Oct 03
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ à¤à¤•à¥à¤•ेचाळीसावा (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नमः ।
नामधारक शिषà¥य देखा । उभा राहोनि संमà¥à¤–ा । कर जोडà¥नी कौतà¥à¤•ा । नमन करी साषà¥à¤Ÿांगीं ॥१॥
जय जयाजी सिदà¥धमà¥नि । तूं तारक भवारà¥णी । नाना धरà¥म विसà¥तारोनि । गà¥रà¥à¤šरितà¥र निरोपिलें ॥२॥
तेणें धनà¥य à¤ालों आपण । पà¥रकाश केलें महाजà¥à¤žान । सà¥धारस गà¥रà¥सà¥मरण । पà¥राशविला दातारा ॥३॥
à¤à¤• असे माà¤à¥€ विनंती । निरोपावें मजपà¥रती । आमà¥à¤šà¥या पूरà¥वजें कवणें रीतीं । सेवा केली शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥€ ॥४॥
तà¥मà¥ही सिदà¥ध महाजà¥à¤žानी । होतां शà¥रीगà¥रà¥सनà¥निधानीं । शिषà¥य à¤ाले कवणे गà¥णीं । निरोपावें दातारा ॥५॥
à¤à¤•ोनि शिषà¥याचें वचन । सिदà¥ध सांगे विसà¥तारोन । à¤à¤•चितà¥तें करोनि मन । à¤à¤• शिषà¥या नामधारका ॥६॥
पूरà¥वीं कथानक सांगितलें । जे कां शà¥रीगà¥रà¥शीं भेटले । वोसरगà¥रामीं à¤à¤• होते भले । पूरà¥वज तà¥मचे परियेसा ॥७॥
तयाचें नाम सायंदेव । केली पूजा भकà¥तिभाव । तà¥यावरी पà¥रीति अतिसà¥नेह । आमà¥à¤šà¥‡ शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥तीचा ॥८॥
तेथून आले दकà¥षिणदिशीं । गाणगापà¥रीं परियेसीं । खà¥याति à¤ाली दश दिशीं । कीरà¥ति वाढली बहà¥वस ॥९॥
à¤à¤•ोनि येती सकळ जन । करिती शà¥रीगà¥रà¥दरà¥शन । जें मनीं करिती चिंतन । पूरà¥ण होय तयांचें ॥१०॥
येणेंपरी शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । होते गाणगापà¥रा वसà¥ती । नाम शà¥रीनृसिंहसरसà¥वती । भकà¥तवतà¥सल निरà¥धारीं ॥११॥
तà¥मचा पूरà¥वज जो का होता । सायंदेव भकà¥त विखà¥याता । तà¥याणें à¤à¤•िलें वृतà¥तानà¥ता । महिमा शà¥रीगà¥रॠयतीचा ॥१२॥
भकà¥तिपूरà¥वक वेगेंसी । आला गाणगापà¥रासी । आनंद बहॠमानसीं । हरà¥षे निरà¥भर होउनी ॥१३॥
दà¥रà¥नि देखिलें गाणगाभà¥वन । आपण घाली लोटांगण । करी दंडपà¥राय नमन । à¤शापरी चालिला ॥१४॥
à¤सा दंडपà¥रणाम करीत । गेला विपà¥र मठांत । देखिले तेथें मूरà¥तिमंत । परातà¥पर शà¥रीगà¥रॠ॥१५॥
साषà¥à¤Ÿांग नमसà¥à¤•ार करीत । असे चरणावरी लोळत । केशेंकरà¥न पाय à¤ाडीत । भकà¥तिभावें करोनिया ॥१६॥
करसंपà¥à¤Ÿ जोडोनि । सà¥तà¥ति करी à¤à¤•ागà¥र मनीं । तà¥रैमूरà¥ति तूंचि जà¥à¤žानीं । गà¥रà¥मूरà¥ति सà¥वामिया ॥१७॥
धनà¥य धनà¥य जनà¥म आपà¥लें । कृतारà¥थ पितर माà¤à¥‡ à¤ाले । कोटि जनà¥मांचें पाप गेलें । मà¥हणोनि चरणीं लागला ॥१८॥
जय जयाजी शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । तà¥राहि तà¥राहि विशà¥वपती । परमातà¥मा परंजà¥योती । नृसिंहसरसà¥वती सà¥वामिया ॥१९॥
तà¥à¤à¥‡ चरण वरà¥णावयासी । शकà¥ति कैंची आमà¥हांसी । परमातà¥मा तूंचि होसी । भकà¥तवतà¥सला सà¥वामिया ॥२०॥
तà¥मचे चरणाचिये पà¥रौढी । वसती तेथें तीरà¥थें कोडी । वरà¥णिती शà¥रà¥ति घडोघडी । चरणं पवितà¥रं विततं पà¥राणं ॥२१॥
तà¥रैमà¥रà¥तींचा अवतार । मज दिससी साकà¥षातà¥à¤•ार । भासतसे निरंतर । तà¥रैमूरà¥ति तूंचि होसी ॥२२॥
परबà¥रहà¥म तà¥मà¥ही केवळू । हातीं दंड कमंडलू । अमृत भरलें सोजà¥à¤œà¥वळू । पà¥रोकà¥षितां पà¥रेत उठतसे ॥२३॥
दंड धरिला या कारणें । शरणांगतातें रकà¥षणें । दà¥रितदैनà¥य निवारणें । निज भकà¥त रकà¥षावया ॥२४॥
रà¥दà¥राकà¥षमाळा भसà¥मधारण । वà¥याघà¥रचरà¥माचें आसन । अमृतदृषà¥à¤Ÿि इंदà¥नयन । कà¥रूरदृषà¥à¤Ÿà¥€à¤‚ अगà¥निसूरà¥य ॥२५॥
चतà¥रà¥विध पà¥रà¥षारà¥थासी । भकà¥तजना तूंचि होसी । तूंचि रà¥दà¥र सतà¥य होसी । तूं नृसिंह जगदà¥à¤—à¥रॠ॥२६॥
विषà¥णà¥रà¥पें करिसी रकà¥षण । पीतांबर पांघरà¥ण । तीरà¥थ समसà¥त तà¥à¤à¥‡ चरण । भकà¥ताभिमानी विषà¥णॠतूंचि ॥२७॥
वांà¤à¥‡ कनà¥या पà¥तà¥र देसी । शà¥षà¥à¤• काषà¥ठ आणिलें पलà¥लवासी । दà¥भविली वांठमहिषीसी । अनà¥न पà¥रविलें बà¥राहà¥मणा ॥२८॥
विषà¥णà¥मूरà¥ति तूंचि जाण । तà¥रिविकà¥रमभारती à¤सी खूण । साकà¥ष दिधली अंतःकरण । विशà¥वरà¥प दाखविलें ॥२९॥
मà¥हणविले वेद पतिताकरवीं । अपार महिमा à¤ाला पूरà¥वीं । नरहरिअवतार मूरà¥ति बरवी । आलेति भकà¥त तारावया ॥३०॥
à¤सी नानापरी सà¥तà¥ति करीत । पà¥नः पà¥नः नमन करीत । सदà¥à¤—दित कंठ होत । रोमांच अंगीं उठले ॥३१॥
