€ लोका । बà¥राहà¥मणारà¥थी न सांगती देखा । अंगहीन मà¥हणोनिया ॥६॥
पà¥रातःकाळी उठोनि लोक । आफती माà¤à¥‡ मà¥à¤– । तेणे होते मनात दà¥à¤ƒà¤– । जनà¥म पà¥रे आता मज ॥७॥
पाप केले आपण बहà¥त । जनà¥मांतरी असंखà¥यात । तेणे हा भोग भोगित । आता न साहे सà¥वामिया ॥८॥
नाना तीरà¥थ नाना वà¥रत । हिंडोनि आलो आचरत । मà¥या पूजिले देव समसà¥त । माà¤à¥€ वà¥याधि न वचेची ॥९॥
आता धरोनि निरà¥धारॠ। आलो सà¥वामीजवळी जगदà¥à¤—à¥रॠ। तà¥à¤ा न होता कृपावरॠ। पà¥राण आपà¥ला तà¥यजीन ॥१०॥
मà¥हणोनिया निरà¥वाणेसी । विनवीतसे शà¥रीगà¥रूसी । à¤à¤•भावे भकà¥तीसी । करà¥णा भाकी दà¥विजवर ॥११॥
मà¥हणोनि मागà¥ती नमसà¥à¤•ारी । नानापरी सà¥तà¥ति करी । लोहपरिसा भेटीपरी । तà¥à¤à¥या दरà¥शनमातà¥रेसी ॥१२॥
करà¥णावचनी à¤à¤•ोनि । भकà¥तवतà¥सल शà¥रीगà¥रॠमà¥नि । निरोप देती कृपा करोनि । à¤à¤• शिषà¥या नामधारका ॥१३॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती दà¥विजासी । पूरà¥वजनà¥मी महादोषासी । तà¥वा केले बहà¥वसी । मà¥हणोनि कà¥षà¥ठी à¤ालास ॥१४॥
आता सांगेन ते करी । तà¥à¤à¥€ पापे जाती दà¥री । होशील दिवà¥यशरीरी । à¤à¤•भावे आचरावे ॥१५॥
इतà¥à¤•िया अवसरी । काषà¥ठ à¤à¤• औदà¥à¤‚बरी । शà¥षà¥à¤• होते वरà¥षे चारी । घेवोनि आले सरà¥पणासी ॥१६॥
ते देखिले शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । तया विपà¥रा निरोप देती । à¤à¤•भावे करोनि चितà¥ती । घेई काषà¥ठ à¤डकरी ॥१७॥
काषà¥ठ घेवोनि संगमासी । तà¥वरित जाय भावेसी । संगमनाथपूरà¥वभागेसी । भीमातीरी रोवी पा ॥१८॥
तà¥वा जावोनिया संगमात । सà¥नान करोनिया तà¥वरित । पूजा करोनि अशà¥वतà¥थ । पà¥नरपि जाय सà¥नानासी ॥१९॥
हाती धरोनिया कलश दोनी । आणी उदक ततà¥à¤•à¥षणी । शà¥षà¥à¤• काषà¥ठा वेळ तिनà¥ही । सà¥नपन करी मनोभावे ॥२०॥
जà¥या दिवसी काषà¥ठासी । परà¥णै येतील संजिवेसी । दोष गेले तà¥à¤à¥‡ परियेसी । अंग तà¥à¤à¥‡ होय बरवे ॥२१॥
येणेपरी शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । तया विपà¥रासी निरोप देती । विशà¥वास à¤ाला तà¥याचे चितà¥ती । धावत गेला काषà¥ठाजवळी ॥२२॥
काषà¥ठ उचलोनि डोईवरी । घेवोनि आला भीमातीरी । संगमेशà¥वरासमोरी । रोविता à¤ाला दà¥विजवर ॥२३॥
