Nov 28
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ à¤à¤•ोणपनà¥à¤¨à¤¾à¤¸à¤¾à¤µà¤¾(संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नमः ।
नामधारक शिषà¥य सगà¥ण । सिदà¥धमà¥नीतें नमन करà¥न । विनवीतसे कर जोडून । भकà¥तिभावेंकरोनिया ॥१॥
तà¥रैमूरà¥तीचा अवतार । à¤ाला वेषधारी नर । राहिला पà¥रीतीं गाणगापà¥र । कवण कà¥षेतà¥र मà¥हणोनिया ॥२॥
भूमीवरी पà¥रखà¥यात । तीरà¥थें असती असंखà¥यात । समसà¥त सांडोनिया येथ काय कारण वांस केला ॥३॥
या सà¥थानाचें महिमान । सांगा सà¥वामी विसà¥तारोन । मà¥हणोनि धरी सिदà¥धाचे चरण । नामधारक तये वेळीं ॥४॥
à¤à¤•ोन तयाचें वचन । सिदà¥धमà¥नि संतोषोन । सांगतसे विसà¥तारोन । à¤à¤•ा शà¥रोते à¤à¤•चितà¥तें ॥५॥
आशà¥विन वदà¥य चतà¥रà¥दशीसी । दिपवाळी परà¥वणीसी । शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती शिषà¥यांसी । सà¥नान करावें तà¥रिसà¥थळीचें ॥६॥
गया-पà¥रयाग-वाराणशीसी । चला यातà¥रे पà¥तà¥रकलतà¥रेंसी । विपà¥र मà¥हणती शà¥रीगà¥रà¥सी । आइती करणें मà¥हणोनिया ॥७॥
à¤à¤•ोन शà¥रीगà¥रॠहांसती । गà¥रामजवळी तीरà¥थें असती । करणें न लागे तà¥मà¥हां आइती । चला नेईन तà¥मà¥हांसी ॥८॥
à¤सें मà¥हणोनि भकà¥तांसी । गेले अमरजासंगमासी । सà¥नान केलें महाहरà¥षीं । शिषà¥यांसहित शà¥रीगà¥रà¥à¤‚नीं ॥९॥
गà¥रॠमà¥हणती शिषà¥यांसी । महिमा अपार संगमासी । पà¥रयागसमान परियेसीं । षटà¥à¤•à¥ळामधà¥यें सà¥नान करणें ॥१०॥
विशेष नदी भीमातीर । अमरजासंगम थोर । गंगा यमà¥ना वाहे निरà¥धार । तीरà¥थ बरवें परियेसा ॥११॥
विशेषें आपण उतà¥तरे वाहे । याचें पà¥णà¥य अपार आहे । शताधिक पà¥णà¥य पाहे । काशीहून परियेसा ॥१२॥
आणिक अषà¥à¤Ÿ तीरà¥थें असती । तयांचा महिमा विखà¥यात जगतीं । सांगेन à¤à¤•ा à¤à¤•चितà¥तीं । शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती शिषà¥यांसी ॥१३॥
à¤à¤•ोन शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥‡à¤‚ वचन । विनविताती भकà¥तजंन । अमरजानदी नाम कोण । कोणापासाव उतà¥पतà¥ति ॥१४॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती भकà¥तांसी । बरवें पà¥सिलें आमà¥हांसी । जालंधर पà¥राणासी । असे कथा पà¥रखà¥यात ॥१५॥
जालंधर नामें निशाचर । समसà¥त जिंकिलें सà¥रवर । आपà¥लें केलें इंदà¥रपà¥र । समसà¥त देव पळाले ॥१६॥