आनंदाशà¥रà¥लोचनीं । निघती संतोषें बहॠमनीं । नव विधा भकà¥ति करोनि । सà¥तà¥ति केली शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥€ ॥३२॥
संतोषोनि शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । तया विपà¥रा आशà¥वासिती । माथां हसà¥त ठेवोनि मà¥हणती । परम भकà¥त तूंचि आमà¥हां ॥३३॥
तà¥वा जें कां सà¥तोतà¥र केलें । तेणें माà¤à¥‡à¤‚ मन धालें । तà¥à¤œ वरदान दिधलें । वंशोवंशीं माà¤ा दास ॥३४॥
à¤सा वर देउनी । गà¥रà¥मूरà¥ति संतोषोनि । मसà¥तकीं हसà¥त ठेवोनि । मà¥हणती जाय संगमासी ॥३५॥
सà¥नान करà¥न संगमासी । पूजा करीं अशà¥वतà¥थासी । तà¥वरित यावें मठासी । पंकà¥तीस भोजन करीं गा ॥३६॥
येणेंपरी शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । तया विपà¥रा निरोप देती । गà¥रà¥निरोप जेणें रीतीं । आला सà¥नान करोनिया ॥३७॥
षोडशोपचारें शà¥रीगà¥रà¥सी । पूजा करी भकà¥तींसी । अनेक परी पकà¥वानà¥नेंसी । भिकà¥षा करवी परियेसा ॥३८॥
भकà¥तवतà¥सल शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । तया विपà¥रा आपà¥ले पंकà¥ति । समसà¥त शिषà¥यांहà¥नी पà¥रीती । ठाव देती आपलेजवळी ॥३९॥
भोजन à¤ालें शà¥रीगà¥रà¥सी । शिषà¥यांसहित विपà¥रांसी । संतोषोनि आनंदेंसी । बैसले होते मठांत ॥४०॥
तया सायंदेवविपà¥रासी । शà¥रीगà¥रॠपà¥सती पà¥रीतींसी । तà¥à¤à¥‡à¤‚ सà¥थान कोणे देशीं । कलतà¥र पà¥तà¥र कोठें असती ॥४१॥
पà¥सती कà¥षेमसमाधान । कैसें तà¥मचें वरà¥तन । कृपा असे परिपूरà¥ण । मà¥हणोनि पà¥सती संतोषें ॥४२॥
à¤à¤•ोनि शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥‡à¤‚ वचन । सांगे सायंदेव विसà¥तारोन । कनà¥या पà¥तà¥र बंधà¥à¤œन । समसà¥त कà¥षेम असती सà¥वामिया ॥४३॥
उतà¥तरकांची मà¥हणोनि गà¥रामीं । तेथें वसोनि आमà¥ही । तà¥à¤à¥या कृपें समसà¥त कà¥षेमी । असों देवा कृपासिंधॠ॥४४॥
पà¥तà¥रवरà¥à¤— बंधॠजाणा । करिती संसारयातना । आपà¥ले मनींची वासना । करीन सेवा शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥€ ॥४५॥
करà¥नि सेवा शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥€ । असेन सà¥वामी परियेसीं । à¤सा माà¤à¥‡ मानसीं । निरà¥धार असे देवराया ॥४६॥
à¤à¤•ोन तयाचें वचन । शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती हासोन । आमà¥à¤šà¥€ सेवा असे कठिण । आमà¥हां वास बहà¥तां ठायीं ॥४७॥
à¤à¤•े समयीं अरणà¥यांत । अथवा राहूं गांवांत । आमà¥हांसवें कषà¥à¤Ÿ बहà¥त । तà¥मà¥ही केवी साहूं शका ॥४८॥
येणेंपरी शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । तया विपà¥रा निरोपिती । à¤à¤•ोन विनवी मागà¥ती । मà¥हणे सà¥वामी अंगिकारा ॥४९॥
गà¥रà¥à¤šà¥€ सेवा करी नरू । तोचि उतरे पैल पारॠ। तयासी कैसें दà¥à¤ƒà¤– अघोरॠ। सदा सà¥à¤–ी तोचि होय ॥५०॥
चतà¥रà¥विध पà¥रà¥षारà¥थ । देऊं शके शà¥रीगà¥रà¥नाथ । तà¥यासी नाहीं यमपंथ । गà¥रà¥भकà¥ति मà¥à¤–à¥य कारण ॥५१॥
येणेंपरी शà¥रीगà¥रà¥सी । सायंदेव भकà¥तींसी । विनवीतसे परियेसीं । संतोषी à¤ाले शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति ॥५२॥
शà¥रीगà¥रॠतया विपà¥रा मà¥हणती । जैसें असे तà¥à¤à¥‡ चितà¥तीं । दृढ असेल मनीं भकà¥ति । तरीच करीं अंगीकार ॥५३॥
सà¥थिर करोनि अंतःकरण । करितां सेवा-गà¥रà¥à¤šरण । à¤ाले मास तीन जाण । à¤à¤• शिषà¥या नामकरणी ॥५४॥
वरà¥ततां à¤सें à¤à¤•े दिवशीं । शà¥रीगà¥रॠनिघाले संगमासी । सवें घेतलें सायंदेवासी । समसà¥तांतें वारà¥नी ॥५५॥
भकà¥ताचें अंतःकरण । पहावया गेले शà¥रीगà¥रॠआपण । पूरà¥वज तà¥मचा भोळा जाण । जात असे संगमासी ॥५६॥
भकà¥तासहित संगमासी । गेले शà¥रीगà¥रॠसमयीं निशी । बैसते à¤ाले अशà¥वतà¥थासी । सà¥à¤–ें गोषà¥à¤Ÿà¥€ करिताती ॥५७॥
दिवस गेला असà¥तमानीं । शà¥रीगà¥रॠविचार करिती मनीं । दृढ याचे अंतःकरणीं । कैसी करणी पाहूं मà¥हणती ॥५८॥
उठविती वारा अवचित । तेणें वृकà¥ष पडों पाहत । परà¥à¤œनà¥य à¤ाला बहà¥त । मà¥सळधारा वरà¥षतसे ॥५९॥
सायंदेव होता जवळी । सेवा केली तये वेळीं । केला आशà¥रय वृकà¥षातळीं । वसà¥तà¥रेंकरà¥नि शà¥रीगà¥रà¥सी ॥६०॥
परà¥à¤œनà¥य वारा समसà¥त देखा । साहिले आपण भावें à¤à¤•ा । उभा राहोनि संमà¥à¤–ा । सेवा करी à¤à¤•भावें ॥६१॥