जेणे रीती शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । तया विपà¥रा निरोप देती । आचरतसे à¤à¤•चितà¥ती । भावभकà¥ति करोनिया ॥२४॥
येणेपरी सात दिवस । दà¥विजे केले उपवास । तया काषà¥ठा दोनी कलश । भरोनि घाली वेळोवेळी ॥२५॥
देखोनि मà¥हणती सकळजन । तया विपà¥रा बोलावोन । सांगताती विवंचून । गà¥रà¥निरोपलकà¥षण ॥२६॥
मà¥हणती तूते काय à¤ाले । शà¥ष काषà¥ठ का रोविले । याचे तà¥वा संजीवन योजिले । मग तूते काय होय ॥२७॥
याते तू सजीव करिसी । मागà¥ती काय येतीपलà¥लव यासी । à¤से पाहिले नाही भूमिसी । शà¥रीगà¥रूची इचà¥à¤›ा कळेना ॥२८॥
शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति कà¥रà¥पासिंधॠ। भकà¥तजना असे वरदॠ। तà¥याची कृपा असे अगाधॠ। समसà¥ताते कृपा करी ॥२९॥
नसेल निषà¥à¤•ृति तà¥à¤िया पापा । मà¥हणोनि दिधले काषà¥ठ बापा । वाया कषà¥à¤Ÿ करिसी का पा । तूते शà¥रीगà¥रूंनी निरोपिले ॥३०॥
à¤à¤•ोनि तयांचे वचन । विपà¥रवर करी नमन । गà¥रà¥वाकà¥य मज कामधेनॠ। अनà¥यथा केवी होईल ॥३१॥
सतà¥यसंकलà¥प शà¥रीगà¥रà¥नाथ । तà¥याचे वाकà¥य न होय मिथà¥य । माà¤à¥‡ मनी निरà¥धार सतà¥य । होईल काषà¥ठ वृकà¥ष जाणा ॥३२॥
माà¤à¥या मनी निरà¥धारॠ। असतà¥य न होय वाकà¥यगà¥रॠ। पà¥राण वेचीन साचारॠ। गà¥रà¥वाकà¥य कारण आपणा ॥३३॥
येणेपरी समसà¥तांसी । विपà¥र सांगे परियेसी । सेवा करितो भकà¥तीसी । तया शà¥षà¥à¤• काषà¥ठासी ॥३४॥
à¤à¤•े दिवशी गà¥रà¥मूरà¥तीसी । शिषà¥य सांगती परियेसी । सà¥वामींनी निरोपिले दà¥विजासी । शà¥षà¥à¤• काषà¥ठा भजे मà¥हणोनि ॥३५॥
सात दिवस उपवासी । सेवा करितो काषà¥ठासी । à¤à¤•भावे भकà¥तीसी । निरà¥धार केला गà¥रà¥वचनी ॥३६॥
किती रीती आमà¥ही तà¥यासी । सांगितले सरà¥व हितासी । वाया का गा कषà¥à¤Ÿ करिसी । मूरà¥à¤–पणे मà¥हणोनि ॥३७॥
विपà¥र आमà¥हाते à¤से मà¥हणे । चाड नाही काषà¥ठाविणे । गà¥रà¥वाकà¥य मजकारणे । करील आपà¥ले बोल साच ॥३८॥
निरà¥धार धरोनि मानसी । सेवा करितो काषà¥ठासी । सात दिवस उपवासी । उदक मà¥à¤–ी घेत नाही ॥३९॥
à¤à¤•ोनि शिषà¥यांचे वचन । निरोप देती शà¥रीगà¥रॠआपण । जैसा असे भाव अंतःकरण । तैसी सिदà¥धि पावेल ॥४०॥
गà¥रà¥वाकà¥य शिषà¥यासी कारण । सरà¥वथा न होय निरà¥वाण । जैसे भकà¥ताचे अंतःकरण । तैशी सिदà¥धि पावेल ॥४१॥