देवा दैतà¥यां à¤ालें यà¥दà¥ध । सà¥रवर मारिले बहà¥विध । इंदà¥रें जाऊनि पà¥रबोध । ईशà¥वरापà¥रती सांगितला ॥१७॥
इंदà¥र मà¥हणे à¤à¤• शिवा । दैतà¥यें मारिलें असे देवां । शीघà¥र पà¥रतिकार करावा । मà¥हणोनि चरणीं लागला ॥१८॥
आमà¥ही मारितों दैतà¥यांसी । रकà¥त पडतसे भूमीसी । अखिल दैतà¥यबिंदूंसी । अधिक उपजवी भूमीवरी ॥१९॥
सà¥वरà¥à¤— मृतà¥यॠपाताळ । सरà¥वतà¥र मारिलें दैतà¥यकà¥ळ । मारिले आमà¥à¤šà¥‡ देव सकळ । मà¥हणोनि आलों तà¥मà¥हांपासीं ॥२०॥
à¤सें वचन à¤à¤•ोनि । ईशà¥वर पà¥रजà¥वाळला मनीं । निघाला रà¥दà¥र होऊनि । दैतà¥यनिरà¥दाळण करावया ॥२१॥
इंदà¥र विनवी ईशà¥वरासी । वधावया दैतà¥यांसी । जीवन आणावया देवांसी । à¤सा पà¥रतिकार करावा ॥२२॥
संतोषोनि गिरिजारमण । अमृतमंतà¥र उचà¥à¤šारोन । घट दिधला ततà¥à¤•à¥षà¥ण । संजीवनी उदक देखा ॥२३॥
तें उदक घेवोनि इंदà¥रराव । शिंपताचि समसà¥त देव । उठोनिया अमर सरà¥व । सà¥वरà¥à¤—ास जाती तये वेळीं ॥२४॥
उरलें अमृत घटीं होतें । घेऊनि जातां अमरनाथें । पडिलें भूमीं अवचितें । पà¥रवाह आला कà¥षितीवरी ॥२५॥
ते संजीवनी नामें नदी । उदà¥भवली भूमीं पà¥रसिदà¥धी । अमरजा नाम याचि विधीं । पà¥रखà¥यात à¤ाली अवधारा ॥२६॥
या कारणें या नदीसी । जे सà¥नान करिती भकà¥तींसी । काळमृतà¥यॠन बाधे तà¥यासी । अपमृतà¥यॠघडे केवी ॥२७॥
शतायà¥षी पà¥रà¥ष होती । रोगराई न पीडिती । अपसà¥मारादि रोग जाती । बà¥रहà¥महतà¥यादि पातकें ॥२८॥
अमृतनदी नाम तियेसी । संगम à¤ाला भीमरथीसी । तीरà¥थ à¤ालें पà¥रयागसरसी । तà¥रिवेणीचा संगम ॥२९॥
कारà¥तिकादि माघमासीं । सà¥नान करिती भकà¥तींसी । इह सौखà¥य परलोकासी । मोकà¥षसà¥थाना पावती ॥३०॥
सोम-सूरà¥य-गà¥रहणासी । संकà¥रमण सोम-अमावासà¥येसी । पà¥णà¥यतिथि à¤à¤•ादशीसी । सà¥नान करावें अनंत पà¥णà¥य ॥३१॥
साधितां पà¥रतिदिवस जरी । सदा करावें मनोहरी । समसà¥त दोष जाती दूरी । शतायà¥षी शà¥रियायà¥à¤•à¥त होय ॥३२॥
à¤सा संगममहिमा à¤à¤•ा । पà¥ढें सांगतसें तीरà¥थ विशेखा । दिसे अशà¥वतà¥थ संमà¥à¤–ा । मनोहर तीरà¥थ असे ॥३३॥
या तीरà¥थी सà¥नान केलिया । मनोहर पाविजे काया । कलà¥पवृकà¥षसà¥थानीं अनà¥पमà¥या । कलà¥पिलें फळ पाविजे ॥३४॥
अशà¥वतà¥थ नवà¥हे हा कलà¥पतरॠ। जाणावें तà¥मà¥हीं निरà¥धारॠ। जें जें चिंतिती मनीं नरॠ। पावती कामà¥यें अवधारा ॥३५॥
à¤सें मनोहर तीरà¥थ । ठावें असे पà¥रखà¥यात । संमà¥à¤– असे अशà¥वतà¥थ । सदा असो याचिया गà¥णें ॥३६॥