येणेंपरी याम दोन । परà¥à¤œनà¥य आला महा कà¥षोभोन । आणिक वारा उठोन । वाजे शीत अतà¥यंत ॥६२॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती बà¥राहà¥मणासी । शीत à¤ालें बहà¥वसी । तà¥वां जाउनी मठासी । अगà¥नि आणावा शेकावया ॥६३॥
गà¥रà¥निरोंपें ततà¥à¤•à¥षणीं । à¤à¤•à¥यभाव धरोनि मनीं । निघाला विपà¥र महाजà¥à¤žानी । आणावया वैशà¥वानर ॥६४॥
निघाला शिषà¥य देखोनि । शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती हासोनि । नको पाहूं आपà¥ले नयनीं । उभयपारà¥शà¥वभागातें ॥६५॥
गà¥रà¥निरोपें येणेंपरी । निघता à¤ाला à¤डकरी । न दिसे वाट अंधकारीं । खà¥णें खà¥णें जात असे ॥६६॥
अंधकार महाघोर । पाऊस पडे धà¥रंधर । न दिसे वाटेचा पà¥रकार । जात असें भकà¥तिपूरà¥वक ॥६७॥
मनीं धà¥याय शà¥रीगà¥रà¥सी । जातसे तैसा मारà¥à¤—ेसी । लवतां वीज संधीसी । तेणें तेजें जातसे ॥६८॥
येणेंपरी दà¥विजवर । पावला तà¥वरित गाणगापà¥र । वेशीपाशीं जाऊनि सतà¥वर । हाक मारिली दà¥वारपाळा ॥६९॥
तयासी सांगे वृतà¥तानà¥त । आणोनि दिधला अगà¥नि तà¥वरित । घालूनिया भांडयांत । घेवोनि गेला परियेसा ॥७०॥
नसे मारà¥à¤— अंधकार । विजेचे तेजें जातसे नर । मनीं करितसे विचार । शà¥रीगà¥रà¥à¤‚नीं मातें निरोपिलें ॥७१॥
दोहींकडे न पाहें निगà¥ती । शà¥रीगà¥रॠमातें निरोपिती । याची कैसी आहे सà¥थिति । मà¥हणोनि पाहे तये वेळीं ॥७२॥
आपà¥ले दकà¥षिणदिशेसी । पाहतां देखे सरà¥पासी । भिऊनि पळतां उतà¥तरेसी । अदà¥भà¥त दिसे महानाग ॥७३॥
पांच फणी दिसती दोनी । सवेंचि येताती धावोनि । विपà¥र भà¥याला आपà¥ले मनीं । धावत जातसे भिऊनिया ॥७४॥
वाट सोडà¥नी जाय रानीं । सवेंचि येताति सरà¥प दोनी । जातां भयभीत होउनी । अति शीघà¥र धावतसे ॥७५॥
सà¥मरतां à¤ाला शà¥रीगà¥रà¥सी । à¤à¤•भावें धैरà¥येंसी । जातां विपà¥र परियेसीं । पातला संगमाजवळीक ॥७६॥
दà¥रà¥नि देखे शà¥रीगà¥रà¥सी । सहसà¥तà¥रदीपजà¥योतीसरसी । दिसती विपà¥र बहà¥वसी । वेदधà¥वनि à¤à¤•तसे ॥७७॥
जवळी जातां दà¥विजवरॠ। à¤à¤•ला दिसे शà¥रीगà¥रॠ। गेला समसà¥त अंधकारॠ। दिसे चंदà¥र पौरà¥णिमेचा ॥७८॥
पà¥रजà¥वलित केलें अगà¥नीसी । उजेड à¤ाला बहà¥वसी । à¤ाला विपà¥र सावधेसी । पाहतसे शà¥रीगà¥रà¥तें ॥७९॥
दोनी सरà¥प येवोनि । शà¥रीगà¥रà¥तें वंदोनि । सवेंचि गेले निघोनि । तंव हा पूरà¥वींच भà¥यालासे ॥८०॥
शà¥रीगà¥रॠपà¥सती तयासी । कां गा भयभीत à¤ालासी । आमà¥हीं तूंतें रकà¥षावयासी । सरà¥प दोन पाठविले ॥८१॥
न धरीं आतां भय कांहीं । आमà¥à¤šà¥€ सेवा कठीण पाहीं । विचार करà¥नि आपà¥लà¥या देहीं । अंगिकारीं मà¥निसेवा ॥८२॥
गà¥रà¥भकà¥ति असे कठिण । दृढभकà¥तीनें सेवा करणें । कळिकाळाचें नाहीं भेणें । तया शिषà¥या परियेसा ॥८३॥
सायंदेव तये वेळीं । लागतसे शà¥रीगà¥रà¥à¤šरणकमळीं । विनवीतसे करà¥णाबहाळी । कृपा करीं मà¥हणोनिया ॥८४॥
गà¥रà¥भकà¥तीचा पà¥रकारॠ। निरोपावा मातें शà¥रीगà¥रॠ। जेणें माà¤à¥‡à¤‚ मन सà¥थिरॠ। होवोनि राहे तà¥मà¥हांजवळी ॥८५॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती विपà¥रासी । सांगे कथा सà¥रसी । न गमे वेळ रातà¥रीसी । बà¥राहà¥म मà¥हूरà¥त होय तंव ॥८६॥
पूरà¥वीं कैलासशिखरासी । बैसला होता वà¥योमकेशी । अरà¥धांगी पारà¥वतीसी । कथा à¤à¤•ानà¥तीं सांगतसे ॥८७॥
गिरिजा पà¥से ईशà¥वरासी । गà¥रà¥भकà¥ति मà¥हणिजे आहे कैसी । विसà¥तारोनि आमà¥हांसी । सांगा मà¥हणे तये वेळीं ॥८८॥
शिव सांगे गिरिजेसी । सरà¥व साधà¥य गà¥रà¥भकà¥तीसी । करावें à¤à¤•भावेंसी । शिव जो तोचि गà¥रॠहोय ॥८९॥
याचें à¤à¤• आखà¥यान । सांगेन तà¥à¤œ विसà¥तारोन । à¤à¤•चितà¥तें करोनि मन । à¤à¤• गिरिजे मà¥हणतसे ॥९०॥
गà¥रà¥भकà¥ति मà¥हणिजे सà¥लभपण । तातà¥à¤•ाळ साधà¥य होय जाण । अनेक तप अनà¥षà¥ठान । करितां विलंब परियेसीं ॥९१॥
नाना तपें अनà¥षà¥ठानें । करिती यजà¥à¤ž महाजà¥à¤žानें । तà¥यांतें होती महाविघà¥नें । साधà¥य होतां दà¥रà¥लभ ॥९२॥
जो गà¥रà¥भकà¥ति करी निरà¥मळ । साधà¥य होईल तातà¥à¤•ाळ । यजà¥à¤žदान तपफळ । सरà¥व सिदà¥धि तà¥यासी होती ॥९३॥
सà¥लभ असे अपà¥रयास । जो जाणे गà¥रà¥à¤•à¥लवास । à¤à¤•भावें धरोनि कांस । आराधावें शà¥रीगà¥रà¥सी ॥९४॥
याचा à¤à¤• दृषà¥à¤Ÿानà¥त । सांगेन à¤à¤•ा à¤à¤•चितà¥त । बà¥रहà¥मयाचा अवतार वà¥यकà¥त । तà¥वषà¥à¤Ÿाबà¥रहà¥मा परियेसा ॥९५॥
तयासी à¤ाला à¤à¤• कà¥मर । अतिलावणà¥य सà¥à¤‚दर । सरà¥वधरà¥मकà¥शल धीर । योगà¥य à¤ाला उपनयना ॥९६॥