याकारणे तà¥मà¥हांसी । सांगेन कथा इतिहासी । सांगे सूत ऋषीशà¥वरांसी । सà¥à¤•ंदपà¥राणी परियेसा ॥४२॥
गà¥रà¥भकà¥तीचा पà¥रकार । पà¥सती सूतासी ऋषीशà¥वर । सांगे सूत सविसà¥तर । तेचि कथा सांगतसे ॥४३॥
सूत मà¥हणे ऋषीशà¥वरांसी । गà¥रà¥भकà¥ति असे विशेषी । तारावया संसारासी । आणिक नाही उपाय ॥४४॥
अयोगà¥य अथवा जà¥à¤žानवंत । मà¥हणोनि न पाहिजे अंत । गà¥रà¥मूरà¥ति मनी धà¥यात । सेवा करणे भकà¥तिभावे ॥४५॥
दृढ भकà¥ति असे जयापासी । सरà¥व धरà¥म साधती तà¥यासी । संदेह न धरावा मानसी । à¤à¤•चितà¥ते भजावे ॥४६॥
शà¥रीगà¥रॠनर à¤सा न मà¥हणावा । तà¥रैमूरà¥ति तोचि जाणावा । गà¥णदोष न विचारावा । मà¥हणावा तोचि ईशà¥वर ॥४७॥
येणेपरी धरोनि मनी । जे जे भजती शà¥रीगà¥रà¥à¤šरणी । पà¥रसनà¥न होय शूलपाणि । तातà¥à¤•ाळिक परियेसा ॥४८॥
शà¥लोक ॥ मंतà¥रे तीरà¥थे दà¥विजे देवे दैवेजà¥à¤žà¥‡ भेषजे गà¥रौ । यादृशी भावनां कà¥रà¥यातà¥â€ सिदà¥धिरà¥भवति तादृशी ॥४९॥
टीका ॥ मंतà¥रतीरà¥थदà¥विजसà¥थानी । देवभकà¥ती औषधगà¥णी । गà¥रूसी पाहे शिवसमानी । भाविलà¥यासारखे फल होय ॥५०॥
मà¥हणे सूत ऋषीशà¥वरांसी । गà¥रà¥भकà¥ति मà¥हणिजे आहे कैसी । सांगेन साकà¥ष तà¥मà¥हांसी । अपूरà¥व à¤à¤• वरà¥तलेसे ॥५१॥
पूरà¥वी पांचाल नगरात । होता राजा सिंहकेत । तयासी होता à¤à¤• सà¥त । नाम तयाचे धनंजय ॥५२॥
à¤à¤•े दिवसी राजसà¥त । गेला पारधीसी अरणà¥यात । तेथे नसती मनà¥षà¥यमातà¥र । उदकवरà¥à¤œित सà¥थळांसी ॥५३॥
राजकà¥मार तृषाकà¥रांत । हिंडतसे अरणà¥यात । संगे होत शबरसà¥त । शà¥रमले बहà¥त अवधारा ॥५४॥
तेथे à¤à¤• शबरसà¥त । हिंडत होता वनात । देखता à¤ाला अवचित । जीरà¥ण à¤à¤• शिवालय ॥५५॥
भिनà¥नलिंग तया सà¥थानी । पडिले होते मेदिनी । शबरे घेतले उचलोनि । मà¥हणे लिंग बरवे असे ॥५६॥
हाती घेवोनि लिंगासी । पहात होता शबर हरà¥षी । राजसà¥त तया संधीसी । आला तया जवळिक ॥५७॥
राजकà¥मार मà¥हणे तयासी । भिनà¥न लिंग काय करिसी । पडिली असती भà¥मीसी । लिंगाकार अनेक ॥५८॥
शबर मà¥हणे राजसà¥ताते । माà¤à¥या मनी à¤से येते । लिंगपूजा करावयाते । मà¥हणोन घेतले परियेसा ॥५९॥