जे जन येऊनि सेवा करिती । तयांचे मनोरथ पà¥रती । न धरावा संदेह आतां चितà¥तीं । à¤सें मà¥हणती शà¥रीगà¥रà¥नाथ ॥३७॥
आमà¥ही वसतों सदा येथें । à¤सें जाणा तà¥मà¥ही निरà¥तें । दृषà¥à¤Ÿà¥€à¤‚ पडतां मà¥à¤•à¥ति होते । खूण तà¥मà¥हां सांगेन ॥३८॥
कलà¥पवृकà¥षातें पूजोनि । मग जावें शंकरभà¥वनीं । संगमेशà¥वर असे तà¥रिनयनी । पूजा करावी मनोभावें ॥३९॥
जैसा परà¥वती मलà¥लिकारà¥à¤œà¥न । तैसा संगमीं रà¥दà¥र आपण । भकà¥तिपूरà¥वक पà¥रदकà¥षिण । करावी तà¥मà¥ही अवधारा ॥४०॥
नंदिकेशà¥वरातें नमोनि । नमन करावें चंडसà¥थानीं । पूरà¥ण नदीं सवà¥य करोनि । मग जावें सोमसूतà¥रासी ॥४१॥
सवेंचि परतोनि वृषभासी । नमोनि जावें चंडापासीं । पà¥नः जावें सोमसूतà¥रासी । येणें विधीं पà¥रदकà¥षिणा ॥४२॥
à¤सी पà¥रदकà¥षिणा देखा । तीन वेळां करोनि à¤à¤•ा । वृषभसà¥थानीं येऊनि निका । अवलोकावें शिवासी ॥४३॥
वामहसà¥तीं वृषण धरोनि । तरà¥à¤œनी अंगà¥षà¥ठ शृंगीं ठेवोनि । पूजा पहावी दोनी नयनीं । इंदà¥रासमान होय नर ॥४४॥
धनधानà¥यादि संपतà¥ति । लकà¥षà¥मी राहे अखंडिती । पà¥तà¥र पौतà¥र तà¥यासी होती । संगमेशà¥वर पूजिलिया ॥४५॥
पà¥ढें तीरà¥थ वाराणशी । अरà¥à¤˜ कोश परियेसीं । गà¥राम असे नागेशी । तेथोनि उदà¥भव असे जाण ॥४६॥
याचें असे आखà¥यान । कथा नवà¥हे पà¥रतà¥यकà¥ष जाण । होता à¤à¤• बà¥राहà¥मण । भारदà¥वाज गोतà¥राचा ॥४७॥
विरकà¥त असे ईशà¥वरभकà¥त । सरà¥वसंग तà¥याग करीत । आपण रत अनà¥षà¥ठानांत । सदा धà¥याई शिवासी ॥४८॥
पà¥रसनà¥न à¤ाला चंदà¥रमौळी । सदाशिव दिसे जवळी । विपà¥रा आलà¥हाद सरà¥व काळीं । देहभाव विसरोनि हिंडत ॥४९॥
लोक मà¥हणती पिसा तà¥यासी । निंदा करिती बहà¥वसीं । दोघे बंधॠअसती तयासी । नामें तà¥यांचीं अवधारा ॥५०॥
à¤à¤•ा नाम असे ईशà¥वर । दà¥सरा नामें असे पांडà¥रंगेशà¥वर । बंधॠà¤à¤•ला करोनि अवà¥हेर । आपण निघाले काशीसी ॥५१॥
करोनिया सरà¥व आइती । सरà¥व निघाले तà¥वरिती । तया पिशातें पाचारिती । चला जाऊं मà¥हणोनिया ॥५२॥
बà¥रहà¥मजà¥à¤žानी दà¥विज निका । पिसा मà¥हणती मूरà¥à¤– लोका । बंधूंसि मà¥हणे दà¥विज à¤à¤•ा । नका जाऊं काशीसी ॥५३॥
विशà¥वेशà¥वर असे मजजवळी । दावीन तà¥मà¥हां तातà¥à¤•ाळीं । आशà¥à¤šरà¥य करिती सकळी । दावीं मà¥हणती बंधà¥à¤œन ॥५४॥
काशीस जावें अति पà¥रयास । येथें भेटे तरी कां सायास । मà¥हणोनि बोलताती हरà¥ष । तये वेळीं अवधारा ॥५५॥