तà¥वषà¥à¤Ÿाबà¥रहà¥मा पà¥तà¥रासी । वà¥रतबंध करी परियेसीं । करावया विदà¥याभà¥यासासी । गà¥रà¥à¤šà¥‡ घरीं निरविला ॥९७॥
गà¥रà¥à¤šà¥€ सेवा नानापरी । करीतसे बà¥रहà¥मचारी । वरà¥ततां à¤शियापरी । अपूरà¥व à¤à¤• वरà¥तलें ॥९८॥
वरà¥ततां à¤सें à¤à¤•े दिवशीं । आला परà¥à¤œनà¥य बहà¥वशी । परà¥णशाळा परियेसीं । गळतसे गà¥रà¥à¤šà¥€ ॥९९॥
तये वेळीं शिषà¥यासी । निरोपिती गà¥रॠतà¥यासी । तà¥वरित करावें आमà¥हांसी । à¤à¤• गृह दृढ à¤सें ॥१००॥
परà¥णशाळा पतिवरà¥षीं । जीरà¥ण होतसे परियेसीं । गृह करावें दृढतेंसी । कधीं जीरà¥ण नोहे à¤सें ॥१०१॥
न तà¥à¤Ÿà¥‡ कधीं राहे सà¥थिर । दिसावें रमà¥य मनोहर । असावें सरà¥व परिकर । करीं शीघà¥र à¤सें गृह ॥१०२॥
à¤सें गà¥रॠनिरोपिती । तेच समयीं गà¥रà¥à¤šà¥€ सती । सांगतसे अतिपà¥रीतीं । मातें कà¥à¤‚चकी आणावी ॥१०३॥
नसावी विणली अथवा शिवली । विचितà¥र रंगीत पाहिजे केली । माà¤à¥या अंगपà¥रमाण वहिली । तà¥वरित आणीं मà¥हणतसे ॥१०४॥
गà¥रà¥पà¥तà¥र मà¥हणे शिषà¥यासी । मागेन तें आणीं वेगेंसी । पादà¥à¤•ा पाहिजेत आमà¥हांसी । उदकावरà¥नि चालती à¤शा ॥१०५॥
अथवा चिखल न लागे तà¥यांसी । न वà¥हावà¥या अधिक पायांसी । जेथें चिंतू मानसीं । तेथें घेऊनि जाती à¤शा ॥१०६॥
इतà¥à¤•िया अवसरीं । गà¥रà¥à¤•नà¥या काय करी । जातां तयाचा पलà¥लव धरी । आपणा कांहीं आणावें ॥१०७॥
उंच तानवडें आपणासी । घेऊनि यावें परियेसीं । आणिक आणा खेळावयासी । घरकà¥ल à¤à¤• आपणा ॥१०८॥
कà¥à¤‚जराचें दांतें बरवें । घरकà¥ल तà¥वां आणावें । à¤à¤•सà¥तंभी असावें । कधीं न तà¥à¤Ÿà¥‡ न होय जीरà¥ण ॥१०९॥
जेथें नेईन तेथें यावें । सोपसà¥à¤•ारासहित आणावें । पाट ठाणवीं असावें । तया घराभीतरीं ॥११०॥
सदा दिसावें नूतन । वावरत असावें आपें आपण । करावया पाक निषà¥पनà¥न । मडकीं करà¥नि आणीं पां ॥१११॥
आणिक à¤à¤• सांगेन तà¥à¤œ । रांधप करावया शिकवी मज । पाक केलिया उषà¥ण सहज । असों नयें अनà¥न आणा ॥११२॥
पाक करिता मडकियेसी । न लागे काजळ परियेसीं । आणोनि दे गा भांडीं à¤सीं । आणिक सरà¥व सोपसà¥à¤•ार ॥११३॥
गà¥रà¥à¤•नà¥या à¤सें मà¥हणे । अंगिकारिलें शिषà¥यराणें । निघता à¤ाला ततà¥à¤•à¥षणें । महा अरणà¥यांत पà¥रवेशला ॥११४॥
मनीं चिंता बहॠकरी । आपण बाळ बà¥रहà¥मचारी । काय जाणें तà¥यांचे परी । केवी करà¥à¤‚ मà¥हणतसे ॥११५॥
पतà¥रावळी करà¥à¤‚ नेणें । इतà¥à¤•ें मातें कधीं होणें । सà¥मरतसे à¤à¤•ागà¥र मनें । शà¥रीगà¥रà¥à¤šरण देखा ॥११६॥
मà¥हणे आतां काय करà¥à¤‚ । मातें कोण आधारॠ। बोल ठेवील माà¤ा गà¥रॠ। शीघà¥र इतà¥à¤•ें न करितां ॥११७॥
कवणापासीं जाऊं शरण । कवण राखील माà¤ा पà¥राण । कृपानिधि गà¥रà¥विण । à¤सा कवण असे दà¥à¤œा ॥११८॥
जरी नायकें गà¥रà¥à¤šा बोल । शाप देईल तातà¥à¤•ाळ । बà¥रहà¥मचारी आपण बाळ । मà¥हणोनि अंगिकार कां केला ॥११९॥
काय गति आपणासी । आतां जाऊं कवणापासीं । अशकà¥त बाळ मी अजà¥à¤žानेसी । अंगिकार कां केला ॥१२०॥
गà¥रà¥वाकà¥य मज कारण । मातें न करी निरà¥वाण । वेंचीन आतां आपà¥ला पà¥राण । गà¥रà¥निरोप करीन मी ॥१२१॥
à¤सें महा अरणà¥यांत । जातसे बाळ चिंता करीत । शà¥रमोनिया अतà¥यंत । निरà¥वाणमनें जातसे ॥१२२॥
पà¥ढें जातां मारà¥à¤— कà¥रमित । भेटला à¤à¤• अवधूत । तेणें बाळ देखिला तेथ । पà¥सता à¤ाला तये वेळीं ॥१२३॥
कवण बाळा कोठें जासी । चिंतावà¥याकà¥ळ मानसीं । विसà¥तारोनि आमà¥हांसी । सांग मà¥हणे तये वेळीं ॥१२४॥
à¤सें मà¥हणतां बà¥रहà¥मचारी । जाऊनिया नमसà¥à¤•ारी । मà¥हणे सà¥वामी तारीं तारीं । चिंतासागरीं बà¥डतसें ॥१२५॥
भेटलासि तूं निधानॠ। जैसी वतà¥सालागीं धेनॠ। दà¥à¤ƒà¤–ी à¤ालों होतों आपणॠ। देखतां मन निवालें ॥१२६॥
जैसे चकोरपकà¥षियातें । चांदणें देखतां मन हरà¥षतें । तैसें तà¥à¤à¥या दरà¥शनमातà¥रें । आनंद à¤ाला सà¥वामिया ॥१२७॥
माà¤à¥‡à¤‚ पूरà¥वारà¥à¤œित पà¥णà¥य । कांहीं होतें मà¥हणोन । तà¥मà¥ही भेटलेंती निधान । कृपासिंधॠपरमपà¥रà¥षा ॥१२८॥
सांगा आपà¥लें नाम कवण । आगमन à¤ालें कोठून । पहा हें निरà¥मनà¥षà¥य अरणà¥य । येथें तà¥मà¥ही भेटलेती ॥१२९॥
वà¥हाल तà¥मà¥ही ईशà¥वरॠ। मातें कृपा केली गà¥रॠ। तà¥मà¥हां देखता मनोहरॠ। अंतःकरण सà¥थिर à¤ालें ॥१३०॥