à¤à¤•ोनि तयाचे वचन । राजपà¥तà¥र सà¥हासà¥यवदन । मà¥हणे पूजी à¤à¤•मने । लिंग बरवे असे सतà¥य ॥६०॥
à¤से मà¥हणता राजकà¥मार । तयासी करी नमसà¥à¤•ार । कोण विधि पूजापà¥रकार । निरोपावे मà¥हणतसे ॥६१॥
तà¥वा वà¥हावे माते गà¥रॠ। मी तव असे शबरॠ। नेणे पूजेचा पà¥रकारॠ। विसà¥तारावे मà¥हणतसे ॥६२॥
राजपà¥तà¥रे मà¥हणे तयासी । नà¥यावा पाषाण घरासी । पूजा करावी भकà¥तीसी । पतà¥रपà¥षà¥पे अरà¥à¤šà¥‹निया ॥६३॥
दंपतà¥ये दोघेजण । पूजा करणे मने पूरà¥ण । हेचि लिंग गिरिजारमण । मà¥हणोनि मनी निरà¥धारी पा ॥६४॥
नानापरी पà¥षà¥पजाती । आणावà¥या तà¥वा शिवापà¥रती । धूप दीप नैवेदà¥य आरती । नैवेदà¥यासी भसà¥म जाण ॥६५॥
भसà¥म असेल जे सà¥मशानी । आणावे तà¥वा पà¥रतिदिनी । दà¥यावा नैवेदà¥य सà¥मनी । पà¥रसाद आपण भकà¥षावा ॥६६॥
आणिक जे जे जेवी आपण । तोही दà¥यावा नैवेदà¥य जाण । à¤से आहे पूजाविधान । मà¥हणोनि सांगे राजकà¥मारॠ॥६७॥
येणेपरी राजकà¥मारॠ। तया शबरा à¤ाला गà¥रॠ। विशà¥वासे केला निरà¥धारॠ। शबरे आपà¥ले मनात ॥६८॥
संतोषोनि शबर देखा । नेले लिंग गृहांतिका । सà¥तà¥रियेसी सांगे कौतà¥à¤•ा । मà¥हणे लिंग पà¥रसनà¥न à¤ाले ॥६९॥
गà¥रà¥निरोप जेणे रीती । पूजा करीन à¤à¤•चितà¥ती । चिताभसà¥म अतिपà¥रीती । आणोनि नैवेदà¥या देतसे ॥७०॥
कà¥वचितà¥à¤•ाळ येणेपरी । पूजा करी शबरशबरी । à¤à¤•े दिवशी तया नगरी । चिताभसà¥म न मिळेचि ॥७१॥
हिंडोनि पाहे गावोगावी । चिताभसà¥म न मिळे काही । येणेपरी सात गावी । हिंडोनि आला घरासी ॥७२॥
चिंता लागली शबरासी । पà¥सता à¤ाला सà¥तà¥रियेसी । काय करू मà¥हणे तिसी । पà¥राण आपà¥ला तà¥यजीन मà¥हणे ॥७३॥
पूजा राहिली लिंगासी । भसà¥म न मिळे नैवेदà¥यासी । हिंडोनि आलो दाही दिशी । चिताभसà¥म न मिळेचि ॥७४॥
जैसे गà¥रूंनी आजà¥à¤žापिले । तà¥या विधीने पाहिजे अरà¥à¤šिले । नाही तरी वृथा गेले । शिवपूजन परियेसा ॥७५॥
गà¥रूचे वाकà¥य जो न करी । तो पडेल रौरवघोरी । तयाते पाप नाही दूरी । सदा दरिदà¥री होय नर ॥७६॥
तà¥यासी होय अधोगति । अखंड नरकी तया वसà¥ती । जो करी गà¥रूची भकà¥ति । तोचि तरेल भवारà¥णवी ॥७७॥
सकळ शासà¥तà¥रे येणेपरी । बोलताती वेद चारी । याचि कारणे à¤à¤• हो शबरी । पà¥राण आपà¥ला तà¥यजीन ॥७८॥
à¤à¤•ोनि पतीचे वचन । बोले शबरी हासोन । चिंता करिता किंकारण । चिताभसà¥म देईन मी ॥७९॥
