Feb 28
शà¥à¤°à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ दहावा (संपूरà¥à¤£)
शà¥रीगणेशाय नमः ।
à¤à¤•ोनि सिदà¥धाचे वचन । नामधारक विनवी जाण । कà¥रवपà¥रीचे महिमान । केवी जाहले परियेसा ॥१॥
मà¥हणती शà¥रीपाद नाही गेले । आणि मà¥हणती अवतार à¤ाले । विसà¥तार करोनिया सगळे । निरोपावे मà¥हणतसे ॥२॥
सिदà¥ध सांगे नामधारकासी । शà¥रीगà¥रà¥महिमा काय पà¥ससी । अनंतरूपे होती परियेसी । विशà¥ववà¥यापक परमातà¥मा ॥३॥
पà¥ढे कारà¥यकारणासी । अवतार à¤ाले परियेसी । राहिले आपण गà¥पà¥तवेषी । तया कà¥रवकà¥षेतà¥रांत ॥४॥
पाहे पा भारà¥à¤—वराम देखा । अदà¥यापवरी भूमिका । अवतार जाहले अनेका । तà¥याचेच à¤à¤•ी अनेक ॥५॥
सरà¥वा ठायी वास आपण । मूरà¥ति à¤à¤• नारायण । तà¥रिमूरà¥तीचे तीन गà¥ण उतà¥पतà¥ती सà¥थिति आणि पà¥रलय ॥६॥
भकà¥तजना तारावयासी । अवतरतो हà¥रषीकेशी । शाप देत दà¥रà¥वासऋषि । कारण असे तयांचे ॥७॥
तà¥रयमूरà¥तीचा अवतार । याचा कवणा न कळे पार । निधान तीरà¥थ कà¥रवपूर । वसे तेथे गà¥रà¥मूरà¥ति ॥८॥
जे जे चिंतावे भकà¥तजने । ते ते पावे गà¥रà¥दरà¥शने । शà¥रीगà¥रॠवसावयाची सà¥थाने । कामधेनॠअसे जाणा ॥९॥
शà¥रीपादवलà¥लभसà¥थानमहिमा । वरà¥णावया अनà¥पमा । अपार असे सांगतो तà¥मà¥हा । दृषà¥à¤Ÿानà¥तेसी अवधारा ॥१०॥
तà¥à¤œ सांगावया कारण । गà¥रà¥भकà¥ति वृथा नवà¥हे जाण । सरà¥वथा न करी निरà¥वाण । पाहे वाट भकà¥तांची ॥११॥
भकà¥ति करावी दृढतर । गंभीरपणे असावे धीर । तरीच उतरिजे पैलपार । इहपरतà¥री सौखà¥य पावे ॥१२॥
याचि कारणे दृषà¥à¤Ÿानà¥ते तà¥à¤œ । सांगेन à¤à¤• वरà¥तले सहज । काशà¥यपगोतà¥री होता दà¥विज । नाम तया वलà¥लभेश ॥१३॥
सà¥शील दà¥विज आचारवंत । उदीम करूनि उदर भरीत । पà¥रतिसंवतà¥सरी यातà¥रेस येत । तया शà¥रीपादकà¥षेतà¥रासी ॥१४॥
असता पà¥ढे वरà¥तमानी । उदीमा निघाला तो धनी । नवस केला अतिगहनी । संतरà¥पावे बà¥राहà¥मणासी ॥१५॥
उदीम आलिया फळासी । यातà¥रेसी येईन विशेषी । सहसà¥तà¥र संखà¥या बà¥राहà¥मणांसी । इचà¥à¤›ाभोजन देईन मà¥हणे ॥१६॥
निशà¥à¤šय करोनि मानसी । निघाला दà¥विजवर उदीमासी । चरण धà¥यातसे मानसी । सदा शà¥रीपादवलà¥लभाचे ॥१७॥
जे जे ठायी जाय देखा । अनंत संतोष पावे निका । शतगà¥णे लाभ à¤ाला à¤à¤•ा । परमानंदा पà¥रवरà¥तला ॥१८॥
लय लावूनि शà¥रीपादचरणी । यातà¥रेसि निघाला ते कà¥षणी । वेचावया बà¥राहà¥मणसंतरà¥पणी । दà¥रवà¥य घेतले समागमे ॥१९॥
दà¥रवà¥य घेऊनि दà¥विजवर । निघता देखती तसà¥à¤•र । कापटà¥यवेषे सतà¥वर । तेही सांगते निघाले ॥२०॥
दोन-तीन दिवसांवरी । तसà¥à¤•र असती संगिकारी । à¤à¤•े दिवशी मारà¥à¤—ी रातà¥री । जात असता मारà¥à¤—सà¥थ ॥२१॥
तसà¥à¤•र मà¥हणती दà¥विजवरासी । आमà¥ही जाऊ कà¥रवपà¥रासी । शà¥रीपादवलà¥लभदरà¥शनासी । पà¥रतिवरà¥षी नेम असे ॥२२॥