कीं होसील कृपाळू । सतà¥तà¥वपà¥रिय भकà¥तवतà¥सलू । मी दास तà¥à¤ा करीं सांभाळू । मà¥हणोनि चरणीं लागला ॥१३१॥
नमितां तया बाळकासी । उठवीतसे तापसी । आलिंगोनि महाहरà¥षी । आशà¥वासीतसे तये वेळीं ॥१३२॥
मग पà¥शिला वृतà¥तानà¥त । बाळ सांगे समसà¥त । गà¥रà¥à¤‚नीं जी जी मागितली वसà¥त । कवणेंपरी साधà¥य होय ॥१३३॥
आपण बाळ बà¥रहà¥मचारी । न होय कारà¥य तें अंगिकारीं । आतां पडिलों चिंतासागरीं । तारीं सà¥वामी मà¥हणतसे ॥१३४॥
मग अभय देऊनि अवधूत । तया बाळातें मà¥हणत । सांगेन तà¥à¤œ à¤à¤• हित । जेणें तà¥à¤à¥‡à¤‚ कारà¥य साधे ॥१३५॥
विशà¥वेशà¥वर आराधन । असे à¤à¤• निधान । काशीपूर महासà¥थान । सकळाभीषà¥à¤Ÿà¥‡à¤‚ साधती ॥१३६॥
पंचकà¥रोश असे कà¥षिति । तया आगळी विखà¥याति । विषà¥णà¥मà¥à¤–à¥य ऋषि पà¥रजापति । तेथें वर लाधले ॥१३७॥
बà¥रहà¥मा सृषà¥à¤Ÿि रचावयासी । वर लाधला तà¥या सà¥थळासी । वर दिधला विषà¥णूसी । समसà¥त सृषà¥à¤Ÿि पाळावया ॥१३८॥
काशीपूर महासà¥थान । तà¥वां तेथें जातांचि जाण । होईल तà¥à¤à¥€ कामना पूरà¥ण । संदेह न धरीं मनांत ॥१३९॥
तà¥वां जावें तà¥वरितेंसी । जें जें वसे तव मानसीं । समसà¥त विदà¥या लाधसी । विशà¥वकरà¥मा तूंचि जाण ॥१४०॥
चतà¥रà¥विध पà¥रà¥षारà¥थ । साधà¥य होतील तà¥वरित । यापरीस आणिक सà¥वारà¥थ । काय असे सांग मज ॥१४१॥
तोचि देव असे दयाळ । विचितà¥र असे तà¥याचा खेळ । उपमनà¥यॠमà¥हणोनि होता बाळ । तयातें दिधला कà¥षीरसिंधॠ॥१४२॥
नामें आनंदकानन । विखà¥यात असे महासà¥थान । समसà¥तांची कामना पूरà¥ण । तये ठायीं होतसे ॥१४३॥
नाम असे पà¥री काशी । समसà¥त धरà¥मांची हे राशी । सकळ जीवजंतूंसी । मोकà¥षसà¥थान परियेसा ॥१४४॥
जे वास करिती तये सà¥थानीं । तà¥यांतें देखताचि नयनीं । जाती दोष पळोनि । सà¥थानमहिमा काय सांगूं ॥१४५॥
à¤सें काशीसà¥थान असतां । कां बा करिसी तूं चिंता । तेथील महिमा वरà¥णितां । अशकà¥य माà¤à¥‡ जिवà¥हेसी ॥१४६॥
तया काशीनगरांत । जे जन तीरà¥थे हिंडत । à¤à¤•ेक पाउलीं पà¥णà¥य बहà¥त । अशà¥वमेधफळ असे ॥१४७॥
धरà¥म अरà¥थ काम मोकà¥ष । जी जी मनीं असे कांकà¥ष । जातांचि होईल पà¥रतà¥यकà¥ष । संदेह न धरीं मनांत ॥१४८॥
à¤à¤•ोनिया बà¥रहà¥मचारी । साषà¥à¤Ÿांगीं नमसà¥à¤•ारी । कोठें असे काशीपà¥री । आपण असे अरणà¥यात ॥१४९॥
आनंदकानन मà¥हणसी । सà¥वरà¥à¤—ीं असे कीं भूमीसी । अथवा जाऊं पाताळासी । कोठें असे सांगा मज ॥१५०॥
या संसारसागरासी । तूंचि तारक जगा होसी । जà¥à¤žान मातें उपदेशीं । तारीं मातें सà¥वामिया ॥१५१॥
à¤शिया काशीपà¥रासी । मातें कोण नेईल हरà¥षीं । विनवूं जरी तà¥मà¥हांसी । घेवोनि जावें मà¥हणोनिया ॥१५२॥
कारà¥य असलिया तà¥मà¥हांसी । आमà¥हां कैसी बà¥दà¥धि देशी । मी बाळक तà¥मà¥हांसी । मà¥हणोनि चरणीं लागला ॥१५३॥
à¤सें मà¥हणता तापसी । आपण नेईन मà¥हणे हरà¥षी । तà¥à¤œà¤•रितां आपणासी । यातà¥रालाभ घडे थोर ॥१५४॥
यापरतें आमà¥हांसी । काय लाभ विशेषीं । वृथा जनà¥म मानवासी । काशीवास न करितां ॥१५५॥
तà¥à¤œà¤•रितां आपणासी । दरà¥शन घडे पà¥री काशी । चला जाऊं तà¥वरितेंसी । मà¥हणोनि दोघे निघाले ॥१५६॥
मनोवेगें तातà¥à¤•ाळीं । पातले विशà¥वेशà¥वराजवळीं । तापसी मà¥हणे तये वेळीं । बाळका यातà¥रा करीं आतां ॥१५७॥
बाळ मà¥हणें तयासी । सà¥वामी मातें निरोप देसी । नेणें यातà¥रा आहे कैसी । कवणेंपरी रहाटावें ॥१५८॥
आपण बाळ बà¥रहà¥मचारी । नेणें तीरà¥थ कवणेंपरी । कवणें विधिपà¥रःसरीं । विसà¥तारोनि सांगा मज ॥१५९॥
तापसी मà¥हणे तयासी । सांगेन यातà¥राविधीसी । तà¥à¤‚वा करावें भावेंसी । नेमें भकà¥तिपूरà¥वक ॥१६०॥
पहिलें मणिकरà¥णिकेसी । सà¥नान करणें नेमेंसी । जाऊनिया विनायकासी । पांचाळेशà¥वरा नमावें ॥१६१॥
मग जावें महादà¥वारा । विशà¥वेशà¥वरदरà¥शन करा । पà¥नरपि यावें गंगातीरा । मणिकरà¥णिकासà¥नान करावें ॥१६२॥
मणिकरà¥णिकेचा ईशà¥वर । पूजूनिया निरà¥धार । जाऊनिया कंबळेशà¥वर । पूजा करीं गा भावेंसी ॥१६३॥
पà¥ढें ईशà¥वरवासà¥à¤•ीसी । पूजा करी भकà¥तींसी । परà¥वतेशà¥वर पूजोनि हरà¥षी । गंगाकेशव पूजीं मग ॥१६४॥
ललिता देवी पूजोनि । मग जावें तेथूनि । जरासंधेशà¥वर धà¥यानीं । पूजा करीं गा भकà¥तींसी ॥१६५॥
सोमनाथ असे थोर पूजावा शूळटंकेशà¥वर । तयापà¥ढें वाराहेशà¥वर । पूजा करीं गा बà¥रहà¥मेशà¥वरी ॥१६६॥
अगसà¥तà¥येशà¥वर कशà¥यपासी । पूजा करीं हरिहरेशà¥वरासी । वैजनाथ महाहरà¥षी । धà¥रà¥वेशà¥वर पूजीं मग ॥१६७॥