मज घालोनि गृहांत । अगà¥नि लावा तà¥मà¥ही तà¥वरित । काषà¥ठे असती बहà¥त । दहन करा आपणासी ॥८०॥
तेचि भसà¥म ईशà¥वरासी । उपहारावे तà¥मà¥ही हरà¥षी । वà¥रतभंग न करावा भरवसी । संतोषरूपे बोलतसे ॥८१॥
कधी तरी शरीरासी । नाश असे परियेसी । à¤से कारà¥यकारणासी । देह आपà¥ला समरà¥पीन ॥८२॥
à¤à¤•ोनि सà¥तà¥रियेचे वचन । शबर à¤ाला मनी खिनà¥न । पà¥राणेशà¥वरी तà¥à¤ा पà¥राण । केवी घà¥यावा मà¥हणतसे ॥८३॥
रूपे दिससी रतीसरसी । अदà¥यापि तू पà¥रà¥ववयासी । पà¥तà¥रअपतà¥य न देखिलेसी । या संसारासी येउनी ॥८४॥
मन नाही तà¥à¤à¥‡ धाले । संसारसà¥à¤– नाही देखिले । तà¥à¤à¥‡ मातापितà¥याने मज निरविले । पà¥राणपà¥रिया रकà¥ष मà¥हणोनि ॥८५॥
चंदà¥रसूरà¥यसाकà¥षीसी । तà¥à¤œ वरिले मà¥या संतोषी । पà¥राण रकà¥षीन मà¥हणोनी हरà¥षी । घेवोनि आलो मंदिरात ॥८६॥
आता दहन करिता तूते । घडती पापे असंखà¥याते । सà¥तà¥रीहतà¥या महादोषाते। केवी करू मà¥हणतसे ॥८७॥
तू माà¤à¥€ पà¥राणेशà¥वरी । तूते मारू कवणेपरी । कैसा तà¥षà¥à¤Ÿà¥‡ल तà¥रिपà¥रारि । पà¥णà¥य जावोनि पाप घडे ॥८८॥
दà¥à¤ƒà¤–े तà¥à¤à¥€ मातापिता । माते मà¥हणती सà¥तà¥रीघाता । अजूनि तà¥à¤à¥€ लावणà¥यता । दिसतसे पà¥राणपà¥रिये ॥८९॥
नाना वà¥रते नाना भकà¥ति । या शरीरालागी करिती । दहन करू कवणे रीती । पापे माते घडतील ॥९०॥
à¤à¤•ोनि पतीचे वचन । विनवीतसे सती आपण । कैसे असे तà¥मà¥हा अजà¥à¤žान । मिथà¥या बोल बोलतसा ॥९१॥
शरीर मà¥हणे सà¥वपà¥नापरी । जैसा फेण गंगेवरी । सà¥थिर न राहे कà¥षणभरी । मरणे सतà¥य परियेसा ॥९२॥
आमà¥à¤šà¥‡ मायबापे जाण । तà¥मà¥हा दिधले माते दान । तà¥मची अरà¥धांगी मी पूरà¥ण । भिनà¥नभावना कोठे दिसे ॥९३॥
मी मà¥हणजे तà¥मचा देहे । विचार करोनि मनी पाहे । आपà¥ले अरà¥ध शरीर आहे । काय दोष दहन करिता ॥९४॥
जे जे उपजे भूमीवरी । ते ते नाश पावे निरà¥धारी । माà¤à¥‡ देहसाफलà¥य करी । ईशà¥वरापà¥रती पावेल ॥९५॥
संदेह सोडोनि आपणासी । दहन करी वो वेगेसी । आपण होवोनि संतोषी । निरोप देते परियेसा ॥९६॥
नानापरी पतीसी । बोधी शबरी परियेसी । घरात जावोनि पतीसी । मà¥हणे अगà¥नि लावी आता ॥९७॥
संतोषोनि तो शबर । बांधिता à¤ाला गृहाचे दà¥वार । अगà¥नि लाविता थोर । जà¥वाळा वà¥यापिती गगनासी ॥९८॥