इतà¥à¤•िया अवसरीं । विपà¥र गंगासà¥नान करी । धà¥यानसà¥थ होता साकà¥षातà¥à¤•ारी । ईशà¥वर आला तयाजवळी ॥५६॥
विनवीतसे शिवासी । आमà¥हां नितà¥य पाहिजे काशी । दरà¥शन होय विशà¥वेशà¥वरासी । मà¥हणोनि चरणीं लागला ॥५७॥
ईशà¥वर भोळा चकà¥रवरà¥ती । पà¥रसनà¥न à¤ाला अतिपà¥रीतीं । दिसे तीच काशी तà¥वरितीं । मणिकरà¥णिका कà¥à¤‚ड à¤ालें ॥५८॥
विशà¥वेशà¥वराची मूरà¥ति à¤à¤• । निघाली कà¥à¤‚डीं विशेख । नदी उतà¥तरे दिसे निक । à¤à¤•बाणपà¥रमाण असे ॥५९॥
उदक निघालें कà¥à¤‚डांतून । जैसें भागीरथी गहन । जà¥या जà¥या असती काशींत खà¥णा । समसà¥त असती तयासी ॥६०॥
संगम à¤ाला नदी भीमा । तीरà¥थ असे काशी उतà¥तमा । आचार करिती सपà¥रेमा । बंधॠजà¥à¤žानी मà¥हणती मग ॥६१॥
मà¥हणे बà¥राहà¥मण बंधूंसी । काशीस न जावें आमà¥à¤šà¥‡ वंशीं । समसà¥तें आचरावें ही काशी । आमà¥हां शंकरें सांगितलें ॥६२॥
आपà¥लें नाम à¤सें जाणा । गोसावी नाम निरà¥धारीं खà¥णा । तà¥मà¥हीं बंधॠदोघेजणां । आराधावें à¤सें निरोपिलें ॥६३॥
दोघीं जावें पंढरपà¥रा । तेथें असे पà¥à¤‚डलीकवरा । सदा तà¥मà¥ही पूजा करा । आराधà¥या नामें विखà¥यात ॥६४॥
पà¥रतिवरà¥षीं कारà¥तिकीसी । येथें यावें निरà¥धारेंसी । तीरà¥थ असे विशेषीं । à¤सें मà¥हणे बà¥राहà¥मण ॥६५॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती भकà¥तासी । काशीतीरà¥थ पà¥रगटलें à¤सी । न धरावा संशय तà¥मà¥हीं मानसीं । वाराणसी पà¥रतà¥यकà¥ष ही ॥६६॥
à¤à¤•ोनि समसà¥त दà¥विजवर । करिती सà¥नान निरà¥मळ आचार । तेथोनि पà¥ढें येती गà¥रà¥वर । सिदà¥ध सांगे नामधारका ॥६७॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती सकळिकांसी । तीरà¥थ दाविती पापविनाशी । सà¥नानमातà¥रें पाप नाशी । जैसा तृणा अगà¥नि लागे ॥६८॥
आपà¥ले भगिनी रतà¥नाईसी । दोष असे बहà¥वसीं । बोलावोनि तà¥या समयासी । पà¥सताती शà¥रीगà¥रà¥मूरà¥ति ॥६९॥
à¤à¤• पूरà¥वदोष भगिनी । तूं आलीस आमà¥à¤šà¥‡ दरà¥शनीं । पाप तà¥à¤à¥‡à¤‚ असे गहनीं । आठवणें करीं मनांत ॥७०॥
à¤à¤•ोनि शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥या बोला । पायां पडे वेळोवेळां । अजà¥à¤žान आपण मूढ केवळा । इतà¥à¤•ें कैसें जà¥à¤žान मज ॥७१॥
तूं जगदातà¥मा विशà¥ववà¥यापक । तूंचि जà¥à¤žानजà¥योतिपà¥रकाशक । सरà¥व जाणसी तूंचि à¤à¤• । विसà¥तारोनि सांग मज ॥७२॥