गोकरà¥णेशà¥वर असे थोर । पूजा करीं गा हाटकेशà¥वर । असà¥थिकà¥षेप तटाकेशà¥वर । किंकरेशà¥वर पूजावा ॥१६८॥
भारतभूतेशà¥वरासी । पूजा करीं गा भावेंसी । चितà¥रगà¥पà¥तेशà¥वरासी । चितà¥रघंट पूजावा ॥१६९॥
पाशà¥पतेशà¥वर निका । पूजा करोनि तेथें बाळका । पितामह असे जो का । ईशà¥वरातें पूजावें ॥१७०॥
कलà¥लेशà¥वरातें वंदूनी । पà¥ढें जावें à¤à¤• मनीं । चंदà¥रेशà¥वरातें पूजोनि । पूजा करीं गा विशà¥वेशà¥वरा ॥१७१॥
पà¥ढें पूजीं विघà¥नेशà¥वर । तà¥यानंतर अगà¥नीशà¥वर । मग पूजा नागेशà¥वर । हरिशà¥à¤šà¤‚दà¥रेशà¥वर पूजीं जाण ॥१७२॥
चिंतामणि विनायका । सोमनाथ विनायक देखा । पूजा करोनि à¤à¤•ा । वसिषà¥ठ वामदेव पूजावा ॥१७३॥
पà¥ढें तà¥रिसंधà¥येशà¥वर । पूजीं लिंग असे थोर । विशालाकà¥ष मनोहर । धरà¥मेशà¥वर पूजावा ॥१७४॥
विशà¥वबाहॠपूजा निका । पà¥ढें आशा-विनायका । वृदà¥धादितà¥य असे जो का । पूजा करीं वो मनोभावें ॥१७५॥
चतà¥रà¥वकà¥रेशà¥वर असे थोर । लिंग असे मनोहर । पूजा करीं गा बà¥रहà¥मेशà¥वर । अनà¥à¤•à¥रमें करà¥निया ॥१७६॥
पà¥नः पà¥रकामेशà¥वर असे खूण । पà¥ढें ईशà¥वरईशान । चंडी चंडेशà¥वरा जाण । पूजा करीं भकà¥तींसी ॥१७७॥
पूजीं भवानीशंकर । धà¥à¤‚डिराज मनोहर । अरà¥à¤šà¥€ राजराजेशà¥वर । लंगूलेशà¥वर पूजीं मग ॥१७८॥
नकà¥लेशà¥वर पूजेसी । तà¥वां जावें भकà¥तींसी । परानà¥नपरदà¥रवà¥येशà¥वरासी । पाणिगà¥रहणेशà¥वर पूजीं मग ॥१७९॥
गंगेशà¥वर मोरेशà¥वर पूजोन । जà¥à¤žानवापीं करीं सà¥नान । जà¥à¤žानेशà¥वर अरà¥à¤šà¥‚न । नंदिकेशà¥वर पूजीं मग ॥१८०॥
निषà¥à¤•लंकेशà¥वर थोर । लिंग असे मनोहर । पूजीं मारà¥à¤•ंडेयेशà¥वर । असà¥रेशà¥वर पूजीं मग ॥१८१॥
तारकेशà¥वर असे थोर । लिंग बहॠमनोहर । पूजा महाकाळेशà¥वर । दंडपाणि पूजीं मग ॥१८२॥
महेशà¥वरातें पूजोनि । अरà¥à¤šà¥€ मोकà¥षेशà¥वर धà¥यानीं । वीरभदà¥रेशà¥वरसà¥मनीं । पूजा करीं गा बाळका ॥१८३॥
अविमà¥à¤•à¥तेशà¥वरापासीं । तà¥वां जाऊनियां हरà¥षी । पूजा करीं गा भावेंसी । मोदादि पंच विनायका ॥१८४॥
आनंदभैरवपूजा करीं । पà¥नरपि जाय महादà¥वारीं । जेथें असे मनà¥मथारि। विशà¥वनाथ पूजावा ॥१८५॥
बाळा तूंचि येणेंपरी । अंतरगृहयातà¥रा करीं । मà¥à¤•à¥तिमंडपाभीतरीं जाऊनिया मंतà¥र मà¥हणावा ॥१८६॥
शà¥लोक ॥ अंतरà¥à¤—ृहसà¥य यातà¥रेयं यथावदà¥या मया कृता । नà¥यूनातिरिकà¥तया शंभà¥à¤ƒ पà¥रीयतामनया विभà¥à¤ƒ ॥१॥
इति मंतà¥रं समà¥à¤šà¥à¤šारà¥य कà¥षणं वै मà¥à¤•à¥तिमानà¥भवेतॠ। विशà¥रमà¥य यायादà¥भवने निषà¥पापः पà¥णà¥यभागà¥भवेतॠ॥२॥
à¤सा मंतà¥र जपून । विशà¥वनाथातें नमून । मग निघावें तेथून । दकà¥षिणमानसयातà¥रेसी ॥१८७॥
मणिकरà¥णिकेसी जाउनी । सà¥नान उतà¥तरवाहिनी । विशà¥वनाथातें पूजोनि । संकलà¥पावें यातà¥रेसी ॥१८८॥
तेथोनि निघावें हरà¥षीं । मोदादि पंच विनायकांसी । पूजा करीं गा भकà¥तींसी । धà¥à¤‚डिराज पूजीं मग ॥१८९॥
पूजीं भवानीशंकर । दंडपाणि नमन कर । विशालाकà¥षा अवधार । पूजा तà¥मà¥ही भकà¥तींसी ॥१९०॥
सà¥नान धरà¥मकूपेसी । शà¥रादà¥धविधि करा हरà¥षीं । पूजा धरà¥मेशà¥वरासी । गंगाकेशव पूजीं मग ॥१९१॥
पूजावी देवी ललिता । जरासंघेशà¥वर नमितां । पूजीं मग सोमनाथा । वराहेशà¥वरा भकà¥तींसी ॥१९२॥
दशाशà¥वमेधतीरà¥थेसी । सà¥नान करीं शà¥रादà¥धेंसी । पà¥रयागतीरà¥थें परियेसीं । सà¥नान शà¥रादà¥ध करावें ॥१९३॥
पूजोनिया पà¥रयागेशà¥वरासी । दशाशà¥वमेध ईशà¥वरासी । पूजा करीं गा भकà¥तींसी । शीतलेशà¥वर अरà¥à¤šà¥€à¤‚ मग ॥१९४॥
अरà¥à¤šà¥€ मग वंदि देवी । सरà¥वेशà¥वर मनोभावीं । धà¥à¤‚डिराज भकà¥ति पूरà¥वीं । पूजा करीं गा बà¥रहà¥मचारी ॥१९५॥
तिळभांडेशà¥वर देखा । पूजा करोनि पà¥ढें à¤à¤•ा । रेवाकà¥à¤‚डीं सà¥नान निका । मानससरोवरीं मग सà¥नान ॥१९६॥
शà¥रादà¥धादि पितृतरà¥पण । मानसेशà¥वर मग पूजोन । मनकामना पावे जाण । à¤à¤• बाळा बà¥रहà¥मचारी ॥१९७॥
केदारकà¥à¤‚डीं सà¥नान । करावें तेथें तरà¥पण । केदारेशà¥वर पूजोन । गौरीकà¥à¤‚डीं सà¥नान करा ॥१९८॥
पूजीं वृदà¥धकेदारेशà¥वर । पूजीं मग हनà¥मंतेशà¥वर । पूजोनिया रामेशà¥वर । सà¥नान शà¥राधà¥द कृमिकà¥à¤‚डीं ॥१९९॥
सिदà¥धेशà¥वरा करीं नमन । करà¥नि सà¥वपà¥नकà¥à¤‚डीं सà¥नान । सà¥वपà¥नेशà¥वर पूजोन । सà¥नान करीं गा संगमांत ॥२००॥