दहन à¤ाले शबरीसी । भसà¥म घेतले परियेसी । पूजा करोनि शिवासी । नैवेदà¥य दिधला अवधारा ॥९९॥
पूजा करिता ईशà¥वरासी । आनंद à¤ाला बहà¥वसी । सà¥तà¥री दिधली हà¥ताशी । सà¥मरण à¤से तà¥यास नाही ॥१००॥
à¤सी भकà¥तिभावेसी । पूजा केली महेशà¥वरासी । पà¥रसाद घेवोनि हसà¥तेसी । पाचारिले सà¥तà¥रियेते ॥१०१॥
जैसी पूजा नितà¥य करोन । पà¥रसाद हाती घेऊन । आपà¥ले सà¥तà¥रियेते बोलावून । देत असे तो शबर ॥१०२॥
तया दिवसी तà¥याचपरी । आपलà¥या सà¥तà¥रियेते पाचारी । कृपासागरी तà¥रिपà¥रारि । पà¥रसनà¥न à¤ाला परियेसा ॥१०३॥
तेचि शबरी येवोनि । उभी ठेली सà¥हासà¥यवदनी । घेतला पà¥रसाद मागोनि । घेवोनि गेली घरात ॥१०४॥
जैसे तैसेचि घर दिसे । शबर विसà¥मय करीतसे । मà¥हणे दगà¥ध केले सà¥तà¥रियेसरिसे । घर कैसे दिसताहे ॥१०५॥
बोलावोनि सà¥तà¥रियेसी । शबर पà¥सतसे तियेसी । दहन केले मी तà¥à¤œसी । पà¥नरपि कैसी आलीस ॥१०६॥
शबरी सांगे पतीसी । आपणास आठवण आहे à¤सी । अगà¥नि लाविता घरासी । निदà¥रिसà¥थ à¤ालà¥ये परियेसा ॥१०७॥
महाशीते पीडित । आपण होतà¥ये निदà¥रिसà¥थ । तà¥मचे बोल à¤à¤•ोन सतà¥य । उठोनि आलà¥ये परियà¥सा ॥१०८॥
हे होईल देवकरणी । पà¥रसनà¥न à¤ाला शूलपाणि । à¤से मà¥हणता ततà¥à¤•à¥षणी । निजसà¥वरूपी उभा ठाकला ॥१०९॥
नमन करिती लोटांगणी । धावोनि लागती दोघे चरणी । पà¥रसनà¥न à¤ाला शूलपाणि । मागा वर मà¥हणतसे ॥११०॥
होईल सà¥à¤– संसारी । राजà¥य दिधले धà¥रंधरी । गति होईल तà¥यानंतरी । कलà¥पकोटि सà¥वरà¥à¤—वास ॥१११॥
येणेपरी ऋषीशà¥वरांसी । सूत सांगे विसà¥तारेसी । गà¥रà¥à¤šरणी विशà¥वास असे जà¥यासी । तैसे फळ होय जाणा ॥११२॥
मà¥हणोनि शà¥रीगà¥रॠशिषà¥यासी । सांगते à¤ाले परियेसी । विशà¥वासे करोनि दà¥विज हरà¥षी । शà¥षà¥à¤• काषà¥ठ सेवितसे ॥११३॥
जैसा भाव तैसी सिदà¥धि । होईल सतà¥य हे तà¥रिशà¥दà¥धि । शà¥रीगà¥रà¥नाथ कृपानिधि । सहज निघाले संगमासी ॥११४॥
जावोनि करिती अनà¥षà¥ठान । पहावया येती ते बà¥राहà¥मण । देखोनि तà¥याचे अंतःकरण । पà¥रसनà¥न à¤ाले ततà¥à¤•à¥षणी ॥११५॥
होता कमंडलॠकरकमळी । भरला सदा गंगाजळी । उचलोनिया हसà¥तकमळी । घालिती उदक काषà¥ठासी ॥११६॥
