Nov 07
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ सेहेचाळीसावा(संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नमः ॥ शà¥रीसरसà¥वतà¥यै नमः ॥ शà¥रीगà¥रà¥भà¥यो नमः ॥
नामधारक मà¥हणे सिदà¥धासी । पà¥ढें कथा वरà¥तली कैसी । तें विसà¥तारोनि सांगावें आमà¥हांसी । कृपा करीं गा दातारा ॥१॥
सिदà¥ध मà¥हणे शà¥रीमंता । à¤à¤•ेन मà¥हणसी गà¥रà¥à¤šरितà¥रा । तà¥à¤œ होतील पà¥तà¥रपौंतà¥रा । सदा शà¥रियायà¥à¤•à¥त तूं होसी ॥२॥
सांगो आतां à¤à¤• विचितà¥र । जेणें होतील पतित पवितà¥र । à¤सें असे शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥र । ततà¥परेंसीं परियेसा ॥३॥
गाणगापà¥रीं असतां शà¥रीगà¥रॠ। सण आला दिपवाळी थोरॠ। शिषà¥य आले पाचारà¥à¤‚ । आपà¥ले घरीं भिकà¥षेसी ॥४॥
सपà¥त शिषà¥य बोलाविती । à¤à¤•ाहूनि à¤à¤• पà¥रीतीं । सातै जण पायां पडती । यावें आपà¥ले घरासी ॥५॥
à¤à¤•à¤à¤• गà¥राम à¤à¤•ेकासी । शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती तयांसी । समसà¥तांचà¥या घरीं यावें कैसी । तà¥मà¥ही आपणचि विचारा ॥६॥
तà¥मà¥हीं वांटा आपणियांत । कवणाकडे निरोप होत । तेथें आमà¥हीं जाऊं मà¥हणत । शिषà¥याधीन आमà¥ही असों ॥७॥
आपणांत आपण पà¥सती । समसà¥त आपण नेऊं मà¥हणती । à¤à¤•मेकांत à¤à¤—डती । आपà¥ला सà¥वामी मà¥हणोनियां ॥८॥
शà¥रीगà¥रॠवारिती तयांसी । तà¥मà¥ही भांडतां कासयासी । आमà¥ही à¤à¤• गà¥रॠसातांसी । à¤à¤•ा घरीं येऊं मà¥हणती ॥९॥
à¤सें वचन à¤à¤•ोनि । समसà¥त विनविती कर जोडूनि । सà¥वामी पà¥रपंच न पहावा नयनीं । समरà¥थ-दà¥रà¥बळ मà¥हणों नये ॥१०॥
समसà¥तांसी पहावें समान । न विचारावें नà¥यून पूरà¥ण । उपेकà¥षिसी दà¥रà¥बळ मà¥हणोन । गंगापà¥रवेश करà¥à¤‚ आमà¥ही ॥११॥
विदà¥राचिया घरासी । शà¥रीकृषà¥ण जाय भकà¥तींसीं । राजा-कौरवमंदिरासी । नवचे तो भकà¥तवतà¥सल ॥१२॥
आमà¥ही समसà¥त तà¥मचे दास । कोणासी न करावें उदास । जो निरोप दà¥याल आमà¥हांस । तोचि आपण करà¥à¤‚ मà¥हणती ॥१३॥
à¤सें मà¥हणोनियां समसà¥त । करिती साषà¥à¤Ÿांग दंडवत । समसà¥त आमà¥हां पहावें मà¥हणत । विनविताति शà¥रीगà¥रà¥सी ॥१४॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती समसà¥तांसी । येऊं तà¥मचà¥या घरासी । चिंता न धरावी मानसीं । भाक आमà¥à¤šà¥€ घà¥या मà¥हणती ॥१५॥
à¤सें à¤à¤•ोनि शà¥रीगà¥रà¥वचन । विनविताति सातै जण । समसà¥तां आशà¥वासितां येऊं मà¥हणोन । कवणें करावा भरंवसा ॥१६॥
शà¥रीगà¥रॠमनीं विचारिती । अजà¥à¤žानी लोक नेणती । तयां सांगावें à¤à¤•ांतीं । à¤à¤•ेकातें बोलावूनि ॥१७॥
जवळी बोलावूनि à¤à¤•ासी । कानीं सांगती तयासी । आमà¥ही येतों तà¥à¤à¥‡ घरासी । कोणापà¥ढें न सांगावें ॥१८॥
à¤सी भाक तयासी देती । उठोनि जाईं गांवा मà¥हणती । दà¥à¤œा बोलावूनि à¤à¤•ांतीं सांगती । येऊं तà¥à¤à¥या घरासी ॥१९॥
à¤सें सांगोनि तयासी । पाठविलें गà¥रामासी । बोलावूनि तिसरेयासी । तेणेंचि रीतीं सांगती ॥२०॥
à¤सें सातै जण देखा । समजावोनि गà¥रà¥नायका । पाठविले तेणेंचिपरी à¤à¤•ा । महदाशà¥à¤šरà¥य वरà¥तलें ॥२१॥
à¤à¤•मेकां न सांगत । गेले सातही भकà¥त । शà¥रीगà¥रॠआले मठांत । अतिविनोद पà¥रवरà¥तला ॥२२॥
गà¥रामांतील भकà¥तजन । हे वà¥यवसà¥था à¤à¤•ोन । विनविताति कर जोडोन । आमà¥हां सांडोनि जातां सà¥वामी ॥२३॥
तà¥यांसी मà¥हणती शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति । आमà¥ही राहिलों जाणा चितà¥तीं । न करावी मनीं खंती । आमà¥ही असों येथेंचि ॥२४॥