संगमेशà¥वर पूजोन । लोलारà¥à¤•कूपीं करीं सà¥नान । शà¥रादà¥धकरà¥म आचरोन । गतिपà¥रदीप ईशà¥वरासी ॥२०१॥
पूजीं अरà¥à¤•विनायका । पाराशरेशà¥वरा अधिका । पूजा करोनि बाळका । सनà¥निहतà¥य कà¥à¤‚डीं सà¥नान करीं ॥२०२॥
कà¥रà¥à¤•à¥षेतà¥र कà¥à¤‚ड देखा । सà¥नान करावें विशेखा । सà¥वरà¥णादि दानादिका । तेथें तà¥मà¥हीं करावें ॥२०३॥
अमृतकà¥à¤‚डीं सà¥नान निका । पूजीं दà¥रà¥à¤—ा विनायका । दà¥रà¥à¤—ादेवीसी बाळका । पूजा करीं मनोभावें ॥२०४॥
पà¥ढें चौसषà¥à¤Ÿ योगिनी । पूजा करीं गा मनकामनीं । कà¥à¤•à¥à¤•à¥à¤Ÿ दà¥विजातें वंदà¥नी । मंतà¥र तेथें जपावा ॥२०५॥
शà¥लोक ॥ वाराणसà¥यां दकà¥षिणे भागे कà¥à¤•à¥à¤•à¥à¤Ÿà¥‹ नाम वै दà¥विजः । तसà¥य सà¥मरणमातà¥रेण दà¥à¤ƒसà¥वपà¥नः सà¥सà¥वपà¥नो भवेतॠ॥२०६॥
पà¥ढें मासोपवासासी । पूजिजे गोबाईसी । सात कवडया घालूनिया तिसी । नमन भावें करावें ॥२०७॥
पूजा करीं रेणà¥à¤•ेसी । पà¥ढें सà¥नान करीं हरà¥षी । शंखोदà¥धारकà¥à¤‚डेसी । शंखविषà¥णॠपूजिजे ॥२०८॥
कामाकà¥षिकà¥à¤‚डीं करीं सà¥नान । कामाकà¥षिदेवी पूजोन । अयोधà¥याकà¥à¤‚डीं करीं सà¥नान । सीताराम पूजावा ॥२०९॥
लवांकà¥शकà¥à¤‚डीं करीं सà¥नान । लवांकà¥शातें पूजोन । लकà¥षà¥मीकà¥à¤‚डीं करीं सà¥नान । लकà¥षà¥मीनारायण पूजावा ॥२१०॥
सूरà¥यकà¥à¤‚डीं करीं सà¥नान । शà¥रादà¥धकरà¥म आचरोन । सांबादितà¥य पूजोन । जावें पà¥ढें बाळका ॥२११॥
वैजनाथकà¥à¤‚ड बरवें । तेथें सà¥नान तà¥वां करावें । वैजनाथातें पूजावें । à¤à¤•भावेंकरà¥निया ॥२१२॥
गोदावरीकà¥à¤‚डेसी । सà¥नान करा भकà¥तींसी । गौतमेशà¥वर लिंगासी । पूजीं बाळ बà¥रहà¥मचारी ॥२१३॥
अगसà¥तिकà¥à¤‚डीं जावोनि । अगसà¥तेशà¥वरा नमूनि । सà¥नान करीं मनापासोनि । पूजा करीं भकà¥तिभावें ॥२१४॥
शà¥à¤•à¥रकूपीं करीं सà¥नान । करी शà¥à¤•à¥रेशà¥वर अरà¥à¤šन । मग पà¥ढें अनà¥नपूरà¥णा नमून । पूजा करीं भावेंसी ॥२१५॥
धà¥à¤‚डिराजातें पूजोन । जà¥à¤žानवापीं करीं सà¥नान । जà¥à¤žानेशà¥वर अरà¥à¤šà¥‹न । दंडपाणि पूजावा ॥२१६॥
आनंदभैरव वंदोनि । महादà¥वारा जाऊनि । साषà¥à¤Ÿांगेसी नमोनि । विशà¥वनाथा अरà¥à¤šिजे ॥२१७॥
à¤सें दकà¥षिणमानस । यातà¥रा असे विशेष । बà¥रहà¥मचारी करी हरà¥ष । योगिराज सांगतसे ॥२१८॥
आतां उतà¥तरमानसासी । सांगेन विधि आहे कैशी । संकलà¥प करोनिया हरà¥षी । निघावें तà¥वां बाळका ॥२१९॥
जावें पंचगंगेसी । सà¥नान करीं महाहरà¥षी । कोटिजनà¥मपाप नाशी । पà¥रखà¥यात असे पà¥राणीं ॥२२०॥
पंचगंगा पà¥रखà¥यात नामें । सांगेन असतीं उतà¥तमें । किरणा धूतपापा नामें । तिसरी पà¥णà¥यसरसà¥वती ॥२२१॥
गंगा यमà¥ना मिळोनी । पांचही खà¥याति जाणोनि । नामें असती सगà¥णी । à¤à¤• बाळा à¤à¤•चितà¥तें ॥२२२॥
कृतयà¥à¤—ीं तà¥या नदीसी । धरà¥मनदी मà¥हणती हरà¥षी । धूतपापा नाम तिसी । तà¥रेतायà¥à¤—ीं अवधारा ॥२२३॥
बिंदà¥तीरà¥थ दà¥वारापासी । नाम जाण विसà¥तारेंसी । कलियà¥à¤—ाभीतरीं तिसी । नाम à¤ालें पंचगंगा ॥२२४॥
पà¥रयागासी माघमासीं । सà¥नान करितां फळें जैसीं । कोटिगà¥ण पंचगंगेसी । तà¥याहूनि पà¥णà¥य अधिक असे ॥२२५॥
à¤शापरी पंचगंगेसी । सà¥नान करीं गा भावेंसी । बिंदà¥माधवपूजेसी । पूजा करीं गा केशवा ॥२२६॥
गोपालकृषà¥ण पूजोनि । जावें नृसिंहभà¥वनीं । मंगळागौरी वंदोनि । गभसà¥तेशà¥वर पूजावा ॥२२७॥
मयूखादितà¥यपूजेसी । तà¥वां जावें भकà¥तींसी । पà¥नरपि जावें हरà¥षी । विशà¥वेशà¥वरदरà¥शना ॥२२८॥
मागà¥ती मà¥à¤•à¥तिमंडपासी । तà¥वां जावें भकà¥तींसी । संकलà¥पावें विधींसी । निघावें उतà¥तरमानसा ॥२२९॥
मग निघा तेथून । आदितà¥यातें पूजोन । अमरà¥दकेशà¥वर अरà¥à¤šà¥‹न । पापभकà¥षेशà¥वरा पूजिजे ॥२३०॥
नवगà¥रहातें पूजोनि । काळभैरवातें वंदूनि । कà¥षेतà¥रपाळातें अरà¥à¤šà¥‹नि । काळकूपीं सà¥नान करीं ॥२३१॥
पूजा करोनि काळेशà¥वरा । हंसतीरà¥थी सà¥नान करा । शà¥रादà¥धपितृकरà¥म सारा । à¤à¤• बाळा à¤à¤•चितà¥तें ॥२३२॥
कृतà¥तिवासेशà¥वरा देखा । पूजा करोनि बाळका । पà¥ढें जाऊनि à¤à¤•ा । शंखवापीं सà¥नान करीं ॥२३३॥
तेथें आचमन करोनि । रतà¥नेशà¥वरातें पूजोनि । सीतेशà¥वरा अरà¥à¤šà¥‹नि । दकà¥षेशà¥वर पूजीं मग ॥२३४॥
चतà¥रà¥वकà¥रेशà¥वरीं पूजा । करीं वो बाळा तूं वोजा । पà¥ढें सà¥नान करणें काजा । वृदà¥धकाळकूपा जावें ॥२३५॥
काळेशà¥वराचे पूजेसी । तà¥वां जावें भकà¥तींसी । अपमृतà¥येशà¥वरा हरà¥षी । पूजा करीं गा बाळका ॥२३६॥