तेचि कà¥षणी काषà¥ठासी । पलà¥लव आले परियेसी । औंदà¥बर वृकà¥ष जनासी । दिसतसे समसà¥ता ॥११७॥
जैसा चिंतामणिसà¥परà¥श । सà¥वरà¥ण करी लोहास । तैसा शà¥रीगà¥रॠसà¥धारस । काषà¥ठ à¤ाला औदà¥à¤‚बर ॥११८॥
काषà¥ठ दिसे औदà¥à¤‚बर । सà¥देही à¤ाला तो विपà¥र । दिसे सà¥वरà¥णकांति नर । गेले कà¥षà¥ठ तातà¥à¤•ाळी ॥११९॥
संतोषोनि दà¥विजवर । करी साषà¥à¤Ÿांग नमसà¥à¤•ार । करिता à¤ाला महासà¥तोतà¥र । शà¥रीगà¥रूचे तये वेळी ॥१२०॥
शà¥लोक ॥ इंदà¥à¤•ोटितेज-करà¥णासिंधà¥-भकà¥तवतà¥सलमॠ। नंदनातà¥रिसूनà¥दतà¥त, इंदिराकà¥ष-शà¥रीगà¥रà¥मॠ। गंधमालà¥यअकà¥षतादिवृंददेववंदितमॠ। वंदयामि नारसिंह सरसà¥वतीश पाहि मामॠ॥१२१॥
मोहपाशअंधकारछायदूरभासà¥à¤•रमॠ। आयताकà¥ष, पाहि शà¥रियावलà¥लभेशनायकमॠ। सेवà¥यभकà¥तवृंदवरद, भूयो भूयो नमामà¥यहमॠ। वंदयामि नारसिंह सरसà¥वतीश पाहि मामॠ॥१२२॥
चितà¥तजादिवरà¥à¤—षटà¥â€à¤•मतà¥तवारणांकà¥शमॠ। ततà¥तà¥वसारशोभितातà¥मदतà¥त-शà¥रियावलà¥लभमॠ। उतà¥तमावतार-भूतकरà¥तृ-भकà¥तवतà¥सलमॠ। वंदयामि नारसिंह सरसà¥वतीश पाहि मामॠ॥१२३॥
वà¥योमवायà¥तेज-आपभूमिकरà¥तृमीशà¥वरमॠ। कामकà¥रोधमोहरहितसोमसूरà¥यलोचनमॠ। कामितारà¥थदातृभकà¥तकामधेनà¥-शà¥रीगà¥रà¥मॠ। वंदयामि नारसिंह सरसà¥वतीश पाहि मामॠ॥१२४॥
पà¥à¤‚डरीक-आयताकà¥ष, कà¥à¤‚डलेंदà¥तेजसमॠ। चंडà¥दà¥रितखंडनारà¥थ - दंडधारि-शà¥रीगà¥रà¥मॠ। मंडलीकमौलि-मारà¥तंडभासिताननं । वंदयामि नारसिंह सरसà¥वतीश पाहि मामॠ॥१२५॥
वेदशासà¥तà¥रसà¥तà¥तà¥यपाद, आदिमूरà¥तिशà¥रीगà¥रà¥मॠ। नादबिंदà¥à¤•लातीत-कलà¥पपादसेवà¥ययमॠ। सेवà¥यभकà¥तवृंदवरद, भूयो भूयो नमामà¥यहमॠ। वंदयामि नारसिंह सरसà¥वतीश पाहि मामॠ॥१२६॥
अषà¥à¤Ÿयोगततà¥तà¥वनिषà¥ठ, तà¥षà¥à¤Ÿà¤œà¥à¤žानवारिधिम । कृषà¥णावेणितीरवासपंचनदीसंगममॠ। कषà¥à¤Ÿदैनà¥यदूरिभकà¥ततà¥षà¥à¤Ÿà¤•ामà¥यदायकमॠ। वंदयामि नारसिंह सरसà¥वतीश पाहि मामॠ॥१२७॥
नारसिंहसरसà¥वती-नामअषà¥à¤Ÿमौकà¥तिकमॠ। हारकृतà¥यशारदेन गंगाधर आतà¥मजमॠ। धारणीकदेवदीकà¥षगà¥रà¥मूरà¥तितोषितमॠ। परमातà¥मानंदशà¥रियापà¥तà¥रपौतà¥रदायकमॠ॥१२८॥
नारसिंहसरसà¥वतीय-अषà¥à¤Ÿà¤•ं च यः पठेतॠ। घोरसंसारसिंधà¥तारणाखà¥यसाधनमॠ। सारजà¥à¤žानदीरà¥à¤˜à¤†यà¥रारोगà¥यादिसंपदमॠ। चारà¥वरà¥à¤—कामà¥यलाभ, वारंवारं यजà¥à¤œपेत ॥१२९॥