à¤से बोलती मारà¥à¤—ासी । तसà¥à¤•री मारिले दà¥विजासी । शिर छेदूनिया परियेसी । दà¥रवà¥य घेतले सकळिक ॥२३॥
भकà¥तजनांचा कैवारी । शà¥रीपादराव कà¥रवपà¥री । पातला तà¥वरित वेषधारी । जटामंडित भसà¥मांकित ॥२४॥
तà¥रिशूळ खटà¥वांग घेऊनि हाती । उभा ठेला तसà¥à¤•रांपà¥ढती । वधिता à¤ाला तयांपà¥रती । तà¥रिशूळेकरूनि तातà¥à¤•ाळ ॥२५॥
समसà¥त तसà¥à¤•रा मारिता । à¤à¤• तसà¥à¤•र येऊनि विनविता । कृपाळà¥वा जगनà¥नाथा । निरपराधी आपण असे ॥२६॥
नेणे याते वधितील मà¥हणोनि । आलो आपण संगी होऊनि । तू सरà¥वोतà¥तमा जाणसी मनी । विशà¥वाची मनवासना ॥२७॥
à¤à¤•ोनि तसà¥à¤•राची विनंती । शà¥रीपाद तà¥याते बोलाविती । हाती देऊनिया विभूति । विपà¥रावरी पà¥रोकà¥षी मà¥हणे ॥२८॥
मन लावूनि तया वेळा । मंतà¥रोनि लाविती विभूती गळा । सजीव जाहला तातà¥à¤•ाळा । à¤à¤• वतà¥सा à¤à¤•चितà¥ते ॥२९॥
इतà¥à¤•े वरà¥तता परियेसी । उदय जाहला दिनकरासी । शà¥रीपाद जाहले गà¥पà¥तेसी । राहिला तसà¥à¤•र दà¥विजाजवळी ॥३०॥
विपà¥र पà¥सतसे तसà¥à¤•रासी । मà¥हणे तू माते का धरिलेसी । कवणे वधिले तसà¥à¤•रासी । मà¥हणोनि पà¥से तया वेळी ॥३१॥
तसà¥à¤•र सांगे दà¥विजासी । आला होता à¤à¤• तापसी । जाहले अभिनव परियेसी । वधिले तसà¥à¤•र तà¥रिशूळे ॥३२॥
मज रकà¥षिले तà¥à¤œनिमितà¥ते । धरोनि बैसविले सà¥वहसà¥ते । विभूति लावूनि मग तूते । सजीव केला तव देह ॥३३॥
उभा होता आता जवळी । अदृशà¥य जाहला ततà¥à¤•ाळी । न कळे कवण मà¥नि बळी । तà¥à¤ा पà¥राण रकà¥षिला ॥३४॥
होईल ईशà¥वर तà¥रिपà¥रारि । भसà¥मांगी होय जटाधारी । तà¥à¤à¥€ भकà¥ति निरà¥धारी । मà¥हणोनि आला ठाकोनिया ॥३५॥
à¤à¤•ोनि तसà¥à¤•राचे वचन । विशà¥वासला तो बà¥राहà¥मण । तसà¥à¤•राजवळिल दà¥रवà¥य घेऊन । गेला यातà¥रेसी कà¥रवपà¥रा ॥३६॥
नानापरी पूजा करी । बà¥राहà¥मणभोजन सहसà¥तà¥र चारी । अनंतभकà¥ती पà¥रीतिकरी । पूजा करी शà¥रीपादà¥à¤•ांची ॥३७॥
à¤से अनंत भकà¥तजन । मिळूनि सेविती शà¥रीपादचरण । कà¥रवपूर पà¥रखà¥यात जाण । अपार महिमा ॥३८॥
सिदà¥ध मà¥हणे नामधारकासी । संशय न धरी तू मानसी । शà¥रीपाद आहेती कà¥रवपà¥रासी । अदृशà¥यरूप होऊनिया ॥३९॥
पà¥ढे अवतार असे होणे । गà¥पà¥त असती याचि गà¥णे । मà¥हणती अनंतरूप नारायण । परिपूरà¥ण सरà¥वा ठायी ॥४०॥
à¤सी शà¥रीपादवलà¥लभमूरà¥ति । लौकिकी पà¥रगटली खà¥याति । à¤ाला अवतार पà¥ढती । नृसिंहसरसà¥वती विखà¥यात ॥४१॥
मà¥हणोनि सरसà¥वतीगंगाधरू । सांगत कथेचा विसà¥तारू । à¤à¤•ता होय मनोहरू । सकळाभीषà¥à¤Ÿà¥‡ साधती ॥४२॥
इति शà¥रीगà¥रà¥à¤šरितà¥रपरमकथाकलà¥पतरौ शà¥रीनृसिंहसरसà¥वतà¥यà¥पाखà¥याने सिदà¥धनामधारकसंवादे भकà¥तसंकटहरणं नाम दशमऽधà¥यायः
शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पितमसà¥तॠ।
ओवीसंखà¥या ॥४२॥
॥शà¥रीगà¥रà¥दतà¥तातà¥रेयारà¥पणमसà¥तà¥॥
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!