शà¥रीगà¥रॠमà¥हणती तियेसी । आपà¥लें पाप मज पà¥ससी । वधिलें पांच मारà¥à¤œारांसी । नेणसी खूण धरीं आपà¥लीं ॥७३॥
होती मारà¥à¤œारी गरà¥भिणी । पà¥रसूति à¤ाली भांडयामधà¥नी । न पाहतां उदक घालà¥नी । à¤ाकोनि ठेविली अगà¥नीवरी ॥७४॥
पांच मारà¥à¤œारांचा घात । लागला दोष बहà¥त । à¤सें à¤à¤•ोनिया तà¥वरित । शà¥वेतकà¥षà¥ठ à¤ाले तिसी ॥७५॥
देखोनिया भयाभीत à¤ाली । शà¥रीगà¥रà¥à¤šरणा येऊनि लागली । विनवीतसे करà¥णा बहाळी । कृपा करी गा गà¥रà¥मूरà¥ति ॥७६॥
करोनि समसà¥तपापराशि । तीरà¥थीं जाती वाराणशी । मी आलें तà¥à¤à¥‡ दरà¥शनासी । पापावेगळी होईन मà¥हणोनि ॥७७॥
शà¥रीगà¥रॠपà¥सती तियेसी । तà¥à¤œ राहे पापराशि । पà¥ढले जनà¥मीं जरी भोगिसी । तरी कà¥षà¥ठ जाईल आतां ॥७८॥
रतà¥नाई विनवी सà¥वामियासी । उबगलें बहà¥त जनà¥मासी । याचि कारणें तà¥à¤à¥‡ दरà¥शनासी । पापावेगळें होऊं मà¥हणतसें ॥७९॥
आतां पà¥रे जनà¥म आपणा । मà¥हणोनि धरिले तà¥à¤à¥‡ चरणा । याचि जनà¥मीं भोगीन जाणा । पापाचें फळ मà¥हणतसे ॥८०॥
इतà¥à¤•ें à¤à¤•ोनि गà¥रà¥मूरà¥ति । रतà¥नाईस निरोप देती । पापविनाश तीरà¥था जाय तà¥वरिती । सà¥नानमातà¥रें जाईल कà¥षà¥ठ ॥८१॥
नितà¥य करीं हो येथें सà¥नान । सपà¥तजनà¥मींचे दोष दहन संदेह न करितां होय अनà¥मान । मà¥हणोनि सांगती शà¥रीगà¥रॠ॥८२॥
सिदà¥ध मà¥हणे नामधारकासी । आमà¥हीं देखिलें दृषà¥à¤Ÿà¥€à¤‚सी । सà¥नान करितां तà¥रिरातà¥रीसी । कà¥षà¥ठ तिचें परिहारिलें ॥८३॥
à¤सें पà¥रखà¥यात तीरà¥थ देखा । नाम पापविनाशी à¤à¤•ा । जे करिती सà¥नान भकà¥तिपूरà¥वका । सपà¥तजनà¥मींचीं पापें जाती ॥८४॥
तीरà¥थमहिमा देखोन । रतà¥नाबाई संतोषोन । राहिली मठ बांधोन । तीरà¥थासनà¥निध अवधारा ॥८५॥
पà¥ढें कोटितीरà¥थ देखा । शà¥रीगà¥रॠदाविती सकळिकां । सà¥नानमातà¥रें होय निका । याचें आखà¥यान बहॠअसे ॥८६॥
जंबà¥दà¥वीपीं जितकीं तीरà¥थें । à¤à¤•ेक महिमा अपरिमितें । इतà¥à¤•िया वास कोटितीरà¥थें । विसà¥तार असे सांगतां ॥८७॥
सोम-सूरà¥य-गà¥रहणासी । अथवा संकà¥रांतिपरà¥वणीसी । अमापौरà¥णिमा पà¥रतिपदेसी । सà¥नान तेथें करावें ॥८८॥
सवतà¥सेसी धेनॠदेखा । सालंकृत करोनि à¤à¤•ा । दान दà¥यावें दà¥विजा निका । à¤à¤•ेक दान कोटिसरसे ॥८९॥
तीरà¥थमहिमा आहे कैसी । सà¥नान केलिया अनंत फळ पावसी । à¤à¤•ेक दान कोटीसरसी । दोन तीरà¥थीं करावें ॥९०॥
