Oct 02
सपà¥à¤¤à¤¶à¤¤à¥€ गà¥à¤°à¥‚चरितà¥à¤° :: अधà¥à¤¯à¤¾à¤¯ बतà¥à¤¤à¤¿à¤¸à¤¾à¤µà¤¾
शà¥री वासà¥देवानंद सरसà¥वती (टेंबे सà¥वामी) रचित "शà¥री सपà¥तशती गà¥रूचरितà¥र"
परतंतà¥र न रहावें । धवासवें सतीनें जावें । पदोपदीं मेघफल घà¥यावें । सà¥थान घà¥यावें पतिलोकीं ॥१॥
किंवा विधवाधरà¥म । पाळितां ही ये शरà¥म । पोर असतां कीजे भरà¥म । राहिजे बà¥रहà¥मचारà¥यापरी ॥२॥
सà¥वलà¥प मूलही असतां । पोटीं गरà¥भ असतां । पतिशव न मिळतां । सवें जाता दोष असे ॥३॥
जà¥या मूढा केश राखती । धवासह तà¥यां हो दà¥रà¥à¤—ती । अतà¤व मरता पति । करो ती केशवपन ॥४॥
शयना तें खाटेवरी । जी करी जाय ती नारी । नरकीं यासà¥तव भूमिवरी । निजो नारी à¤à¤•ाहारा ॥५॥
भूषानॠलेप तांबूल । तà¥यजà¥नी राखीजे शील । नेसावे शà¥भà¥र चैल । मंगलसà¥नान वरà¥à¤œावे ॥६॥
विषà¥णॠपतिसम मानून । कीजे वैधवà¥य आचरण । न कीजे नरवीकà¥षण । चांदà¥रायण शकà¥तà¥या कीजे ॥७॥
अवशà¥यं भावि होईजे । तà¥याचा शोक नच कीजे । मासवà¥रत पाळिजे । माघ ऊरà¥à¤œ वैशाखीं हो ॥८॥
सà¥मति जी वागे à¤सी । सहगमनवतॠफल तीसी । जायी घेउनी पतिसी । सà¥वरà¥à¤—ीं à¤सी गà¥रà¥à¤•à¥ती हे ॥९॥
मà¥हणे पतिवà¥रता मातें । वैधवà¥य हें न रà¥à¤šतें । तारà¥णà¥य हें विघà¥नातें । देई असें माते वाटे ॥१०॥
अवशà¥यं कà¥रॠà¤से । बोलà¥नी तो देतसे । चार अकà¥ष भसà¥म परीसें । मà¥हणतसे तà¥या सतीतें ॥११॥
हे भूति शिरीं लावून । पतीकरà¥णी अकà¥ष बांधून । गà¥रà¥दरà¥शन घेऊन । सहगमन करीं मग ॥१२॥
तो आजà¥à¤žा अशी देवà¥न । गेला, साधà¥वी दानें देऊन । पतिशवा नेववà¥न । अगà¥नि घेऊन पà¥ढें चाले ॥१३॥
पाहà¥न नारी मà¥हणती । केश साडेतीन कोटी । होमà¥नी सà¥वरà¥à¤—ी घे ती । वरà¥षकोटी पà¥रतिकेशा ॥१४॥
सरà¥व चमतà¥à¤•ार पाहाती । सà¥मशानी ये मंदगती । अगà¥नि सिदà¥ध करोनी ती । आठवी चितà¥तीं उपदेशा ॥१५॥
सà¥वचकà¥षà¥नें गà¥रॠपाहून । मà¥हणे सहगमन करीन । विपà¥रें शीघà¥र ये मà¥हणून । वदताम मनसà¥विनी गेली ॥१६॥
जै उषःकाळी विजन । गजबजती तैसे जन । सवें येती गजबजून । गà¥रà¥सà¥तवन मारà¥à¤—ी करी ॥१७॥
सती यतीशा पाहून । करी साषà¥à¤Ÿांग नमन । पंचपà¥तà¥रा हो मà¥हणून । आशीरà¥वचन दे गà¥रॠ॥१८॥
हें सà¥वतंतà¥र बोलतां जन । देती सादà¥यंत सांगून । गà¥रॠपà¥रेता आणवून । करी सà¥नपन रà¥दà¥रतीरà¥थें ॥१९॥
तव तो उठोनी बैसला । नगà¥न मà¥हणूनी लाजला । सरà¥व लोकां हरà¥ष à¤ाला । न मावला साधà¥वी देही ॥२०॥
दैवयोगे सà¥वरà¥णघट । रंका मिळतां अवचट । हरà¥ष हो तेवी तिला सà¥पषà¥à¤Ÿ । उतà¥à¤•ट हो हरà¥ष तेवà¥हां ॥२१॥
पà¥रेमागिरा दोघें सà¥तविती । शà¥रीगà¥रॠवर देती । गेले दोष ये सदà¥à¤—ती । लोहां गती जेवी परीसे ॥२२॥
लिहीन याला विधी लेख । धूरà¥त पà¥से गà¥रॠमà¥हणे à¤à¤• । पà¥ढचा शतायà¥षà¥यलेख । दिलà¥हा समà¥यक मागून मी ॥२३॥
मनशà¥वैतà¥य गà¥रॠअसें बोले । लोकीं जय शबà¥द केले । दंपतीनें सà¥नान केले । मठी आले गà¥रॠतà¥यासह ॥२४॥
इति शà¥रीमतà¥परमहंसपरिवà¥राजकाचारà¥यशà¥रीमदà¥वासà¥देवानंदसरसà¥वतिविरचिते सारे पà¥रेतसंजीवनं नाम दà¥वातà¥रिशोऽधà¥यायः
शà¥री गà¥रà¥देव दतà¥त...!!!