सà¥तोतà¥र केले येणेपरी । आणिक विनवी परोपरी । मà¥हणे देवा शà¥रीहरी । कृपा केली सà¥वामिया ॥१३०॥
मà¥हणोनि मागà¥ती नमसà¥à¤•ारी । शà¥रीगà¥रà¥नाथ अभयकरी । उठविता à¤ाला अवधारी । जà¥à¤žानराशि मà¥हणोनिया ॥१३१॥
समसà¥त लोक विसà¥मय करिती । शà¥रीगà¥रूते नमसà¥à¤•ारिती । नानापरी सà¥तोतà¥रे करिती । भकà¥तिभावेकरोनिया ॥१३२॥
मग निघाले मठासी । समसà¥त शिषà¥यादि दà¥विजांसरसी । गà¥रामलोक आनंदेसी । घेऊनि येती आरतà¥या ॥१३३॥
जावोनि बैसती मठात । शिषà¥यांसहित शà¥रीगà¥रà¥नाथ । समाराधना असंखà¥यात । à¤ाली à¤à¤•ा ते दिनी ॥१३४॥
तया विपà¥रा बोलावोनि । सदà¥à¤—à¥रॠमà¥हणती संतोषोनि । कनà¥यापà¥तà¥रगोधनी । तà¥à¤à¥€ संतति वाढेल ॥१३५॥
तà¥à¤à¥‡ नाम योगेशà¥वर । आमà¥ही ठेविले निरà¥धार । समसà¥त शिषà¥यांमाजी थोर । तूचि आमà¥à¤šा भकà¥त जाण ॥१३६॥
वेदशासà¥तà¥री संपनà¥न । तà¥à¤à¥या वंशोवंशी जाण । होतील पà¥रà¥ष निरà¥माण । मà¥हणोनि देती निरोप ॥१३७॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती तयासी । जावोनि आणि कलतà¥रासी । तà¥मà¥ही रहावे आमà¥हापासी । येचि गà¥रामी नांदत ॥१३८॥
मà¥हणोनि तया दà¥विजासी । शà¥रीगà¥रॠमंतà¥र उपदेशी । विदà¥यासरसà¥वती या मंतà¥रासी । उपदेशिले परियेसा ॥१३९॥
तूते होतील तिघे सà¥त । à¤à¤•ाचे नाव योगी विखà¥यात । आमà¥à¤šà¥€ सेवा करील बहà¥त । वंशोवंशी माà¤à¥‡ दास ॥१४०॥
जैसे शà¥रीगà¥रूंनी निरोपिले । तयापरी तà¥यासी à¤ाले । मà¥हणोनि सिदà¥धे सांगितले । नामधारकशिषà¥यासी ॥१४१॥
मà¥हणोनि सरसà¥वतीगंगाधर । सांगे शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रविसà¥तार । उतरावया पैल पार । कथा à¤à¤•ा à¤à¤•चितà¥ते ॥१४२॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रामृत । कà¥षà¥ठी उदà¥धरिला भकà¥त । गà¥रà¥महिमा अतà¥यदà¥â€भà¥त । पà¥रकट à¤ाला येणेपरी ॥१४३॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रपरमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतीपाखà¥याने सिदà¥धनामधारकसंवादे शà¥षà¥à¤•काषà¥ठसंजीवन नाम चतà¥वारिंशतà¥तमोऽधà¥यायः
शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥१४३॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