पà¥ढें तीरà¥थ रà¥दà¥रपद । कथा असे अतिविनोद । गयातीरà¥थ समपà¥रद । तेथें असे अवधारा । जे जे आचार गयेसी । करावे तेथें परियेसीं । पूजा करा रà¥दà¥रपदाची । कोटि जनà¥मींचीं पापें जाती ॥९२॥
पà¥ढें असे चकà¥रतीरà¥थ अतिविशेष पवितà¥र । केशव देव सनà¥निध ततà¥र । पà¥णà¥यराशिसà¥थान असे ॥९३॥
या तीरà¥थी सà¥नान करिता । जà¥à¤žान होय पतितां । असà¥थि होती चकà¥रांकिता । दà¥वारावतीसमान देखा ॥९४॥
या तीरà¥थीं सà¥नान करोनि । पूजा करावी केशवचरणीं । दà¥वारावती चतà¥रà¥à¤—à¥णी । पà¥णà¥य असे अवधारा ॥९५॥
à¤à¤•ोनि शà¥रीगà¥रà¥à¤šà¥‡à¤‚ वचन । समसà¥त करिती सà¥नान दान । पà¥ढें असे मनà¥मथदहन । तीरà¥थ सांगती शà¥रीगà¥रॠ॥९६॥
गà¥रामपूरà¥वभागेसी । कलà¥लेशà¥वर देव परियेसीं । जैसें गोकरà¥णमहाबळेशà¥वरासी । समान कà¥षेतà¥र परियेसा ॥९७॥
मनà¥मथ तीरà¥थीं सà¥नान करावें । कलà¥लेशà¥वरातें पूजावें । पà¥रजावृदà¥धि होय बरवें । अषà¥à¤Ÿà¥ˆशà¥à¤šरà¥यें पाविजे ॥९८॥
आषाढ शà¥रावण मासीं । अभिषेक करावा देवासी । दीपाराधना कारà¥तिकमासीं । अनंत पà¥णà¥य अवधारा ॥९९॥
à¤सा अषà¥à¤Ÿतीरà¥थमहिमा । सांगती शà¥रीगà¥रॠपà¥रà¥षोतà¥तमा । संतोषोनि भकà¥त उतà¥तमा । अति उलà¥हास करिताती ॥१००॥
मà¥हणती समसà¥त भकà¥तजन । नेणों तीरà¥थाचें महिमान । सà¥वामीं निरोपिलें कृपेनें । पà¥नीत केलें आमà¥हांसी ॥१०१॥
जवळी असतां समसà¥त तीरà¥थें । कां जावें दूर यातà¥रे । सà¥थान असे हें पवितà¥र । मà¥हणोनि समसà¥त आचरती ॥१०२॥
अषà¥à¤Ÿतीरà¥थें सांगत । शà¥रीगà¥रॠगेले मठांत । समाराधना करिती भकà¥त । महानंद पà¥रवरà¥तला ॥१०३॥
सिदà¥ध मà¥हणे नामधारकासी । तीरà¥थमहिमा आहे à¤सी । शà¥रीगà¥रॠसांगती आमà¥हांसी । मà¥हणोनि तà¥à¤œ निरोपिलें ॥१०४॥
मà¥हणे सरसà¥वतीगंगाधर । कà¥षेतà¥र थोर गाणगापà¥र । तीरà¥थें असती अपरंपार । आचरा तà¥मà¥ही भकà¥तीनें ॥१०५॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रामृत । सिदà¥धमà¥नि-शिषà¥यसंवाद बहà¥त । गाणगापà¥रमाहातà¥मà¥य विखà¥यात । à¤à¤•à¥णपनà¥नासावà¥यांत कथियेलें ॥१०६॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रपरमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिदà¥धनामधारकसंवादे अमरजासंगमगाणगापà¥रकà¥षेतà¥रमहिमावरà¥णनं नाम à¤à¤•ोनपंचाशतà¥तमोऽधà¥यायः
शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥१०६॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