मंदाकिनी सà¥नान करणें । मधà¥यमेशà¥वरातें पूजणें । तेथोनि मग पà¥ढें जाणें । जंबà¥à¤•ेशà¥वर पूजावया ॥२३७॥
वकà¥रतà¥à¤‚डपूजेसी । तà¥वां जावें भकà¥तींसी । दंडखात कूपेसी । सà¥नान शà¥रादà¥ध तूं करीं ॥२३८॥
पà¥ढें भूतभैरवासी । पूजिजे ईशानेशà¥वरासी । जैगीषवà¥यगà¥हेसी । नमन करà¥नि पà¥ढें जावें ॥२३९॥
घंटाकà¥à¤‚डीं सà¥नान करीं । वà¥यासेशà¥वरातें अरà¥à¤šन करीं । कंदà¥à¤•ेशà¥वरातें अवधारीं । पूजा करीं गा भकà¥तींसी ॥२४०॥
जà¥येषà¥ठवापीं सà¥नान करणें । जà¥येषà¥ठेशà¥वरातें पूजणें । सवेंचि तà¥वां पà¥ढें जाणें । सà¥नान सपà¥तसागरांत ॥२४१॥
तेथोनि वालà¥मीकेशà¥वरासी । पूजा करीं गा भकà¥तींसी । भीमलोटा जाऊनि हरà¥षी । भीमेशà¥वर पूजावा ॥२४२॥
मातृ-पितृकà¥à¤‚डेसी । करणें शà¥रादà¥धविधीसी । पिशाचमोचन तीरà¥थेसी । पà¥ढें जावें अवधारा ॥२४३॥
पà¥ढें कपरà¥दिकेशà¥वरासी । पूजा करीं गा भकà¥तींसी । करà¥à¤•ोटकवापीसी । सà¥नान करीं गा बाळका ॥२४४॥
करà¥à¤•ोटकेशà¥वरासी । पूजा करीं गा भकà¥तींसी । पà¥ढें ईशà¥वरगंगेसी । सà¥नान दान करावें ॥२४५॥
अगà¥नीशà¥वराचे पूजेसी । चकà¥रकà¥à¤‚डीं सà¥नानासी । तà¥à¤‚वा जावें भकà¥तींसी । शà¥रादà¥धकरà¥म करावें ॥२४६॥
उतà¥तरारà¥à¤• पूजोन । मतà¥सà¥योदरीं करीं सà¥नान । ओंकारेशà¥वर अरà¥à¤šà¥‹न । कपिलेशà¥वर पूजीं मग ॥२४७॥
ऋणमोचन तीरà¥थेसी । शà¥रादà¥धादि करावीं भकà¥तींसी । पापविमोचनतीरà¥थेसी । सà¥नानादि शà¥रादà¥धें करावीं ॥२४८॥
तीरà¥थ कपालमोचन । सà¥नान शà¥रादà¥ध तरà¥पण । कà¥लसà¥तंभापà¥रती जाऊन । पूजा करीं गा भकà¥तींसी ॥२४९॥
असे तीरà¥थ वैतरणी । शà¥रादà¥ध करावें तेथें सà¥नानीं । विधिपूरà¥वक गोदानीं । देतां पà¥णà¥य बहà¥त असे ॥२५०॥
मग जावें कपिलधारा । सà¥नान शà¥रादà¥ध तà¥मà¥ही करा । सवतà¥सेसी दà¥विजवरा । गोदान दà¥यावें परियेसा ॥२५१॥
वृषभधà¥वजातें पूजोन । मग निघावें तेथून । जà¥वालानृसिंह वंदोन । वरà¥णासंगमीं तà¥मà¥हीं जावें ॥२५२॥
सà¥नान शà¥रादà¥ध करोनि । केशवादितà¥य पूजोनि । आदिकेशव अरà¥à¤šà¥‹नि । पà¥ढें जावें परियेसा ॥२५३॥
पà¥रलà¥हादतीरà¥थ असे बरवें । सà¥नान शà¥रादà¥ध तà¥वां करावें । पà¥रलà¥हादेशà¥वरातें पूजावें । à¤à¤•भावें परियेसा ॥२५४॥
कपिलधारा तीरà¥थ थोर । सà¥नान करावें मनोहर । पूजोनि तà¥रिलोचनेशà¥वर । असंखà¥यातेशà¥वरा पूजिजे ॥२५५॥
पà¥ढें जावें महादेवासी । पूजा करीं गा भकà¥तींसी । दà¥रà¥पदेशà¥वर सादरेंसी । à¤à¤•भावें अरà¥à¤šावा ॥२५६॥
गंगायमà¥नासरसà¥वतींशीं । तिनà¥ही लिंगें विशेषीं । पूजा करीं गा भकà¥तींसी । कामà¥यतीरà¥थ पाहें मग ॥२५७॥
कामेशà¥वरातें पूजोनि । गोपà¥रतारतीरà¥थ सà¥नानीं । पंचगंगेसी जाऊनि । सà¥नान मागà¥तीं करावें ॥२५८॥
मणिकरà¥णिकासà¥नान करणें । जलशायीतें पूजणें । हनà¥मंतातें नमन करणें । मोदादि पंच विनायकांसी ॥२५९॥
पूजा अनà¥नपूरà¥णेसी । धà¥à¤‚डिराज परियेसीं । जà¥à¤žानवापीं सà¥नानेंसी । जà¥à¤žानेशà¥वर पूजावा ॥२६०॥
पूजीं दंडपाणीसी । मोकà¥षलकà¥षà¥मीविलासासी । पूजा पंचपांडवासी । दà¥रौपदीदà¥पदविनायका ॥२६१॥
पूजा आनंदभैरवासी । अविमà¥à¤•à¥तेशà¥वर हरà¥षीं । पूजोनिया संभà¥रमेंसी । विशà¥वनाथ संमà¥à¤– सांगें ॥२६२॥
शà¥लोक ॥ उतà¥तरमानसयातà¥रेयं यथावदà¥या मया कृता । नà¥यूनातिरिकà¥तया शंभà¥à¤ƒ पà¥रीयतामनया विभà¥à¤ƒ ॥२६३॥
à¤सा मंतà¥र जपोनि । साषà¥à¤Ÿांगें नमसà¥à¤•ारà¥नि । मग निघावें तेथोनि । पंचकà¥रोशयातà¥रेसी ॥२६४॥
सिदà¥ध मà¥हणे नामधारकासी । गà¥रà¥à¤šरितà¥र à¤à¤•तां संतोषीं । येणेंचि तूं पावशी । चारी पà¥रà¥षारà¥थ इह सौखà¥य ॥२६५॥
मà¥हणोनि सरसà¥वतीगंगाधर । सांगे गà¥रà¥à¤šरितà¥रविसà¥तार । à¤à¤•तां होय मनोहर । सकळाभीषà¥à¤Ÿà¥‡ साधिजे ॥२६६॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रामृत । काशीखंडीं यातà¥रा निरोपित । कथा असती पà¥राणविखà¥यात । à¤à¤•चतà¥वारिंशतà¥तमोऽधà¥यायः ॥२६७॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रपरमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिदà¥धनामधारकसंवादे काशीमहायातà¥रानिरà¥पणं नाम à¤à¤•चतà¥वारिंशतà¥तमोऽधà¥यायः
शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥२६७॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