à¤सें बोलतां संतोषीं । जवळीं होऊं आली निशी । दिवाळीची तà¥रयोदशी । रातà¥रीं मंगळसà¥नान करावें ॥२५॥
आठरà¥प à¤ाले आपण । अपार महिमा नारायण । सात ठायींही गेले आपण । गाणगापà¥रीं होतेचि ॥२६॥
à¤सी दिपवाळी जाहली । समसà¥तां ठायीं पूजा घेतली । पà¥नः तैसेचि वà¥यकà¥त जाहले । गौपà¥यरà¥पें कोणी नेणें ॥२७॥
कारà¥तिकमासीं पौरà¥णिमेसी । करावया दीपाराधनेसी । समसà¥त भकà¥त आले दरà¥शनासी । गाणगागà¥रामीं शà¥रीगà¥रà¥à¤œवळी ॥२८॥
समसà¥त नमसà¥à¤•ार करिती । भेटीं दहावे दिवसीं मà¥हणती । à¤à¤•मेकातें विचारिती । मà¥हणती आपले घरीं गà¥रॠहोते ॥२९॥
à¤à¤• मà¥हणती सतà¥य मिथà¥या । समसà¥त शिषà¥य खà¥णा दावित । आपण दिलà¥हें à¤सें वसà¥तà¥र । तें गा शà¥रीगà¥रà¥à¤œवळी असे ॥३०॥
समसà¥त जाहले तटसà¥थ । गà¥रामलोक तà¥यासी असतà¥य मà¥हणत । आमà¥à¤šà¥‡ गà¥रॠयेथेंचि होते । दिपवाळी येथेंचि केली ॥३१॥
विसà¥मय करिती सकळही जन । मà¥हणती होय हा तà¥रैमूरà¥ति आपण । अपार महिमा नारायण । अवतार होय शà¥रीहरीचा ॥३२॥
à¤से मà¥हणोनि भकà¥त समसà¥त । नानापरी सà¥तोतà¥र करीत । न कळे महिमा तà¥à¤à¥€ मà¥हणत । वेदमूरà¥ति शà¥रीगà¥रà¥नाथा ॥३३॥
तूंचि विशà¥ववà¥यापक होसी । महिमा न कळे आमà¥हांसी । काय वरà¥णावें शà¥रीचरणासी । तà¥रैमूरà¥ति तूंचि à¤à¤• ॥३४॥
à¤सी नानापरी सà¥तà¥ति करिती । दीपाराधना अतिपà¥रीतीं । बà¥राहà¥मणभोजन करविती । महानंद भकà¥तजना ॥३५॥
शà¥रीगà¥रà¥महिमा à¤सी खà¥याति । सिदà¥ध सांगे नामधारकापà¥रती । भूमंडळीं à¤ाली खà¥याति । शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतीची ॥३६॥
मà¥हणे सरसà¥वती-गंगाधरॠ। जवळी असतां कलà¥पतरॠ। नोळखिती जन अंध-बधिरॠ। वायां कषà¥à¤Ÿती दैनà¥यवृतà¥तीं ॥३७॥
भजा भजा हो शà¥रीगà¥रà¥सी । जें जें कामà¥य तà¥मचे मानसीं । साधà¥य होईल तà¥वरितेसीं । आमà¥हां पà¥रचीति आली असे ॥३८॥
अमृत पान करावयासी । अनà¥मान पडे मूरà¥à¤–ासी । जà¥à¤žानवंत भकà¥तजनांसी । नामामृत शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥‡à¤‚ ॥३९॥
शà¥रीगà¥रà¥सेवा करा हो करा । मारीतसे मी डांगोरा । संमत असे वेदशासà¥तà¥रां । गà¥रॠतोचि तà¥रैमूरà¥ति ॥४०॥
गà¥रà¥वेगळी गति नाहीं । वेदशासà¥तà¥रें बोलतीं पाहीं । जे निंदिती नरदेहीं । सूकरयोनीं जनà¥मती ॥४१॥
तà¥मà¥ही मà¥हणाल भज à¤सी । आपà¥ले इचà¥à¤›à¥‡नें लिहिलेंसी । वेदशासà¥तà¥र-संमतेसीं । असेल तरी अंगीकारा ॥४२॥
संसारसागर धà¥रंधर । उतरावया पैलपार । आणिकाचा निरà¥धार । नवà¥हे गà¥रà¥वांचोनि ॥४३॥
निरà¥à¤œळ संसार-अरणà¥यांत । पोई घातली असे अमृत । सेवा सेवा तà¥मà¥ही समसà¥त । अमरतà¥व तà¥वरित होईल ॥४४॥
शà¥रीगà¥रॠनृसिंहसरसà¥वती । अवतरला असे तà¥रयमूरà¥ति । गाणगागà¥रामीं वास करिती । आतां असे पà¥रतà¥यकà¥ष ॥४५॥
जे जे जाती तया सà¥थाना । तातà¥à¤•ाळ होय मनकामना । कांहीं न करावें अनà¥माना । पà¥रतà¥यकà¥ष देव तेथें असे ॥४६॥
आमà¥ही सांगतों तà¥मà¥हांसी हित । पà¥रशसà¥त à¤ालिया तà¥मचें चितà¥त । गाणगापà¥रा जावें तà¥वरित । मà¥हणे सरसà¥वती-गंगाधर ॥४७॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रामृते परमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिदà¥धनामधारकसंवादे अषà¥à¤Ÿसà¥वरà¥पधारणं नाम षटà¥à¤šतà¥वारिंशोऽधà¥यायः
शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥४७॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
